Druckschrift 
Expositiones omnium titulorum legalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber DecimusAquilia lex Lex acquilia plebiſcitū ē: nā acqͣlius tribunꝰ pleb̓ eā a plebe interrogauit. ꝓponit̉ aūt ꝓpt̓ dānū actio legis acqͥlie vel dāni dati. Et dicit̉ dānū a demo vel adiminutōe pr̄imonij vt. īfra. de dam. infec. l. iij. nā quodcūqꝫ dixeris nō errabiſdamnumEt locū hꝫ cū dānū culpa ē datū Si gͦ damnū nullo mō ſit datū vt qꝛ res inde nōeſt facta deterior: vel etiā facta ē inde melior ceſſat. acqͥlia vt ecce oliuā meā ma-turā decerpſiſti. vel ſegtē deſecuiſti maturā vl̓ vuas maturas: nō ꝓijciēdo eas īterrā ceſſat aqͥlia Et erāt olim tria capitula ſiue capita huiꝰ legis: hodie ſūt duotm̄ ſcꝫ pͥmū et tertiū: ſcd̓m aūt ī diſuetudinē abijt tertio ī eiꝰ locū poſito. Lege acpena aquiliequilia capite pͥmo cauet̉ vt qͥ ſeruū ſeruā ve alienā: quadrupedē. vel pecudē alienā iniuria occiderit: ꝙͣti id eo anno plurimi fuerit: tantū etꝰ dari dn̄o debet. Etꝯtra inficiantē .i. negantē dat̉ hec actio in duplū. Et pecudis appellatiōe veniūthic oīa pecora q̄ gregatim paſcunt̉ veluti. oues. capri. boues. eqͥ. muli. aſini. etſues. Canes aūt vrſi ⁊ leones ⁊ pāthere magꝭ in nūero beſtiarū ſunt ꝙͣ pecudumTertio capite legis acqͥlie tenet̉. qui p̄ter hoīem ⁊ pecudē occiſuꝫ: damnū dederit puta ſi qͣs vſſerit: fregerit. ruperit iniuria .i. culpa ꝙͣti ea res erat in diebꝰ triginta ꝓximis: tanti domino condemnabitur De his qui deiecerunt vel effuderuntEfſuſum Titulus iſte exponit̉ .i. de his ex quoꝝ domo eſt aliqͥd deiectū vel effuſum: vl̓Suſgenſumqui deiecerūt vel effuderint qͦ vulgo iter ſit: vel in qͦ ꝯſiſtit̉. quantū ex ea re dam-Eiectumnū datū factū ve erit. in eum qui ibi habitauerit actio dat̉ Et ē publice vtile. īmoſūma vtilitas huiꝰ edicti: vt ſine mētu ⁊ ꝑiculo ꝑ itinera ꝯmeari liceat Si qͥd etiāſuſpenſum decidat ſil̓iter deiectū dicit̉: ꝙͣuis nemo effuderit vel eiecerit.De noxalibus actionibus Noxales actiōes appellant̉ q̄ nō ex ꝯtractu ſed ex noxia .i. culpa atqꝫ maleſiNoxalis actiocio ꝑ ẜuos nr̄os dato: ꝯtra nos dn̄os iuſtituunt̉ quarū actionū vis atqꝫ ptās heceſt. vt aut ꝑ eſtimatōem damni ꝑ ſeruum dati dn̄s ſoluat: aut ſi eo grauatus fuerit liceat ſibi deditione .i. traditione iſtius corꝑis quod deliquerat euitare litiseſtimationem: de materia huius ti. diximus ſupra ſi ex. nox. cau. Liber DecimusFinium regundorumCrio finiū regundoꝝ naſcit̉ qn̄ finesconfiniaceperūt turbari: ⁊ ꝓponit̉ ad diſtinctōem finiuꝫ ꝓprioꝝ cuiuſqꝫ faciendā. Et hꝫ locū in ruſticis p̄dijs tm̄: In vrbanis aūt p̄dijs locūvicinehr̄e nō p̄t. qꝛ vrbana p̄dia ſibi non ſunt ꝯfinia Sꝫ magꝭ dicūt̉ vici-na. 5. e. l. iiij. §. h oc iudiciū. Cōfinia em̄ ea dicunt̉ q̄ adeo ſibi ꝓxima ſunt. vt nul-lus mediꝰ paries interponat̉ Sed vrbana ꝑietihus diſtingui conſueuerunt. Etideo vbi nō poſſunt dirimi fines occaſione ꝯtrouerſie finitimoꝝ: ꝑmittit̉ iudiciūfinium regundoꝝ .i. dirimendoꝝ. vel ſeꝑandorū quo caſu opus ē vt ex alterū:trius p̄dio alij ad iudicandū ſit: ⁊ is cui adindicat̉. ꝓ eo quod ei adiudicat certapecunia ꝯdemnandus eſt In iudicio finium regum. cōmuni. di. fami. herciſ. Ingule ꝑſone duplex ius habent: actoris et rei.Familie herciſcundereſſe Quia ſepe nihil ꝓdeſt petere: niſi et liceret diuidere: Nā ſegnius expediuntcōmiſſa negotia plures vt dicit glo. in. l. ſi pl̓es. īfra. de admi. tu. Itē naturale