vt ipſe in euangelio filius ait: q̄videt me. videt ⁊ patrē Qd̓ eriādauid apertiꝰ deciarat: cum adpatrē loquitur dicens Apud te eſtfons vite; ⁊ in lumine tuo videbimus lumen. Audis lumē in lumine cernū id eſt patrē in filio contemplari Paulus quoqꝫ cōgruentia hijs p̄dicat dicens. Qui cumſit ſplēdor ⁊ ymago ſubſtātie eiꝰVerbū eriā nominatur: ſicut pater ad demōſtranda generationisſue impaſſibilitatē pronūuiat diceng Eructauit eor meū verbumbonū Et verbo domini celi firmati ſunt Et in printipio erat verbū⁊ berbū erat apud deū. ⁊ deuserat verbū Deus inqͥt erat verbūnon prolatiuū. ⁊ ſono voris trāſiens: ſed ſubſtācialit̓ in ſuai v̓tute manēs intelligas verbum.Sed et ꝙ cōſiliū ſit yſaias teſliseſt dicens Et vocabitur inuigni ꝯſilij angelus id eſt paternorū tractatuū. vel cōſolationū diſpēſator⁊ auctor? ȳmo ipſa cōſolatio. ⁊tractatus Denſus etiā paterrū pectoris demōſtrat̉: vt ſalomō uit.Deus ſapiētia fūdauit terrā. ſtabiliuit celos prudētia: ſenſu eiuscibylli diſſiluerūt. De quo ſenſuyſaias ⁊ eplus dicit. Quis cognouit ſenſu dn̄ī: ſcd̓ꝫ illud euāgelicū quia nemo nouit filiū niſi pater Claruit igitur ꝙͣtū arbitrorpatrē ex ſe filiū generādo ⁊ eundēin ſemet habendo. nec auctū ⁊ diffulū. nec fuiſſe penitꝰ diminutūdū qui generat in naſcētis ꝑfectenatuē lb̓a dinoſcit̉ ꝑmanere nͨ extra ſe vt̓qꝫ diſtūdit̉ dū vt̓qꝫ ī ſeſuicē mane̓ cognoſcit̉ ſicut yſaiasn̄ extra īfinitatē pr̄ne natue tꝙͣ vltra ſe effluentē filiū. ſed in ſe percōmunis ſubſtantie ꝑuitatem habitantem patrē ⁊ filium declarat:cum ad ipſum filium loquitur direns In te eſt deus; ⁊ non eſt d̓sextra te Probus¶Vantum facultatꝭ percipiende racionis humani ſenſus caparitas preſtat. pleniſſimereor at hanaliū ſuperioris queſtiūcule nodoſa. totaqꝫ ſcrupul ole opimonis ambigua. in quibus nōſtra herebat intentio. penitus amputalle. Si hocip̄m etiam arriodlaruit edicat apertius: et de hijsad alia. u̓ tamē aliqua ſupereſſepulatis. tandē aliꝙͣdo trāſeatur:quo celerius valeamꝰ operis huius terminare negociū ArriusImente peruigili. ⁊ ſenſuſagaciſlīo ſūmatī ꝑticulatīqꝫ queſtionū a me ꝓpoſitarū dictarimeris: profecto repperies athanaliū nō ad omīa dedilſe reſpōlūProbus¶ De na gͦ ſūt in qͣbꝰ tibi nōſatiſfactū eē arbitraris. ArriꝰDid opꝰ ē eolē puri Iyepetēdo longū diſputatioīs finētrahere. cū iam cōueīat vltimā tede cōgnitiōe ſententiā ꝓmere.Emiplena. nō Probꝰoportꝫ ſnīaꝫ referre Vra etia prudētia mecū parit̓ recogn oſcᵗab hͦ etiā de ſcō ſpū aliqͦª vos debe̓