¶ Sermo. X.

gendus eſt proximus vt ſꝑdiligamus eius animaꝫ etnon eius vicia. Hinc dicitApoſtolus ad Roma. xiij.Dilectio proximi malū nooperatur. Glo. Qui diligithomines quia iuſti ſūt autiuſti fiant ſapienter diligit.Quilibet enim debꝫ dili gere ſeipſum quia iuſtus eſt.vel quia iuſtus fiat. Qui eialiter diligit ſe iniuſte diligit ſe. qui autem diligere ſeneſcit. nec proximū ſcit diligere ſicut ſeipſum. Un̄ Auguſtinꝰ ſicut prius. Si noueris diligere teipſum committo tibi proximuꝫ vt eumdiligas tanq̄m teipſum. Siautem non ſcis diligere teipſum timeo ne decipias ꝓximum ſicut decipis teip̄mHec ille. In bono ergo proximus eſt diligendus et noin malo. Uude Ariſtotilesnono. Ethicoruꝫ ſoluit tresqueſtiones notabiles.N ¶ Prima eſt. ponat̉ꝙ aliqͥs ꝯiugatur cum virobono in amicicia et poſtea

ꝑuertat̉. et fiat malꝰ. vtrumſocietas eius ſit relinquenda an non. Secunda ē iſtaan ſtatim debet quis eiusamiciciaꝫ relinquere. an expectare eius conuerſionemad virtutes. Tertia queſtioeſt. vtrum poſt diſſolutōneꝫamicicie debet homo ſe habere magis extranee ei qͣꝫ ſinunqͣꝫ fuiſſet eius amicus.Ad primam queſtioneꝫ reſpondet dicenſ primo. ꝙ nōeſt poſſibile ꝙ ille diligatura virtuoſo cuius maliciaevirtuoſo maīfeſta. quia ſolum bonum honeſtum diligitur a virtuoſo. Secundo dicit ꝙ non debet vir honeſtus talem vicioſum diligere ſed omnino diſſoluereeius amiciciam. Et ratio ēquia non eſt poſſibile vt vera amicicia conſeruetur inmalo. quin in amante generet̉ aliqua ſimilitudo malicie ⁊ peccati. Ad ſecundamqueſtionem reſpondet diſtinguendo vtruꝫ talis peccator petit reduci ad virtu-