nributina.
LiberXLIIIhibitoria interdictu: ⁊ pͥmo de dignioribus: eſt em̄ hec cauſa diuini iuris ſuꝑ: ade interdic. l. ij. §. j. Sacer autē locus ē: qui rite ꝑ pontifices deo ꝯſceratus ē. inSacer locusſti. de re. diui. §. nullius. Verba edicti hec ſunt. In loco ſacro facere: vel in eumUerba edictiīmittere quid. veto. Et ꝑtinet ad ea que in loco ſacro fiunt deformitatis vel incōmodi cā: non ſi ornamenti cauſa. Extendit̉ etiam ad res iāctas vt ſunt muri. iteꝫqꝫ porte ciuitatis romane. ⁊ in alijs ſacris locis vt in muris municipioꝝ aliquidfacere quo damnū aut incōmodum irroget̉: non ꝑmittit̉. Itaqꝫ neqꝫ muri porteue habitari ſine ꝑmiſſu pͥncipis ꝓpter fortuita incēdia pn̄t. infra. l. fi.¶ De locis et itineribus publicis¶ Cuilibet in publicū petere ꝑmittendum eſt id qd̓ ad vſum hoīm ꝑtinet. veluti vias publicas: itinera publica. Et ideo qͦlibet poſtulante de his interdictumredditur. Iter aūt publicū: via militaris d̓r: vicinalis aūt d̓r: vbi priuati cōferūt ꝯter publlcuꝫUicinalis visex agris ſuis. De triplici genere viarum habet̉. jͣ. ti. ꝓxi. l. ij.Ne quid in loco publico vel itinere fiat¶ Suꝑiori titulo ſpecialiter: hic generaliter in om̄i publico loco dicit vt. jͣ. e. l.ij. ꝙpublici: vel ſuꝑior titulꝰ p̄paratoriꝰ eſt nec eſt ibi aliqd̓ interdictū. hic autēquattuor ꝓponit. Primū in. l. ij. in pͥn. Scd̓m in. §. ait p̄tor. ⁊ ſunt ꝓhibitoriatm̄. Tertiū in. §. p̄tor ait. ⁊ eſt reſtitutoriū. Quartū in. §. fi. ⁊ eſt ꝓhibitoriuꝫ Inloco igit̉ publico p̄tor prohibet edificare: ⁊ interdictū ꝓponit. Verba interdictihec ſunt. Ne qͥd in loco publico facias in vo cū locum īmittas qua ex re illi dā-num det̓: p̄terꝙͣ qd̓ lege ſenatuſcōſulto: edicto decretoue pͥncipum tibi ꝯceſſumeſt. De eo qd̓ factū erit interdictum dabo: reſtitutoriū videlicet Rō huius in-Rō interdictiterdicti eſt: quia loca publica pͥuatoꝝ vſibus deſeruiunt iure ſcꝫ ciuitatis: ne qͣſiꝓpria cuiuſqꝫ pͥuati homīs: id eſt iure ſeruitutis. Et tm̄ iuris habemꝰ ad obtinēdum vſum publicum: quantum quilibet ex populo ad ꝓhibendū habet Et appe-latio publici loci cōtinet areas: inſulas: agros: vias publicas: itineraqꝫ publicaUiarū quedam publice ſunt: quedā pͥuate: quedā vicinales Publicas vias diciQublleꝰ locꝰmus quas greci baſilicas: noſtri p̄torias: alij cōſulares vias appellant. Priua-Uia ml̓tiplexte vie ſunt quas agrarias qͥdam dicunt. Uicinales vie ſunt que in vicis ſunt velque in vicos ducunt Et ꝑtinet hoc interdictū ad vias ruſticas tm̄: ad vrbicas vero non. harum em̄ cura ꝑtinet ad magiſtratus.¶ De loco publico fruendo¶ Interdictū hoc publice vtilitatis cauſa ꝓponi palam eſt: tuetur em̄ p̄tor vectigalia publica: dū ꝓhibet̉ quis vim facere ei qui id fruendum ꝯduxerit. VerUerba edictiba edicti hec ſunt. Quo minꝰ loco publico: quē is cui locandi ius fuerit: fruēdūalicui locauit: ei qui cōduxerit: ſocione eius. ex lege locationis frui liceat: vimferi veto. Ultra legem autem vel contra legem locationis non debet audiri quifrui deſiderat. Solet tamen concedi vt imagines ⁊ ſtatue que ornamento reip.ſunt future in publicum ponantur.De via publica: ⁊ ſi quid in ea factumeſſe dicatur ⁊ de edilibus curulibus¶ Studeant ediles currules eas que ẜm ciuitates ſunt vias vt adequentur ⁊ ef Ediliū curru.nuxiones non noceāt domibꝰ: ⁊ pontē faciāt vbicūqꝫ oꝑtet Et vt parietes domo cura