C odicisſcipiēs. oīa munera decurioni iniūgenda ſubire cogit̉ niſi pacto iuuet̉ vt infra. e.l. j. Sed aliud munus ſuſcipiens in alijs nō p̄iudicat vt infra. l. ij.¶ De his quia principe vacatōem acceperuntTitulus eſt clarus.De vacatione publici munerisDictum eſt. sͣ. ꝙ a ſolo pͥncipe ꝯcedat̉ vacatio. hic qͥrit̉ nūquid ꝯceſſa aliquiqoperet̉ Et dic. munꝰ aliud publicū qd̓ in adminiſtrāda reꝑ. ſine titulo dignitatꝭſubimus. ff. de mu. ⁊ ho. l. honor. §. j. Aliud pͥuatū qd̓ etiā publicū eſt qͦ ad qͥdvt inſti. de excu. tu. in pͥn. Et dicit̉ ꝙ vacatio ſimplicietr ꝯceſſa nō porrigit̉ adad mūera ordinaria Et dicunt̉ ordinaria q̄ imponunt̉ lege ſenatus ꝯſul. ⁊ cōſti.pͥn. Alia dicunt̉ extra or. de qͥbus. infra de mul. ⁊ in quo lo. l. ij.De decretis decurionum ſuper īmunitatequibuſdam concedenda.Sicut decretū ſuꝑ multis alijs imponit̉ vt ſuꝑ alienatiōe p̄dioꝝ curialiū. Etſuꝑ eligendo ſindico vel actore. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. l. nulli. vel alio officiali. sͣ. dedecu. l. ij. Itē ſuꝑ ſalarijs medicoꝝ: ⁊ mgr̄oꝝ liberaliū artiū. ff. e. l. iii. Itē ſuꝑbānis ⁊ ſtatutis. ff. e. l. fi. Ita ⁊ ſuꝑ īmunitate ꝯcedenda vt hic.De excuſationibus munerum¶ Caius ponit ꝓpter quos qͥs excuſatur Et eſt excuſatio alicuins iuſte eauſe al-legatio ꝓpter quā artari nō debet ad ſubeunda munera. ff. de va. mu. l. j. i. rn̄ſoEt diſtingue qꝛ excuſatio aliqua tꝑalis ⁊ ꝑſonalis vt. sͣ. de va. mu. l. his qͥ. ⁊. l.honoribus. §. i. Alia ꝑpetua. ff. de va. mu. l. pe. in pͥn. Itē alia plena cū a mune-ribus tm̄ ꝑſonalibꝰ excuſat̉: nō aūt ab honoribus. plenior cū etiā ab honoribꝰ nōtn̄ a pͥncipalibꝰ. ff. de va. mu. l. ij. §. qui patrimonioꝝ. ⁊. l. pe. §. duo. Pleniſſimaqn̄ a quibuſdā patrimonialibꝰ excuſat̉. ff. e. l. his honoribꝰ. §. angarias. ⁊ d̓ mune. ⁊ hono. .l. fi. §. pe. Sed ab omnibus aliquem excuſari non meminit. Py.ſe legiſſe cum etiā imꝑator ⁊ auguſta quedā talia ſubeant vt. jͣ. de qui. mu. l. ii. ⁊ſupra vt in emp. ſpe. l. i. ſed eligit̉. ff. de iur. īmu. l. ſemꝑ. §. licet. ⁊ .jͣ. de pͥn. e. qͥ.in ſa. pa. l. iii. ⁊ infra. de ꝓfeſ. l. medicosQuibus muneribus vel preſtationibus ne-mini iiceat ſe excuſareHic ti. differt ab eo. sͣ. de īmu. ne. ꝯce. qꝛ ibi ſpecialiter de īmunitate tributorūvel ibi oſtendit in quibus caſibus ſpecialiter īmunitas ꝯcedenda ſit hic aūt generaliter: in quibus nō pōt aliqua excuſatio opitulariQui etate vel profeſſione ſe excuſant¶ Quidam habēt hic qͥ etate. ⁊c̄. Alii qui ꝓfeſſione. ⁊. infra in. l. manifeſti ha-betur qͥ etate Sed certe ꝓfeſſio ſola non excuſat. ſed etas ſola. Nam ſtudenteshabēt īmunitatē a muneribus ꝑſonalibus vſqꝫ ad. xxv. an. infra. l. i. ⁊ liberant̉a ꝑſonalibꝰ muneribꝰ: nō aūt patrīmonialibus/ infra. l. ii.¶ Qui morbo ſe excuſantHoc ꝑpetuo vel ad tempus excuſat ꝓut tꝑalis vel ꝑpetuus. ff. de excu. tu. l.on ſolum. §. fi. ⁊. ff. de va. mu. l. pe.

Munus pub.PriuatumUacatioOrdi. mūera.Quibꝰ ſcaſſpiexcuſat̉ a mūe.