infundēdo. Dicit̉ etiam autor fidei inqͣntū homo. ip̄aꝫfide p̄dicādo. Dicit̉ ꝯſūmatoripiꝰ ꝑ miracl̓a ꝯfirmando. ⁊ fidei pͥmiuꝫ reddendo.Ad fidei autoritatem valetqd̓ dicit Ariſtot̓. in pͥncipioſcd̓i libri ſue rethorice Triainqͥt reddūt dictur alicuiuscredibile quaqꝫ nō demonſtratiue loquat̉. videlꝫ prudentia. virtꝰ. beniuolentialoquentis ad audientes. q̄aꝓpter oppoſitum hoꝝ triuꝫdiſcredimus nō demoſtratiue loquēti. Hec tria veriſſime ixp̄o p̄dicante fidē noſtram extiterunt. pͥmo in eoviguit ſapientia. Unde doctor de lira ſuꝑ illd̓ Eccleſiaſtici .j. Omīs ſapiētia a domino deo eſt Ait. Omīs ſapientia .i. filiꝰ. qꝛ tenet ſupereminēter omēs modos ſapientie create. Preualuitetiā in eo virtus. eo ꝙ nemopoteſt oꝑari virtuoſe niſi ꝑvirtute. Nam virtꝰ diffinit̉ij. Ethi. virtꝰ ꝑficit homineꝫ⁊ eiꝰ opus bonū reddit. Sꝫ

chriſtꝰ oīa bene fecit Mar.vij. Ex quibus ſubinfero ꝙxp̄s fuit virtuoſꝰ. Fuit etiānobis beniuolꝰ et maximꝰamicꝰ. Nam Ioh̓. xv. dicitMaiore hac dilectione nemo habet qͣꝫ vt animā ſuaꝫponat quis pro amicis ſuisSed chriſtus dilexit nos ettradidit ſemetip̄m ꝓ nobisad Ephe. v. ergo fuit nobisbeniuolꝰ. quas ob res dicamus cuꝫ pſalmiſta pſalmononageſimo ſecūdo. Teſtimonia tua credibilia factaſunt nimis. Ampliꝰ qͣttuornobis ꝯfert vtilia. pͥmuꝫ eſtꝙ ꝓcurat peccatoꝝ remiſſionem Luc̄. vij. dixit xp̄s admariaꝫ magdalenā. Fidestua te ſaluā fecit. Et Mar..ij. Cum vidiſſet ih̓s fidemilloꝝ dixit paralitico. dimittunt̉ tibi peccata tua. Huiꝰexemplū habetur Ione. iij.Crediderunt viri niniuitedomino. et ſtatim ſequiturMiſertuſ eſt dominus ſuꝑomnem maliciam quaꝫ locutus eſt facere eis et non fe