Druckschrift 
Expositiones omnium titulorum legalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberXL Quiſine manumiſſione ad libertatē ꝑueniunt Licet manumiſſio datio ſit libertatis: tamē qn̄qꝫ cōtingit aliquem ad libert-tē ꝑuenire ſine manumiſſione: ſed alias ex diſpoſitōe legis: vt contigit in ẜuo quivenditus ē ea cōditiōe vt intra certū tp̄s manumitteret̉. Nam ſi etiam venditoret emptor ſine herede deceſſerint. nihilominꝰ ẜuo libertas competit. etiā ſi pͥu-venditor voluntatē ſuā mutaſſet. Item ꝯtingit in ẜuo laguēti: quē ob grauē infirOrdnꝰ liber? mitatē dn̄s ꝓ derelicto habuit. Itē in eo qͥ necē dn̄i detexit: ⁊ ob hoc p̄miū libertatis cōſequit̉ talis em̄ fit orcinꝰ libertus .i. directo manumiſſus. vt inſti. d̓ ſinc-re. ꝑ fideicō. re. §. libertas. ⁊ in alijs caſibus hoc ti. cōtentisQui et a quibus manumiſſi liberinon fiunt ⁊ ad legem eliaſcentiam Lege eliaſcentia nō pōt quis manumittere ſeruū in fraudē creditorū niſi ſit teEliaſcētia lexſtator: qui in defectū alioꝝ heredū pōt etiā in p̄iudiciū creditorum vnū ex ſeruisſuis cū libertate heredē inſtituere: cuiꝰ nomīe bona defuncti vendant̉: ⁊ credito-ribus ſatis fiat. qd̓ ideo ꝑmiſſum eſt: vt bona defuncti. nō lacerent̉ ꝑ creditoreset iniuria afficiat̉ defunctꝰ. Et ad hoc vt dicta libertas data in teſtamento dicat̉tendere in p̄iudicium creditoꝝ ⁊ nō valeat duo reqͥrunt̉. fraus ſcꝫ ⁊ ꝯſiliū. deinſti. e. §. in fraudem. Et olim minor viginti annis non poterat ẜuo dare libertaem obſtante lege eliaſcentia: niſi ex iuſtis ⁊ approbatis cauſis. Hodie aūt ſufficit cōpleuiſſe decimūſeptimū annum: ⁊ attigiſſe decimūoctauū vt quis poſſit ſer-is dare libertatem in vltima voluntate ⁊c̄. De iure aureorum annulorumAnnuloꝝ de­ Quid ius aureoꝝ annuloꝝ impetrauit: habet̉ ⁊ repurat̉ vt ingenuꝰ. ⁊ diciturlatio ⁊ īpetra. iſta quaſi ingenuitas: Olim em̄ liberti nō poterāt deferre annulos: niſi hoc a pͥncipe impetrarenr. fuit em̄ delatio annuloꝝ/ ſignū ingenuitatis ⁊ libertatis: et obhoc ſoli liberi hoīes aureos deferebant annulos. Qui ergo liberti ſcientibꝰ ⁊ cēſentientibꝰ patronis ius annuloꝝ impetrauerunt: habebant̉ ꝓ ingenuis quo admulta. primo vt habeat tutorem ingenuū: qd̓ alias nō haberet: vt ſupra de excu-tu. l. cū ex oratione. Itē quo ad honores. vt. C. ad. l. iul̓. miſcel. l. j. Itē cōtrahitmr̄imonia cū nobilibꝰ: vt. sͣ. d̓ op. lib. l. iij. in pͥn. In multis aūt alijs reputaturvt libertus de quibꝰ glo. in. l. pe. infra. e. Hodie aūt om̄es liberti de iure nouiſ-Amo ſunt fere ingenui. vt in aut̓. vt liberti. de cetero aur. nō ege. an. §. j. coll̓. v.De natalibus reſtituendis Interdū etiā ſi ẜui nati ſunt: expoſt facto nihilominꝰ iuris interuētu ingenuifiūt. Nā ſi libertinꝰ a pͥncipe natalibꝰ ſuis reſtitutꝰ fuerit .i. ad ea iura ī qͥbꝰ ī in-Reſtitutiontio oēs hoīes de iure uaturali fuer̄t: nō in qͥbꝰ ip̄e libertꝰ naſcit̉. ſeruꝰ em̄ natuetaliumeſt: ⁊ iō iuri naturali pͥuatꝰ ē. ꝑ reſtitutōem aūt pͥncipis ſuꝑ natalibꝰ factꝭ ꝑfidehabet̉ ac ſi ingenuꝰ natꝰ eēt: nec patronꝰ eius pōt ad ſucceſſiōem venire. Et ochoc imꝑatores non ſolent aliquē facile natalibus reſtituere niſi conſentiēte patrenor cui ꝑ hoc ſit iniuria. Impetrato em̄ tali bn̄ficio ius patroni adimitur. De liberali cauſa Quibꝰ modis p̄ſtauda ſit liber tas: ꝑ multos ti. hactenus vidimus: nūc quō in