Perbū quippe eſt emanatio ītelletꝰ. patet̉ vero et v̓bū ſe inuicē diligendo intra ſe ſpirant amorem īmenſū. et̓nū pleniſſimū qui ſantꝰ ſpūs vocatur. Amor nāqꝫ eſt emanatio volūtatis SarracenꝰSatis ſubtil̓ et profūdā eſt iſtavctrina ſꝫ īcompiehenſibil̓ valdeXpianꝰ Nō recolis qualiterquitena legis tue pl̓s ait pͥma intelligentia ꝓducere ſecūdā ītelligētiā ⁊ p̓ma aiām mobilē pͥmū mobile cuiꝰ tamē pō nō eſt veraVarracenꝰ Aduerto quo tēdisXpīanꝰ Hanc fidei noſtreſapiētiam humana ſubtilitas nōīuenit nec rō repperit naturalis.nec fluxit ſapiētia iſta de terra ſꝫcelitus eſt infuſa dīnitꝰ reuelatadeſuꝑ per ſigna ⁊ ꝓdigia atqꝫ miracula inumerabilia ſoli oīpotentideo poſſibilia copioſiſſīe ac certiſſime confirmata Sarracenuslōge diſtat ⁊ vehemēter diſcordat ab hijs alchorani nr̄i doctriāXpīanus Id qd̓ ſuꝑ excellentiſſimo deo glorioſiſſimū. decētiſſimū. ꝯueniētiſſimūqꝫ cōſiſtit videlicet ſubſtātialē coequalē et cegt̓nū ſibi filiū genuiſſe. ſcelerateſſimꝰ atqꝫ turpiſſimꝰ mahō ore ſac̓lego et blaſphemo p̄ſūpſit aſſere̓turpe et īcōueniēs deo eē. Nempexij. alchorani capitulo dixit Om̄sdicētes marie filiū deū eſſe mēdaces et increduli ſūt reꝑti cū xpriſtus dixit Filij iſrl̓ in deū meū etviſtrū credite Circa qd̓ dico ꝙ criſtus in vnitate perſoe deus et homo exiſtens deū vniu̓ſoꝝ vocauitdeū ſuū ſecūdꝫ qd̓ ipē eſt homoEodē capitulo loquit̉ Quiſqͥs deo ſociū aūt ꝑticipē poſuerit ignēintrabit ꝑpetuū Ad qd̓ dico ꝙ filius dei nō eſt ꝓp̓e ꝑticeps prī qͥanō accipit ꝑtem aūt īcōpletā ꝑticipatioēꝫ deitatis ſꝫ oēꝫ pleītudinēeius ſimilit̓ ſpūs ſanctꝰ. nec tamēin tanta ſolitudine ponimꝰ deumvt ſuꝑ dulciſſimo cōſorcio careatfilij ſui ſuꝑcariſſimi ac ꝯdulciſſimiſpūs ſancti. Terciodecimoqꝫ alchorani capitulo affirmat deo dicēte ad ihm O ihū marie fili ꝑſuade hoībus ne deī loco te ⁊ matremtua tanꝙͣ duos deos habeāt ac venerētur. Reſpōdit iheſꝰ Nolit deus vt ego qͥd p̄ter verū dicā Iſtaſūt ꝯficta atqꝫ falſiſſima v̓ba retitatiōe indignā et planū̓ ꝙ xpriſtꝰ nō docuit ſuam digniſſimā matrē eē deū aūt dea tāꝙͣ cultu ſatriē adoranda Poſtremo xxviij. alchoram capitulo mētiens ait dicetes deū ſumpſiſſe filiū turpe verbūſe ꝓtuliſte cognoſtēt videlicet indie iudicij. Ob hoc quippe dictūfere celū ſe cōfūdit et tellus aufugit omīſqꝫ mons cecidit hoc enī īoportunū et īhoneſtū eſt deo Ecceꝙ vicioſiſſimū et īfideliſſimū verbū Ieruptamē nō dicimꝰ deū ſūpſiſſe id eſt de nouo aut ex vxoregeneraſſe filiū ꝓut ſordidiſſimus