Druckschrift 
Expositiones omnium titulorum legalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

xxiijj.

DigeſtumNouumPro legato.Legatoꝝ noīe is videt̉ poſſidere cui legatū eſt a nō dn̄o. Pro legato em̄ poſſeſ­ Poſſeſſio proſio ⁊ vſucapio nulli alij ꝙͣ ei cui legatū eſt cōpetit. Et nemo p̄t legatoꝝ noīe vſu­ legatocapere: niſi ille cū qͦ teſtamēti factio ē paſſiue .i. cui p̄t aliqͥd in teſtamēto relinqͥqꝛ poſſeſſio legatoꝝ ex iure teſtamēti ꝓficiſcitur.Pro dote. Iuſtiſſimꝰ titulꝰ vſucapiōis ē q̄ appellat̉ ꝓ dote: vt qͥ in dotē rē alienā accipi­ Poſſidere ꝓat: vſucaꝑe poſſit ſpacio ſolēni. qd̓ habet̉ in. l. vna. C. e. i. eo tꝑe qͦ ſolēt qͥ ꝓ em-doteptore vſucapiūt. Nec ē cura vtrū ſingl̓arit̓ ꝑ ſe tm̄ res ille aliene fuerit date ī dotē: an parit̓ vniuerſe res ml̓ierꝭ in dotē dent̉ .i. qn̄ ille qͥ dotē ꝯſtituit int̓ ceterasres qͣſdā alienas dedit. tūc em̄ ꝓ alienis cōpetit titulꝰ ꝓ dote: qn̄ videlicet ma-trimoniū ꝯtractū tenet. nā ſi ceſſet matrimoniū: ceſſat etiā vſucapio: qꝛ nulla eſtdos ſine mr̄imonio. Hec tn̄ vſucapio ꝓ dote ꝓcedit cū diſtīctiōe an res fuerit tradita: eſtimata vl̓ ineſtīata: vt. C. e. l. vna.Pro ſuo. Eſt ſpēs q̄dā poſſeſſiōis q̄ vocat̉ ꝓ ſuo. Et hoc mō poſſidemꝰ oīa q̄ mari: ter Poſſi. ꝓ ſuora: aere capimꝰ. aut q̄ alluuiōe fluminū nr̄a fiūt. Itē q̄ ex rebꝰ alieno noīe poſſeſ-ſis nata poſſidemꝰ: veluti partū hereditarie aut empte ancille ꝓ nr̄o poſſidemꝰ.Sil̓r fructꝰ naturales rei empte aut donate: aut q̄ in hereditate inuēta ē. Et dicitur ꝓ ſuo tribꝰ modis. Primo ſtricte: qn̄ deficit aliꝰ titulꝰ: vt h̓. Scd̓o largiuſ:qn̄ ꝯcurrit cū qͦlibet alio titulo ꝓ ſoluto qͦ eſt generalior alijs: vt infra e. l. hoīeꝫ.Tertio largiſſime: vt qͥcūqꝫ ꝓ ſe poſſidet: vt infra e. l. ij. ⁊ tūc dicit̉ ad differētiācreditoꝝ ⁊ ſimiliū qͥ nō ꝓ ſuo poſſidēt. Et hoc tertio mō nō eſt titulꝰ vſi capionēparens: qꝛ iam qͥlibet poſſeſſor etiaꝫ malefidei: etiā ſine titulo vſucaperet. In materia aūt nr̄a ꝓ ſuo poſſeſſio talis ē: cū dominiū nob̓ acqͥri putamꝰ: ⁊ ex ea cā poſſidemꝰ ex qͣ acqͥri ſolet. vt ſi tuū ceruū credēs nō māſuetū cepi. Ul̓ tuā gēmā cre-dēs nulliꝰ in littore inuenio. Itē vbicūqꝫ eſt iuſta cā vſucapiēdi: ⁊ deficit aliꝰ ti-tulus. datur pro ſuo: vt infra eo. l. fi.G Liber. XLI. et quartus huius.Dere iudicata ⁊ d̓ effectu ſnīaꝝ: ⁊ de īterlocutiōibꝰ iudicū.Iſo quo res acqͦrāt̉ ꝑ p̄ſcriptione: vi-Res iudicatadēdū ē quō alit̓ ciuilit̓ .ſ. ꝑ ſnīas iudicū. Eſt aūt res iudicata q̄ finēꝯtrauerſiarū ꝓnūciatiōe iudicꝭ accipit: qd̓ vl̓ ꝯdēnatiōe vl̓ abſolutiAucͣtaſ rei iu-dn̄e ꝯtingit: infra e. l. j. Eſt aūt auctoritas rei iudicate maxīa: int̓ e-os int̓ qͦs lata ē: qꝛ cū nō ſit appellatū ſtādū ē ei oīno .i. parēdū ē. Sꝫ ⁊ ſi appellatū ſit p̄ſumit̉ ꝯdēnati volūtas ꝙ velit ſnīe parere. C. e. l. j. ī pͥn. ⁊. l. abſolutione.In caſibꝰ tn̄ recedit̉ a ſnīa ꝓpt̓ eqͥtatē ſuꝑuēiētꝭ caſus. Itē ē auc̄tas rei iudicatevt nō reſcindat̉ p̄textu cōputatiōiſ vl̓ calculi. C. e. l. ij. niſi error calculi expͥmarin ſnīa: vt ſi iudex ita ꝓnūciauerit. cū ꝯſtet ticiū ſeio ex illa ſpē qͥnqͣginta. ⁊ ex illaſpē. xxv. debere. idcirca ticiū ſeio in cētū ꝯdēno: īfra q̄ ſen. ſine ap. re. Itē nō re-ſcindit̉ res iudicata p̄textu nouoꝝ īſtrumētoꝝ. C. e. l. ſub ſpē. Eſt aucͣtas rei iu-dicate: qꝛ ex ea indulgetur actori actio de re iudi. vl̓ in factū. jͣ. e. l. miles. §. vl. etL. de rebus cre. l. actori. Interlocutiones autē nō obtinēt vicē rei iudicate. ne Int̓locutoriaG