cut corruptionis ꝑicio ſubiectū:qm̄ ſcꝫ diuidi vl̓ īminui contrectabiliū ſoleat ⁊ corporaliū eſſe materia Deū v̓o qͥ in nullo eſt horū;tale aliqͥd omno ꝑpeti nō poſſe.Et ob id credēdū ꝙ genuerit; qͥaſe genuiſſe teſtatus ſit. Corruptum aūt hac ipſa genec̓tiōe omon̄ fatēdum; qͥa ſemꝑ incorruptꝰmoxime cum pleraqꝫ inueruaturin rebus corporeis ⁊ corruptioniſubiects. ita miniſtrari vel naſcivt nullum ſuis vnde gignanturmuterijs. afferant detrunentū:ſicut lumen a lumine ſumptuml̓ accēſum. ⁊ ꝑ quoſdā profectꝰnatiuitatꝭ munſtratum. diminutionis dapnū originali non poſſitaſterri materie: cum ⁊ dinus ſacratiſſīe v̓guns ꝑtus tale aliqͥdmuiro atqꝫ īexplicabili ſacramentoꝝ miſtio ſuiſſe. demōſtret: dūſine dāpno pudoris deo plenꝰ ꝑterus vacuatur. Et ſi v̓ginalis itegritas. ſi natura corruptioni obnoxia. deū pariēdo nō corrupit̉;quo natura incorruplibilis pr̄iseūdē v̓m generādo corrupi potuille credatur? Sed iteꝝ crriuspris ⁊ filij lōge impare diſſimilemqꝫ naturs hinc oſtēde̓ tutebatur. ꝙ filiꝰ minorē ſe dixei̓t patre⁊t nō ſuā ſed eius in omībꝰ facerevolūtatem. multaqꝫ alia in huncſenſum conuenientia de ſeipſo faſſum fuiſſe alſeruit: que michiad remōſtrationē diſſimil̓ natuēſatꝭ imbetilia. et multū vidētur īcongrua. Quaſi vero ſi quilibetfiliꝰ hō. patris hoīs faciat volūtatem. et cum ſibi preſtātem fateatur ctqꝫ ineiorem. diuerſe poterit elle nature; dum ⁊ ſi poſſitpaiter honore p̄ferri. nō tamē natura diſcerni Qd̓ quidē ego legeatqꝫ conditione hjumane naturedixeri. Ceteꝝ cthanaliꝰ manifeſtiori ſentētia. huiꝰ nobis intelligētie viam aperuit: in qua omtu diſculla cūctationis caligiē. dorum veritatꝭ lumen illuxit Quidenim ad totius erroris nebulaseffugandas dici vel credi maīfeſtiꝰ potuit: ꝙͣ ut ſicut in vno xp̄oduas credimtus eſſe naturas. dei ſcilicet ⁊ hominis; geminā quoqꝫ in eius verbis vel actis. rerūcognoſcamꝰ melle v̓tutē: ut eci qͥdē que ſublimiꝰ loquitur id ē egoet pater vnū ſumꝰ. et cetera hijsſimilia ad deitait referāt̉ uaturaQue vero humiliꝰ: ſecundū hoīnem intelligatur fuiſſe locutus.De ſpiritu quoqꝫ ſancto competens habita diſputatio eſt: quemartris e cōmiuiuonie nature prīset filij. ꝑ creatue̓ ꝓfeſſionem. longe ſecretum etqꝫ alienū eē putauit. Sed ꝙ viuꝰ eiuſdemqꝫ ſitſubſtāce: huc pripue athanaſius demonſtrauit; dum eum ealoqͥ atqꝫ age̓. q̄ nō nſi deū poſſibile ſit oꝑai̓ vl̓ loqͥ: taliaqꝫ de eoreferri. q̄ nulli conueruāt crecitue̓ꝑ docuit. Et id̓o a pr̄is ⁊ filij deitatis vnitate extraneū vl̓ diuerſum eſſe nō poſle: quē ſimilis etqꝫ eadē oꝑū d̓tus de nonſtrauit eqͣlē