LiberXXXVfauſtas voces aduerſus ip̄m iactauerit.Liber triceſimuſquintꝰ et vndecimꝰ huius¶ De cōditionibus ⁊ demonſtrationibꝰ ⁊ cauſiset modis eorum qui in teſtamento ſcribunturElegatis ſupra dixit ī quibꝰ qꝛ qn̄qꝫponit̉ ꝯditio. demōſtratio. modꝰ. ⁊ cā. ideo de his dicit. Eſt autēcōditio q̄dā legati ſuſpenſio cui. de futuro defectus vel cōfirmatioConditiopēdet. Demōſtratio ē quedā in exiſtentibus vel p̄teritis accidentDemōſtraliobus noticia: qͦ magis legatū ſit liquidū adhibita. Cauſa d̓r quedaꝫCauſade p̄teritis p̄cedēs ſuaſio. qͦ teſtimonio nr̄o magis quē honoramꝰ Siue eſt animiModuscōpulſio a nobis exp̄ſſa. Modus ē de futuro ⁊ quaſi cuiuſdā remūerationis a le-gatario petite exhortatio: quo nō cōpleto: ita relicto quis pͥuat̉. ⁊ ſicut deficienteConditio mul cōditiōe ab initio nō capit̉. Et eſt natura ꝯditōis vt ſi ſit poteſtatiua ei obtempeplexret̉. nec ꝑ eum qͥ obtemꝑare debet aliqͥd fiat quo minꝰ adimpleatur qͦ caſu ꝓ impleta habet̉. ⁊ relictū capiet̉. C. de ꝯdi. inſer. l. fi. Si ꝟo eſt turpis vel in hone-ſta: ſi qͥdem ex ꝑte legatarij. ꝓ nō adiecta habet̉. ⁊ idē de impoſſibili. Si aūt exꝑte heredis ponat̉: tūc legatū viciat̉. inſti. de leg. §. fi. Si ꝟo caſualis vel mixtafuerit: euentus ſpectabit̉. C. de ca. toll̓. l. vna. §. ſinantē aliqͥd In mixta ꝟo lega-tarius adiuuatur ſi ꝑ eum non ſtetit: ſed ꝑ hunc in cuiꝰ fortuitū caſum ſteterit. vtSiC. de condi. inſer. l. legatū. Et ſit conditio ꝑ ſi. sͣ. de condi. inde. l. qͥ ꝓmiſit. fitCuᵐetiā ꝑ cum. vt infra de ꝟ. ob. l. qd̓cūqꝫ. §. non ſolū. Natura ꝟo cauſe vel demō-ſtrationis eſt. vt ꝙͣuis falſa demonſtratio. vel cā dicat̉: legatum tn̄ nō viciat̉ in-Quiaſti. de leg. §. ſi qͥs in noīe. ⁊. C. de fal. cau. adiec. l. ij. Et ſit cauſa ꝑ qꝛ. Demōſtratio aūt oſtendēdo aliqͥd. Natura ꝟo modi hec eſt. vt modus adimpleatur: vel ꝑlegatariū non ſtet qͦ minꝰ adimplet̉. ⁊ ſic legatū nō reuocat̉. C. de his q̄ ſub mo.Utl. j. ⁊. ij. Et ſit modus ꝑ vt. vt ibi. vnde ſolet dici. Scito ꝙ vt modus ē. ſi ꝯditioUerſꝰ.qꝛ cauſa. de hoc glo. in. c. veꝝ de con. appo. ⁊ iſte. de lega. §. longe magis¶ Ad legem falcidiam¶ Quia lege ſalcidia legata minuunt̉. iō de ea ſeqͥt̉. Cū em̄ lege. xij. tab. liberaerat legādi ptās vt liceret etiā totū pr̄imoniū in legatis erogare. Cautū em̄ eratea lege in hunc modū. vti qͥſqꝫ legat rei ſue. ita ius eſto Sꝫ qꝛ oportunū erat gr-Falcidisteſtatoꝝ. legādi licentiā coartare: plerūqꝫ em̄ inteſtati moriebant̉. recuſantibꝰſcriptis heredibꝰ. ꝓ mīmo aut nullo lucro hereditates adire. Lata eſt ergo no-uiſſime lex falcida: qͣ cauet̉ ne plus legare liceat ꝙͣ dodrantē .i. nouē vncias to-toꝝ bonoꝝ Siue ergo vnꝰ heres inſtitutus ſit ſiue plures: etiā ſi eēt mille: apd̓eū eoſue ꝑs qͣrta remaneat. cōmuniter inter eos diuidenda. Et d̓r falcidia iō: qꝛſicut falx fenū: ſic lex hec legata reſecat. vl̓ a falcidio auctore dicta. ſicut publiciana: a publicio inſti. de act. §. alie. de hoc. ij. diſ. quedam. ⁊ in. c. raynaldus. de teſta. glo. vl. ⁊ in. c. raynūcius. in glo. potuit Et anteꝙͣ detrahat̉ falcidia. detraheQn̄ hꝫ locumdum eſt pͥus ex pr̄imonia. totū es alienū. Itē funeris impēſe. Itē p̄ciū ſeruoꝝ mafalcidianumiſſoꝝ. Et de reſiduo pr̄imonij debent fieri qͣttuor ꝑtes: ita ꝙ vna ex illis remaneat penes heredē: de alijs tribꝰ ſaluant̉ legata vnicuiqꝫ plus vel minus ẜm
Iut iſi