ad qd̓ naturalē aptitudinē potētiam inclinatiōeꝫ et ordinē habet alias aptitudo cōicabilitas ſeu potētia illa videretur inanis fruſtra ⁊ipptēs. Deniqꝫ cū deus ſit ſūmeet ifinite ꝑfectꝰ felix ⁊ īuariabiliscertū eſt ꝙ eternalit̓ ī optīa ſui diſpoſiciōe ꝯſiſtat Idcirco diffuſio tāl̓tā natural̓ iocūdā. liberaliſſīa. atꝫpleniſſīa et̓nalit̓ actualit̓ eſt ī ipſo. bonū nāqꝫ tam ſuꝑoptimū tāſupliberaliſſimū. et in caritate tāſupeſtuātiſſimū nil ꝓp̓ū ſibi reẜuat. ȳmo ſe totū ſuꝑaffluētiſſīe ſine fine coīcat Preterea cū pͥmū ⁊ſūmū bonū ſit naturaliter ſui diffuſiuū et cōicatuiū coīcatiōe perfecta⁊ doīcabilitate īmēſa ad bt̄itudinēet perfectiōeꝫ ip̄īꝰ eſt ꝑtinēs vt ſeindeſinēter ita coitet Nulla nāqꝫītellectual̓ ſb̓ſtātia btā ē a̓ ꝑfectavel ī optiā ſui diſpōne ꝯſiſtens abſqꝫ actiōe conat̉ali et cōueīentiſſīaInſuꝑ delicijs ſinceriſſīe caritatisnil exſtat ſuauiꝰ nil iocūdius Caritas aūt ꝓpu̓e tēdit in aliū ⁊ magis ſentitur circa illū cū ſit uis vnitiā nexus et vnio amātis atqꝫamati. ꝑfectiſſīa quoqꝫ dilectiocondilectū r̓quirit qui ſit velut vīculū et ꝯnexus amoris amboꝝ Adplenitudinē ergo deliciarū bt̄itudinis dei ſpectat vt deus pat̓ habeat filiū infinite amabilē et ſibi tācarū vt diligat eū tanꝙͣ ſeipm̄ patitē et filius habeāt cōdilectū abvtroqꝫ ꝓcedēte et vtriqꝫ ſuꝑcariſſimū quē nō minꝰ diligāt ꝙͣ ſe ipſos Quid glorioſius iſtis delicijsſuꝑbtīſſime t̓nitatis ī qͣ nulla poteſt eſſe diſſēſio. nulla diſcordia.cum ī tribꝰ ꝑfectis ꝑſonis ſit vnavolūtas ī quā t̓nitate vna manatab alia. tercia ab vtraqꝫ in qua ēoīs rō pure et ſancte dilectioīs videlicet mutua cognitio ſuꝑclariſſima ſūma cōformitas ꝓpinquitasmaxīa ydēptitas in nat̉ a bonitasīfinita pulc̓tudo dulcedo ꝑfectio illimiāta ī qͥ q̄libꝫ ꝑſoā adorāda ſeipſam et alias ambas clariſſīe ac iocūdiſſime eternalit̓ intuet̉ ac cūdilectiōe ītenſiue īmēſa diligit atꝫ amplectit̉. ſicqꝫ ꝑſone ille ſuꝑdigniſſime ſe iuice ſuauiſſime ꝑfcuūt cū ſancta et īcōmutabili cōplacēcia prorſus īmēſa Poſtremovt coīter dicit̉. Nulliꝰ boni poſſeſſio plene iocūdā eſt abſqꝫ cōſorcio̓ qd̓ nō ſolū verificatur de hijs qͦꝝcōꝑatio īꝑfecta eſt ī ſe ip̄is ⁊ quead aliud ordināt̉. ſed ⁊ potiſſīe dehijs que in ſe ipīs bonitate caritate ꝑfectiōe opulentia et felicitatehabūdat. tl̓ia enī vt dictū ē ex ſeipīs hͦ ē ex ꝓpͥa boītate. caritate.libea̓litate. ꝑfectiōe. et opulentiamouēt̉ ad diffinidēdꝫ cōicādꝫ aliis diuicias boītatis ꝑfectionis acgloīe ſue nͨ aliꝙͣ ſibi r̓ẜuat īcoītatū nō plane obſuam indigētiamſꝫ ex liberaliſſia amoroſiſſiā et optima exuberancia bonitatis glorieet opulentie ſue Sarracenꝰ