Liberrege miſerūt vrinā ſuꝑ verutū et ſic receſſerūtEt illle cōuerſus iratꝰ: ꝓiecit faſianū ad cine̓set nō comedit. ¶ Cuidā abbatie fuer̄t ablatapecora: miſit abbas ꝯuerſū ſimplice ad caſtꝝvbi erāt: iniūgēs ꝙ nō redie̓t ſꝫ apportae̓t qͥcqͥd hrē poſſꝫ Et cū dn̄s dicēt ꝙ nil redde̓t: ſꝫ ſivellet cū eis comede̓ de his libēter ſibi dae̓t: ſedit et fortit̉ comedit carnes Quē cū culparētdixit de iniūctiōe ſibi fcā et qꝛ aliud nō poſſethrē: ſaltē qͣntū vēter poſſꝫ recipe̓ reportae̓t. quividētes ſimplicitatē viri: om̄ia q̄ ſuꝑerāt reſtiDe monialibꝰ. Ca. xli.tu erūtOmales in quodā monaſterio hanchēbāt cōſuetudinē vt cū aliqͣ peperiſ-ſet recreatiōibꝰ et balneis debitis vitebat̉: et ab alijs xenia dātibꝰ viſitabat̉ Sꝫne correctio ordīs deperie̓t: oꝑtebat eā ī capi-tulo cora oībꝰ ſe repn̄tae̓ et a qͣlibet tres ictꝰcū cauda vulpecule q̄ ad hͦ ī capl̓o depedebataccipe̓. ¶ In qͦdā monaſtei̓o erat q̄dā iā ꝓuecte etatis q̄ ī iuuētute bona ſocia fuerat. Cui iuuenes moīales plurimū adherebat. Tadehabuerūt abbatiſſā rigidā: q̄ ītroitū oīm cleicorū et alioꝝ ſocietatē ꝓhibuit cū eiſdē Vn̄ iuuenes videntes ſe ſic eſſe reſtrictas dixerūt illiBene vobis Beleburgis: qꝛ v̓ginitatē vrām