ꝓphetie pͥmo vidēdū eſt qͣliter accipiatur hic ebdomas l̓ ebdomada qd̓ idē eſt In ſacra enī ſcriptua̓vno mō accipit̉ ꝓ tꝑe ſeptē dieꝝ.et hoc mō coīter accipit̉ Hoc eciāmō loquit̉ ſcriptua̓ leuitici xxiij vbi dicit ꝙ ſeptē ebdomade ſūt accipiēde a feſto paſche q̄ faciūt qͣdrognntanouē dies. et quīqͣgeſimo diē celebrādū eſt feſtū pēthecoſtes.Alio mō accipit ꝓ tꝑe ſeptē annorū. ⁊ hoc mō loquitur ſcriptura deeodo māda leuit. vndecīo vbi dicitur. Numerabitis ſeptē ebdomadas annorū q̄ faciūt annos qͣdragintanoue et quīqͣgeſimꝰ ānus qͥīmedicite ſeqͥtur dicitur iubileus q̄apud iudeos erat qnnꝰ remiſſioīsvt ibidē dicit̉ Nō aūt īuenit̉ ebdomādā accipi pluribꝰ modis Nonp̄t āt ebdomāda hic accipi pro ebdomādā dierū: quia tota ꝓphetia damel̓ fuiſſet impleta infra annū et dimidiū ergo ꝑ locū a diuiſioē oportꝫ ꝙ accipiat a numeroannorū et in hoc omī̄s expoſitōe̓scōueniūt Sed in hoc differūt. qͥdaliqͥ catholici vt beda et alij dicūtꝙ iſti āni ſūt intelligēdi āni lunares qͥ ſūt breuiores anis ſolatibꝰvndeti ditbꝰ Moti aūt fuerūt adhͦ dicēdū ex duobꝰ. Priio ex textū. qͥa dicūt̉ ebdomade obbreuate.⁊ ſicut dictū ē āni luncires breuioſunt ānis ſolai̓bꝰ ⁊ ꝑ ꝯn̄s ebdomades ānorū luuariū ſūt breuioresD cd̓s qꝛ āgelꝰ loq̄bat̉ danich qͥ-rat hebreꝰ: hebrei aūt ꝯputāt ꝑānos lunares vt dicit iſte beda etiō angelus poſuit nuērū annoꝝ p̄dictorū ꝑ ebdomades anorū lunariū ſꝫ ſaluā bede reuerētiā vtrūqꝫhuiōi dcm̄ videt̉ falſū: qꝛ in hebreo nō ponit̉ abbreiuate ꝓut ſonatin detrūcationē ſeu diminutionēſꝫ in hebreo ponit̉ p̄ciſe ⁊ notat tēporis det̓minatiōeꝫ ſcilicꝫ nec plꝰnec minꝰ. Similit̓ ſecūdū ē falſūſi enī iudei haberēt annū breuiorem xi diebus ꝙ annis ſolaris cūſecūdū legē teneantur pͥmo mēſecuiuſlibet anni ſui facere paſchaetdie determinata ſcilicꝫ decimā qꝛta die p̄mmi menſis ſequeret̉ ꝙ paſcha eoꝝ huius anni āticiparet ſeuprecederet paſcha anni precedētisin vndecī diebus. et eodem modopaſcha auni ſequentis precederetper vigintiduos dies. et ſic anticipando tempus anno quolibet pervndeci dies Ad qd̓ quidē ſeq̄returꝙ iudei celebrarent paſcha ſuumex obligatione precepti infra breue tempus in quolibet menſe totius anni Hoc autē apparet manifeſte falſum ex vſu eorū:. quia ſemper faciunt eodem tempore. et ideo patet ꝙ cōputant per annos ſolares ſicut et nos. Licet enī incipiant ipī menſes a lunatioībꝰ tn̄ terciꝰ ānus apud eos hēt xiij lunationes. ita ꝙ ꝑ ēboliſmos faciūt adequationem temporis. et ſic coputant per annos ſolares ſiuit ⁊ nos
Druckschrift
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten