amici cōſtantia metue̓ p̄dicabat. Eodē āt momēto et hora a Dyoniſio ꝯſtituta: qͥ ea acceperat ſuꝑuenit. admirans eorū animū tyrānusſupplicia remiſit. Inſuꝑ rogauit vt ſe ī ſociē-tate amicicie terciū ſodalacij gradū reciperēt.Ibidē li. v. ca. ix. Cū pretoliꝰ amici cuiuſdāpeticioni reſiſteret. iſqꝫ dice̓t. qͥd mihi opus ēamicicia tua: Reſpōdit ille: īmo qͥd mihi tuaſi ꝓpter te aliqͥd īhoneſte facturꝰ ſū Tulliꝰli. de amicicia. Tarquinus a regno pulſus aittūc primo ſe intellexiſſe quos fidos habuiſſetamicos aut quos infidos Cū iā nec eis grāmnec beneficiū referre poſſet. Seneca de cle-men. li. ij. Artheſius philoſophꝰ amicos ha-buit paupere et egrotū ſed vtrūqꝫ pre verecūdia diſſimulantē. Qd̓ et philoſophus aduer-tit iudicauit ſibi ſine verecūdia citius ſuccur-rendū: acceptū ſacculū pecunie vniꝰ puluina-ri ſubiecit: alio penitus ignorāte: vt mutili ve-recundi a ſemota magis videret̉ qd̓ deſideraſſꝫinueniſſe ꝙ qd̓ poſtulaſſet accipere.De cōſanguineis. Ca. xxvi.Alerius li. i. ca. i. Conuiuiū antiq̄ ſolēne inſtituenit quod cariſtia vocabāt.Cui preter cognatos et affines nulli interpo-nebatur: vt ſi aliqͣ inter ꝑſonas neceſſariasf iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten