Liberpergit ad amaritudinē. Primū genꝰ eſt v̓itā-dum in meſis ſimplicit̓. Nā vt ait in p̄cipitioſtantē lenis vel leuis factus impellit. Sic vi-nō īfuſū vel aſperſū ꝑuus dolor īcitat ī furore.Aliud vero genus velatū. vel p̄t eſſe cū aſperitate. Sicut refertꝭ ꝙ Octauianꝰ qͥ nobilis natu videbat̉ Ciceroni recitāti ait. Nō audio q̄dicis. Cui reſpōdit: certe ſolebas bene ꝑfora-tas aures habere Hoc ideo dc̄m fuit qꝛ octauianꝰ libis erat. qͥbus mos erat aure ꝑforareTali ergo gene̓: qꝛ vicinū eſt ꝯtumelie: ſapiēti in cōuuio eſt abſtinendū. Quedā vero ini-nus hn̄t aſperitatis. ſicut illud cū Gayus ſeruiliꝰ vna die cōſul fuiſſet ait Cicero Olim flamines nūc cōſules diales ſūt. Et illud cū Vānius paucis diebꝰ cōſulatū egiſſet ait CiceroMagnū oſtentū anno Vānij factū eſt: ꝙ illoꝯſule nec hyenis: nec ver: nec eſtas: nec autunus fuiſſet. Querēti aūt Vānio cur in ſuo co-ſulari ad ip̄m infirmatū nō veniſſet reſponditvolui venire ſꝫ nox me cōprehēdit. Et alia queſūt de quibuſdā corꝑis vicijs q̄ ꝑuū vel nihildoloris gignūt vt naſi curui erectio vel ſecurica depreſſio. Quedā vero īuectiones ī ſuꝑficiealiquid habēt cōtumelie ſed tamē nō tangutaudiētes: ſicut illud. Cū quintus lucius aſſi-

vit ſubi238piti

Iritiuitnanitiaſiptina.