i. Atus i

DigeſtumUetustia illius non appellatur. C. e. l. j. de quo in. c. cū dilectus. e. ti. de differētia int̓arbitrū et arbitratorē. vj. ꝑ. do. an. et Siculū in. c. quītauallis de iureiur.¶ Naute caupones: ſtabulurij: vt recepta reſtituant.Nautam in hoc titulo accipere debemus eū qui nauim exercet: ꝙͣuis naute appellentur om̄es qui nauigande nauis cauſa: in naui ſunt: Sed de exercitore dū Nauta.taxat qui patronus nauis aut magr̄ appellatur intelligitur. Caupōes autem et Exercltor-Cauponesſtabularios eos intelligimus qͥ cauponam vel ſtabuluꝫ exercent: vel eoꝝ inſtitoStabularijres et miniſtri. Stabularij aūt ſunt hoſpitatores hominum equitantiū. Sicut ⁊cauꝑo viatorum. Quicqͥd ergo tales homines ſaluū fore: id eſt ad cuſtodienduꝫreceꝑint: niſi reſtituāt: contra eos actio datur. Et eſt maxīa vtilitas hmōi actionis: qꝛ neceſſe eſt plerūqꝫ eoruꝫ fidem ſequi reſqꝫ cuſtodie eoꝝ cōmittere. et ſępeſunt leues hoīes p̄ſertim in italia henſelini.LiberQuintus.¶ De iudicijs ⁊ vbi qͥs agere vel cōuenire debeat.Udiciū multis modis ſumitur vt poIudiciū.nit glo. ī regula in iudicijs de re. iu. li. vj. ⁊ īſti. qͥ non eſt. ꝑ. fa. teſ.§. p̄terea. hic autē ſumit̉ ꝓ actiōe qͣ cōtra aliqueꝫ in iure exꝑitur.Et eſt iudiciū legitimus actꝰ triū ꝑſonaruꝫ. ſcꝫ iudicis. actoris. etrei. c. forus. de ꝟ. ſig. Et ponit̉ in titulo de iudicijs. nō de iudicio: eſt em̄ iudiciCiuile iudium aliud ciuile. aliud criminale. aliud ſingulare. aliud vniuerſale. de qͥbꝰ ꝑ or-Criminaledinē titulorum tractabit̉. Ciuile iudiciū eſt. cū cauſa inſtituit̉ ad cōmodū pͥuatūSingulareꝯcludit̉ ꝑti aliqͥd eſſe dandū vel exhibendū. Crimīale eſt cū agit̉ de aliqua penaUniuerſalepro crimīe imponenda. vel concluditur penam eſſe applicando fiſco. Singulareiudicium eſt: qd̓ datur pro rebꝰ ꝑticularibus puta. domo. fando. equo. ⁊c̄. Uni-uerſale eſt cū petitur vniuerſum ius. vt bonoꝝ poſſeſſio aut hereditas.¶ De inofficio teſtamento.In officioſum dicitur teſtamentum. qd̓ factum eſt contra offitiū pietatis pate-Teſtamētnuꝫne: quaſi non officioſum id eſt inhumanum. Et dat̉ q̄rela inofficioſi oībus tā pa-rentibus ꝙͣ liberis. Cognati autem a latere. et preſertim qui ſunt vltra fratres inoffitio.non agunt q̄rela inofficioſi. frater aūt admittit̉ turpibus ꝑſonis inſtitutis. niſi ⁊ Querela inip̄e turpem vitam agat. Eſt ergo in officioſum teſtamentum dicere: hoc eſt alle-gare quare exheredari vel preteriri non debuerint. qd̓ aliqn̄ accipit cū parētesfalſo ſtimulati. vel nouercalibus delinimētis inſtigationibuſqꝫ corrupti: liberosſuos vel exheredant vel pretereunt.De petitione heredidatis.¶ Dictum eſt de inofficioſo. t. cuius q̄rela p̄paratoria ē vniuerſalis iudicij. id ēpetitionis hereditatis q̄ qͥdē qn̄qꝫ eſt directa. qn̄qꝫ vtilis pͥmo ponit̉ de directapoſtra de vtili. id eſt de fideicō. hereditatis peti. Et ſic directa dicitur mihi dari Petitio herehereditatis petitio. quia de iure ciuili admitto. Et dat̉ ab inteſtato vel ex teſta­ ditatꝭ directa.mento ſuccedenti per legem vel ſenatuſconſultū. Itē ꝑ ſe vel ꝑ aliū vt īfra. l. j. ij.⁊. iij. Directa aūt dat̉ ꝯtra euꝫ q̄ poſſidet ꝓ herede vel ꝓ poſſeſſore: qui nullam