Liberin caſtaneis ptꝫ. qn̄ v̓o ignis ē tꝑatus: ꝙͣ tm̄cōſumit qͣntū reſoluit: tuc nō ſcinbunt̉ nec rūgutur Et oua piſciū faciūt ſtrepitū ꝓpter vētofitatē īcluſā: q̄ exiēs ꝑ foramē ꝑuū facit ſonu-De leguminibꝰCa. xij.Oſt hͦ etiā aliqͥd de leguminibꝰ adijciendū eſt. Et prio qͣrit̉ quae̓ ẜm Galienū podagra maxīe accidit comedētibus legumīa: Dicendū ꝙ qꝛ ſūt dura et ventoſa et nō facile digerunt: ideo ꝓpter indigi-ſtione maxīe cōuertunt̉ ad flegma: vn̄ preci-pue generat̉ flegina ex qͣ ꝓuenit podagrali-cet ꝑ accidēs. ¶ Secūdo querit̉. quae̓ fabe cūſint ventoſe ꝑ decoctionē ſuā ventoſitatē nō a-mittant ſicut ordeū: Dicendū ꝙ hoc eſt: qꝛ fa-be de ſui natura plus hn̄t vetoſitatis ꝙ ordeūAut qꝛ fabe groſſe ſūt ſubſtācie et ꝯpacte: ordeū āt nō. Et ideo facilius ab eo remouet̓ ven-toſitas ꝙͣ a fabis. vn̄ dicit Iſaac ẜm Galienūfabis coctis ventoſitate auferre nō poſſumꝰ ſꝫper fortē decoctione minuimꝰ ¶ Tercio queritur. vtrū lentes cōdibe cū aceto poſſint dari inacutis: Dicendū ꝙ Auicena ſētit ꝙ ſic. Galitnus vero ꝙ nō. Dicendū ergo ꝙ lentes condite cū acero in febre cū apoſtemate nullo modocōueniunt: qꝛ meatus exaſperāt et reſtringūt
Iſtleptito exmpviſtſꝰ
imitta.