Druckschrift 
Expositiones omnium titulorum legalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſarltti mia

DigeſtumNouumraitus. Iulia reptum. Iulia de annona. Et dicit̉ tribꝰ modis publicum: vno mōlarguſſime: vt omne iudicium quod fit ad vindictā ſiue ad vtilitatem publicaꝫ dicitur publicum: ita accipitur in. l. interdictuꝫ. infra. e. l. ⁊ licitatio. §. qd̓ illicite.cupra de pub. ⁊ vet. Aliomodo dicit̉ large quādo qͥlibet de populo pōt accuſareIta accipit̉ inſti. de ſuſpec. tu. §. ꝯſęquens. Circa hoc dat Bar. ī. l. j. jͣ. e. vnā re-Noragulam ꝙ omne iudiciū quod nō reſpicit offenſam certe perſone pͥncipaliter: deillo poteſt accuſare quilibet de populo. Exemplū dicit ſtatutū Baſilien̄. ſummaratione ac ſingularis religionis intuitu hoc anno factum: vtinam duraturum: ꝙq quis iurauerit per corpus chriſti aut eius mēbra: ſoluat quinqꝫ ſolidos. Iſtudnon reſpicit offenſam certe perſone pͥncipaliter: ſed malos mores: ideo quilibetpoteſt accuſare: ita loquitur lex ſenatus. ſupra de iniur. Tertio accipitur publi-cū iudicium ſtricte: ⁊ ita accipitur in toto iſto titulo. vt. jͣ. l. j. Ei iſta ſunt iudiciaex quibus damnatus ſtatim efficit̉ infamis. l. j. ſupra de his qͥ no. infa. Vnde nōſequitur quilibet accuſare poteſt: ergo eſt publicum iudiciū ꝓut accipitur hic vtfiat̉ infamis. ⁊ ſic ſtricte publicum iudiciū ⁊ ita ſentit Azo in ſum. huiꝰ ti. PubiCapitalialicorū iuditioꝝ: quedam capitalia ſuntrquedam nō capitalia. Capitalia ſunt exNō caꝑitaliaquibus pena mors aut exilium eſt: hoc eſt aque ⁊ ignis interdicto: per has enimrenas eximitur caput de ciuitate. Nam cetera non exilia ſed relegationes proprie dicuntur: tunc em̄ ⁊ ciuitas retinetur. Non capitalia ſunt ex quibus pecuniaria: aut in corpus aliqua cohertio: pena eſt.De accuſationibus ⁊ inſcriptionibus Dictum eſt his qui ad accuſatōem admittuntur: nunc de accuſationibus. EſtAccuſatioautē accuſatio nihil aliud ꝙͣ reum criminis per libellū deferre vel facere ad vindictam. vt colligitur. C. e. cū rationibus. ⁊. l. qui ignorat. ⁊. l. ſi quis ex fam. ⁊infra. e. l. libellorū. ⁊ de p̓ua. delic. ſupra. l. vl. Et eſt accuſator neceſſarius. vbi Accuſatorcunqꝫ criminis vel delicti accuſatio eſt admiſſa in publico vel priuato crimine.C. e. l. vl. ⁊. jͣ. e. l. ſi cui ⁊ vbicunqꝫ de honore adimendo tractatur. jͣ. de mu. etho. l. reſcripto. §. ſi quis. Tribus em̄ modis ꝓceditur ſuꝑ crimine: per accuſa-tionē ſcꝫ: inquiſitōem ⁊ denunciarōem: ⁊ ſicut iſti modi ſunt interⁱ ſe diuerſi ⁊ addiuerſum finem tendunt̉. Ita ⁊ diuerſimode inſtituunt̉ ⁊ exercentur vt in extraua. ad reprimenduꝫ: quomodo contra cri. le. ma. ꝓ. coll. xi. Vnde in eis tradit̉talis regula. Sicut accuſatōem p̄cedere debet inſcriptio: ita ⁊ inquiſitōem fama Inſcribereet denunciatōem fraterna monitio vt in. c. qualiter ⁊ quādo. tj. de accu. ⁊ in. c.licet hely. de ſimo. Qui ergo ad accuſanduꝫˡ aliquē de crimine ꝓcedit: debet ſeinſcribere: id eſt aſcribere ſolenniter: ad penaꝫ talionis: que talis eſt: vt ſi ille inaccuſatione defecerit: ꝙ eandem penam ſufferat ⁊ ſuſtineat: ꝙͣ ſuſtinere debuiſ-ſet is: quem accuſare volebatꝭ ⁊ puniri. l. fi. C. e. ti. Et debet accuſatōem ſuā tradere inſcriptis cum inſcriptione nomīs accuſantis ⁊ accuſati: ⁊ crimine et men-ſe quo cōmiſſum eſt crimen ⁊ loco admiſſi criminis: ⁊ conſulibusᶜ ſub quibus ēadmiſſum. jͣ. e. libellorū in pͥn. ⁊ in aut̓. de exhi. reis. §. ſuſcepto. Oblato autemlibello dabitur dilatio ad deliberandum. xx. dierum. Deliberatione facta cōꝑa-rere debet accuſator ⁊ accuſatus: ⁊ lis conteſtari: atqꝫ opponi exceptiones accu-ſanti: ſi que reo competāt. Ꝙ ſi non fiat: ⁊ ex interuallo pꝰ litem ꝯtra eas oppo-nat: non poteſt: quia lite ꝯͣ. recipitur nomen accuſati inter reosⁱ vel ſtatim vel poitea incontinenti. C. ad. l. iul̓. de adul. l. adulteram. ⁊ in. l. ſi maritus. §. preſcri-