Xpīanꝰ Verū eſt ꝙ age̓ preſupponit eē actualē qͥa ⁊ age ⁊ pati ꝓprie eſt ſuppoſitoꝝ naturalit qͦqꝫ ita in oībus eſt ꝙ age̓ p̄ſuppoītin agēte actuale eſſe ꝓpe ſpēi ac ordinis ſui nichilominꝰ ſuꝑnat̉ alit̓ꝑ oīpotētia dei fieri poteſt atqꝫ inxp̄o eſt factū ꝙ operari nō prequirit eē ꝑſonale ordinis ac generisſui ſꝫ ſufficit eē altioris nat̉e etſubſiſtencia increata SarraceHira ſūt iſta et difficilia adcōdēdꝫ ȳmo incōprehēſibiliā intellectū Et nōne xp̄s vere natus ē exfemina matre. Xpīanꝰ ymmo plane ex maria mundiſſimaac ſapientiſſīa virgine ſicut in alchorano qͦꝫ legiſti SarracenGcnitū a generāte ſuſcipit eēſubſtanciale generatio enī eſt productio rei ī eſſe ſubſtātiali et exiſtēcia actuali quēadmodꝫ alteratioē acquiſitio alicꝰ eſſe accidētalisxp̄s ergo ex matre habet eē ꝑſoāle humanū Xpianꝰ Noſti ꝙpater ſeu mat dicat̉ qui aūt quede ſua ſubſtāti a ꝓducit ſimile ſibiin ſpē. ad rōnē ergo generatiōīsfiliatiōiſqꝫ ſufficit ꝙ genitum agenerante naturam accipiat generantis ſicqꝫ xpriſtꝰ ē ex ſubſtantia matris tꝑaliter natus et humana carnē ſortitus SarracenꝰSi xpriſtꝰ verus deus eſt et ex v̓gine natꝰ. ergo deꝰ ex v̓ginē eēſupſit ⁊ eſſe īcepit atqꝫ mutatiōeꝫincurrit Xpīanus Iam dixiꝙ ad rōnē generationis ſufficiatnaturā ex generāte accipē. Cū itaꝫverbū eternū ex virginē bn̄dictahumanā carne aſſūpſerit vere ex ea genitū ꝑhibetur nec tamē mutatū eſt qm̄ ſicut ab et̓no decreuit ītempōe natura humanā aſſūpſit ⁊ſuo ꝑſonali eē īcreato vniuit nulla mutatione facta in deitate ſꝫ inaſſūpta humaitate. nō enī verbūet̓nū vnitū ē humaitate vt parsaūt qͥd ꝯmixtū īcluſū aūt circūſc̓ptū in ea ſꝫ aſſūpſit illā ad ſe ⁊ ſuūeē ypoſtaticū īꝯmūtabile ꝑmanescoīcauit eidē ſuppoſitādo ip̄aꝫ in illo Sarracenꝰ Ex duobꝰ entibꝰ in actu nō ſit ſimpliter vnūXpīanꝰ Ex duobꝰ exiſtētibꝰ īactu ꝑſonalis actualiſqꝫ epiſtētionō fit per generatioēꝫ vna ꝑſona.humanitas aūt xp̄i nūꝙͣ fuit exiſtens in eē ꝓp̓e perſonalitatisSarratenꝰ Aſſertio aūt iſta enormit̓ derogat excellētie veri deividelicet ꝙ ipē ſit natus ex mulie̓et īfans effectꝰ paſſus ac mortuꝰXpīanꝰ Aſſertio fidei hꝰ maxime cōgruit infinite bonitati. pietati. liberalitatiqꝫ dei. ymo et ardētiſſimo eius amori ad genꝰ humanū quia vt patuit bonū cōicatūuūē ſui Idcirco in hoc potiſſime ꝯmedatur ⁊ declaratur infinita bonatasverbi eterni ꝙ ſuū eē ypoſtaticūac diuinū tā plene et imimediatecōmuīcauit natue̓ humaē In hͦ qͦꝫp̄clareſſīe innoteſcit īfinita pietas