nxicitur ib
DigeſtumUetusDe contrahendo emptione et de pactis interemptores ⁊ venditores compoſitis.Rigo emendi et vendendi a ꝑmuta-Emptio īuētatio nibꝰ. cepit: olim em̄ non erat ita numus ſicut hodie: neqꝫ aliudmerx id ē res vēdita. ⁊ aliud p̄ciū vocabat̉. Sed vnuſquiſqꝫ ẜm neceſſitatē tempoꝝ: ac reꝝ: cū vtilibꝰ. ſibi inutilia ꝑmutabat: qm̄ plerūqꝫ euenit. vt qd̓ alteri ſuꝑ eſt: alteri deſit. Sed qꝛ non ſemꝑ necfacile ꝯcurrebat: vt cū tu haberes qd̓ ego deſiderarē. inuiceꝫ haberē qd̓ tu acci-pere velles: ideo electa eſt materia auri vel argenti: cui publica ac generalis eſtimatio: difficultatibꝰ ꝑmutationum ſubueniret: eaqꝫ materia. forma publica ꝑcu-ſa .i. numiſmate. vſū dominiūqꝫ nō tam ex ſub̓a ꝙͣ exquantitate ſua p̄bet. Ubi emptō qn̄ fiatcunqꝫ gͦ pecunia datur vt aliqͥd aliud accipiat̉: emptio ē ⁊ venditio. Vbi aūt aliares p̄ter pecuniā: ꝓ ꝯſil̓i vel alia re dat̉: eſt ꝑmutatio non emptio. Et in eo diſfedebet a pͥuatarunt emptio ⁊ ꝑmutatio: qꝛ in ꝑmutatione vtrūqꝫ d̓r merx ⁊ p̄ciū: ⁊ vterqꝫ empcōmunetor ⁊ vendior appellari pōt. In venditiōe aūt ſicut aliud eſt vendere: aliud eme-preciumre ⁊ aliꝰ emptor: alius venditor. Ita aliud ē p̄cium .i. pecunia: alteꝝ merx .i. resin erxvēdita. Itaqꝫ ſine p̄cio vendicio nulla eſt. Eſt aūt emptio iuriſgentiū: ⁊ ideo con-ſenſu ꝑagit̉: ⁊ int̓ abſentes ꝯtrahi pōt ꝑ nunciū ad hoc deſtinatū. ⁊ ꝑ lr̄asDe in diem additione¶ Addico ex ad ⁊ dico cōponit̉: ⁊ eſt vendere per licitatōem: hoc eſt in venditione publica: vbi alius alio maius p̄cium pollicet̉. vt ſibi potius ꝙͣ alteri venalia Addicōaddictioaddicant̉. vnde additio ⁊ titulꝰ de in drē additione. quem qͥdaꝫ noſtri temporisiuriſperditi non intelligētes: emendāt dicentes: de indiē addiectōe: vbi nō ver-Addictiba modo. ſed ſententiā actius ip̄m corruperūt: quo verbo Cicero ꝓ Cecinna ſe-pe vtitur. Inde addicti apud veteres dicebantur. qui p̄toris ꝓnunciatiōe ac iu-ſu. cum ſoluendo non eſſent: creditoribus vendebantur: de quibus crebra apudliuium mentio habetur. Et addictus morti deſtinatus dicit̉. Cicero. li. offi. iijEt is qui morti addictꝰ eſſet ⁊cͣ. Dicitur ergo in diem addictio generaliter. qn̄vendo tibi rem hoc pacte: ꝙ ſi aliquis in diem talem meliorē conditionem attu-lerit. ſit tibi in empta. Et dicit̉ melior conditio afferri: ſi aliquid precio ſit addi-tum. vel maturior ſolutio: aut facilior afferatur: vel locus oportunior ſoluendo p̄cio adijciatur. vel ꝑſona idoneor accedat ad emptionem. Si autem quis extite-rit qͥ meliorē ꝯditōem afferat: deinde pͥor emptor paratus ſit plus addicere cerſabit obligatio ſecundo conſtitutaDe lege cōmiſſoria¶ Lex cōmiſſoria ē ſpēale pactū qd̓ in venditiōe apponit̉. ⁊ habet locū qn̄ vēdotibi rē ⁊ trado. ⁊ ſi nō ſolueris hinc ad mēſem. vel aliud tp̄sʸ exp̄ſſum in cōuenti Eex comiſioriaon ꝙ res ſit in empta. ⁊ cadat in cōmiſſum Itaqꝫ cū vēditor fundi in ꝯuentionecauit. vt ſi ad diē pecūia ſoluta non ſit: vt fundus ſit in emptus. Ita debemus intelligere. fundū inemptū. ſi emptor eū inemptū eē velit. qꝛ id emptoris cauſa ca-uetur. et ideo lex cōmiſſoria in venditionibus adiecta exercebi t̉ ſi emptor voletnon eo inuitor qꝛ qd̓ fauore alicuiꝰ ⁊c̄. C. de le. l. quod fauore.