I.febrē repͥmūt et vomitū. Iſaac āt vbi ſupͣ di-cit ꝙ malogranata magis medicīe cōpetut ꝙͣeſui. Nutrimētū em̄ puūi licet bonū p̄ſtāt. Malogranati acetoſi ē humoꝝ acuniē extīguere ⁊ſtomachū cōfortae̓. Oculis at ictiricoꝝ ſuccꝰeius inſtillatꝰ citrinū ab eis eijcit. Citoniaẜm Raſim ſiue dulcia ſiue acetoſa ſtomachūrobuſtū efficiūt: maxīe at acetoſa. appetitū inſuꝑ excitāt. vētre ſtringūt. Hec ſi poſt cibū cōmedāt̉ ſtercꝰ cito deſcēdē faciūt et a vētre ei-ciūt. An̄ cibū āt ſi cōmedātur totū illud ꝓhi-bēt. Acetoſa v̓o ī vētris ꝯſtrictione ſūt fortiora ¶ Pira ẜm Galienū an̄ cibū ſūpta ꝯſtipātpoſt v̓o ſoluūt Pira q̄ ml̓tū ſūt dulcia nō īflātoīa tn̄ vētre ꝯſtringūt ſi nō poſt cibū comedatur. Sic em̄ comeſta cito expellūt ⁊ poſt expulſione eoꝝ eſt vetre ſtrigere. Iſaac vbi ſupra:Pira dulcia tꝑata ſūt et ſi cū fūgis coqͥnt̓ oēꝫeoꝝ auferūt terſionē p̄cipue ſilueſtria ꝓpterſua poticitatē. ¶ Poma ẜm Raſimi vbi ſuprafrigida ſūt: et acetoſiora ſilo magis ſtringētiaQue licet ori cōgruāt ſtomachi: ip̄m tn̄ viſcoſitatibꝰ replent. Auicena. Poma cōfortāt corꝓprie odorifera. Aſſata ī paſta cōferūt pauci-tati appetitus: aſſiduatio comeſtiōis eoꝝ faqꝫ