mniniulllit.iiiIiit
UetusDigeſtumnis. Dant̉ em̄ rōne dominij vel quaſi et poſſeſſionis vel qͣſi. Rōne dominiſ cō Publiciana:petūt directo ei qͥ dn̄s eſt fūdi cui acqͥrit̉ ẜuitꝰ Rōne qͣſi dominij cōpetūt vtilit̓ei qͥ nō eſt dn̄s: ſed hꝫ ius in re: puta creditor ⁊ fructuarius vl̓ ſuꝑficiariꝰ vl̓ ſil̓isvt infra. ſi ẜui. vē. l. ij. §. hec autē. ⁊ d̓ remiſ. l. j. §. itē iul̓. et de ſuꝑfi. l. j. §. vlti.Itē dant̉ rōne de poſſeſſionis aduerſꝰ eū qͥ poſſidet agrū debentē ẜuitutē vt īfrae. l. vbi. §. vtrū. vel quaſi poſſidet: vt ſi dolo deſierit poſſidere. vl̓ ſi liti ſe obtulitvel ſi ſit ſuꝑficiarius agri debentis ſeruitutē infra. e. l. vlt̓.¶ De operis ſeruorum.¶ Opere ſeruoꝝ eiuſdē modis qͥbus vſufructum diximus ꝯſtituunt̉. Libertis Opera ſerui.autem aliter ſit impoſitio operaꝝ. vt dicemus. infra. de op. lib. Si igit̉ in ſeruocōſtituit̉ oꝑa: habet ius in perſona ille cui debetur oꝑa. Sicut et ille cui debeturvſſfructus vel vſuſ. Et ideo opere ſeruorum inter perſonales ſeruitutes conpu-tantur. Et cōſiſtit opera ſerui in actu. id eſt miniſterio vel diurno officio. Et oīsfructus hominis in operis conſiſtit: ſic econtra in fructu hominis oꝑe ſunt. Etvt in ceteris rebus fructus deductis neceſſarijs impēſis intelligitur: ita et ī operis ſeruorū. Cui gͦ legtae ſunt oꝑe ẜui: ille vſum eiuſdē habere intelligitur.De vſu et habitatione.¶ Non ſolum vſuffructus vt ſupradictū eſt: ſed etiā nudus vſus. id eſt ſine fruUſus rerum.ctu conſtitui pōt. qui ⁊ ip̄e ijſdem modis conſtitui ſolet qͥbus ⁊ vſuffructus. Cuiergo vſus relictus eſt: vti poteſt: frui vero non. Et ſi cui domus vſus relictus eſtpoteſt cū cōiuge ſua. ⁊ familia. et libertis ibi habitare: poteſt etiā hoſpitem reci-pere et inquilinum. dūmodo ip̄e inhabitet. Nam ſine eo. nec hi quidem habita-re pn̄t. neqꝫ locabit neqꝫ cōcedet habitationē ſine ſe: nec vendet vſum. Si auteꝫ Habitatio.habitatio legetur: tūc effectu qͥdam pene idem ſunt. legatū vſus. et habitationis.Sed in hoc differūt: quia habitatio poteſt locari. vſus vero non. Item qui habꝫvſum. plenius ius habet: ꝙͣ qui ſimplicem habitationem: quia cui vſus eſt datꝰ:ille preter habitationem ius habet de ambulādi et geſtandi et lignis ad vſuꝫ qͦt-tidianum et orto et pomis et oleribus et floribus et aque vtet̉. ad vſum ſuum nōad abuſum. Et eſt habitatio perſonalis ſeruitus ſicut vſuſfructus. et eodem mo-do conſtituitur ſed in domo tantum. Et relicta habitationem videtur eſſe relictain vitam hominis. Niſi breuius ſtatuatur tempus. Nō aūt extinguit̉ nō vtēdovel capi. di. vt inſti. e. §. ſed ſi cui. et. C. eo. l. cum antiqͥtas.¶ Uſufructuarius quēadmodū caueat.¶ Si alieni vſuſfructus legatus eſt: equiſſimū eſt vt de vtroqꝫ caueat. ſcꝫ ſe vſu Caucio v̓ſūrum boni viri arbitratū. Et cū vſuſfructus ad eum pertinere deſinet. ſe reſtitu fructuarij.turū qd̓ inde extabit. Et interponit̉ hec cautio ſiue res ſit mobilis ſiue immobi-lis. Et continet iſta ſtipulatio qua cauet ſe perceptum iri vſumfructum boni vi-ri arbitratū: hoc eſt: non deteriorem cauſam ſe vſuſfructus facturum: ceteraqꝫ q̄in re ſua facere diligens pater familias. Et iſta cautio habet duas cauſas. vna ſialiter quis vtatur ꝙͣ vir bonis arbitrabitur ⁊c̄. Alia de vſufructu reſtituendo.quaꝝ pͥor ſtatī cōmittet̉ poſtꝙͣ aliter fuerit vſꝰ: ⁊ ſepiꝰ cōmittit̉. Sequēs cōmittit̉ finito vſufructu. Et interponit̉ hec cautio etiam ſi vſus ſine fructu legatꝰ eſt:vel ſi habitatio vel opere hominis vel cuiuſcunqꝫ alterius animalis relicte ſue-rint.B 4