CloacaCā edictiUerba edictꝭUi fectūClā facereRemiſſio. ml̓.
LiberXLIIIne defluat vel dilabat̉: dūmō nō ꝑmittat̉ alicui nouas venas q̄rere vel aꝑire. ihisem̄ innouat aliquid p̄ter id: quo p̄cedenti anno vſus ē. Sꝫ ⁊ de lacu: puteo: piſcina reficiendis: purgandis: interdictū cōpetit. Et om̄ibus ꝑſonis dabitur: quibꝰꝑmittitur intredictum de aqua eſtiua. infra. e. l. j. §. fi.¶ De cloacis¶ Cloace indigēt purgatōe ſicut riui: vt fetor ceſſet ⁊ cōmoditas veniat. Hoc int̓dictū ꝓpoſitū ē de cloacis pͥuatis: publice em̄ cloace publicā curā merent̉. Cloaca aūt ē locꝰ cōcauꝰ ꝑ quē colluuies q̄dā fluat. Curauit aūt p̄tor ꝑ hec int̓dictavt cloace ⁊ purgent̉ ⁊ reficiant̉: quoꝝ vtrūqꝫ ⁊ ad ſalubritatem ciuitatū: ⁊ ad tutelā ꝑtinet. Nam ⁊ celū pe ſtilēs ⁊ ruinā minant̉ īmūdicie cloacaꝝ: id ē ſi nō reficiant̉. Verba interdicti hec ſunt: Quo minꝰ illi cloacā: q̄ ex edibꝰ eiꝰ in tuas ꝑtinet edes: qua de agit̉: purgare reficere liceat: vim fieri veto damni infeti quodoperis vicio factum ſit caueri iubebo. Duo ſunt int̓dicta ſub hoc titulo: vnū prohibitoriū: quo ꝓhihet̉ vicinꝰ vim facere qͦ minꝰ cloaca purget̉ ⁊ reficiat̉. Alterūreſtitutoriū: vbi dicit̉: qd̓ in cloacā publicā factū ſiue īmiſſum habes qͦ vſus eiusdeterior ſit reſtituat̉. Itē ne qͥd fiat īmittaturue interdicā. Qd̓ ex edibꝰ eiꝰ in tuas ꝑtinet ⁊c̄. hoc ē dirigit̉: extendit̉: ꝑuenit. Et tā ad ꝓximū vicinū hoc interdictū ꝑtinet: ꝙͣ aduerſus vlteriores ꝑ quoꝝ edes cloaca currit. Immo p̄t in viciniedes venire ⁊ reſcindere pauimēta purgande cloace gr̄a dū tn̄ paratus ſit reſtaupare id: qd̓ ex neceſſitate reficiēde cloace cā reſcindat. infra. l. j. § Ꝙ ait p̄tor.Quod vi aut clam¶ Suꝑiora int̓dicta reſpiciūt futuꝝ tp̄s. hoc p̄teritū. Vel ſic diximꝰ ſupra ſeꝑatim de vi tā p̄terita vt vn̄ vi: ꝙͣ pn̄ti: vt vti poſſi. nūc de qͦdā mixto: ſcꝫ tā de vi:ꝙͣ ꝓ eo qd̓ clā factū ē: ꝙͣ ꝓ p̄terito ⁊ pn̄ti dat̉: vt infra. e. is qui. §. qd̓ ait p̄tor. etqualitercunqꝫ ſit. factū agit̉ qd̓ vi aut clā. infra. e. is qui in puteū in pͥn. Item devi tractat̉ vſqꝫ ad. §. clam in. l. ij. poſtea de clā vſqꝫ ad. §. hec verba in. l. v. ⁊ ibi ex-ponit qd̓ factū ē. Et ē interdictū hoc reſtitutoriū ꝑ quod occurſum eſt calliditatieorum qͥ vi aut clā q̄dā moliunt̉. Iubent̉ em̄ reſtituere ea Verba edicti hec ſunt:Quod vi aūt clā factū ē: qua de re agit̉: id cū experiundi ptās ē reſtituas. Et ꝑtinet ad ſola oꝑa q̄ in ſolo vi aūt clā facta fuerint. Vi factū videt̉ ſi qͥs ꝯtra ꝙͣ ꝓ-hiberet̉ fecerit: ⁊ ſi qͥs ꝯtra teſtatōem denūciatōemqꝫ fecerit vel ſi cū ſciret ſe pro-hiberi: ꝑ vim molitꝰ ē ne ꝓhiberi poſſit: infra. l. j. §. qͥd ſit. Clā facere videt̉ quicelauit aduerſario neqꝫ ei denūciauit: ſi mō timuit eius ꝯtrouerſiā aut debuit ti-mere. Seruiꝰ etiā eū clam facere ait: qͥ exiſtimare debuit ſibi ꝯtrouerſiam futu-ram: qꝛ nō opinionē eiꝰ ⁊ reſupinā eſtimatiōem ſeq̄ oꝑtet: ne melioris ꝯditionisſint ſtulti ꝙͣ ꝑiti. l. iiij. īfra. e. Hec verba: quod vi aut clam factū ē: ita exponuntquod tu: aut tuoꝝ qͥs fecerit. aut tuo iuſſu factū ē. infra. l. aut qͥ. §. hec verba.¶ De remiſſionibus¶ Sicut nūciatio parit interdictū quod vi aut clā: vt ſupra diximꝰ: ita ⁊ remiſſiotollit vt ſupra ti. j. l. ſi aliꝰ. §. j. Et ponunt̉ ſub hoc ti. remiſſiōes faciende ei cuinunciatū ē. Et ſunt tres: vna ex cōuentione: alia a iure qn̄ ſcꝫ tenuit nunciatio.et tertia quia nō tenet: qꝛ pōt ſperni: nā tunc lex habet ꝓ remiſſa. Et verba p̄totos oſtēdunt remiſſionē tunc factā valere vbi nūciatio tenet. Nūciatōꝫ aūt tūc pͥtor voluit valere: vbi ius ē nuncianti ꝓhibere ne ſe inuito fiat. Sꝫ ſi non habet