Que ꝓceſſio l̓ natiuitas id ē filius. id in ſe virtuiꝭ ueſſe demonſtrat. vt ⁊ lemꝑ in pre fuerit. eteditus nūqͣ a pr̄e receſſerit: ſicutſapiētem ſapiētia n̄ deſerit. ſicutfortem ſua v̓tus nō relinqͥt. ſicutſplendor ſele a lumine ꝓprio nonſecernūt ArriusNtentate ci me queſtionisnoduꝫ nūꝙͣ vt m videt̉ vales exſolue̓ Nam ſuꝑius vt hocita refers. dixiſle me memini. deum q̄ vniu̓ſa ꝯplectitur. nichilqꝫextra ſe habet. nūꝙͣ ꝑ generationis augmētum delluere poſſe⁊ infinutū minime redūdae̓; autcerte ſubſtātis ſuā diuiſiſſe ī filiūe pr̄na tantūmo ante ſubſtantiāꝓrata parte ſecretam e ſe. at reſectam. filiū noīaſſe: tamqꝫ ſibidetraxiſſe. ꝙͣtum in filiū contuliſſe videt̉ Ad hec te nullū conſtatdediſſe reſponſū AthanalisIde in ꝙͣtum laberis amētie. vt dine natiuitatꝭ archanū. ne ſuꝑius qͥdē angelorūv̓tutibꝰ cognitū. philoſophicisronibus veſtigari. magis ꝙ fideivenea̓tione poſſe conſpici arbitreris: ⁊ ſoli pr̄ī filioqꝫ ⁊ ſpūi ſcō ꝓſui magnitudine ſolūmō cognitūintra humani ſenſus rationē cōcludis. et ac ſi pulgatam. ac ſinullius ſecreti rem. audari diſputationis manu contrectas. Etcum ne de crraturis quidem queſub humani conſpectus intuit ſite ſunt ratio reddi poſſit. qm̄ īueſtigabili mia̓culorū oꝑe ſubſiſtūttu creatorē eorū qui hijs multomirabiliꝰ p̄ſtat. queſtioe diſcutiscircūſcribis argumnēto: indignis⁊t ꝓfanis ratioībꝰ pulgas. Sꝫdū non vis fidei deſeruie̓. dū dedignaris miris ⁊ ineffabilibusſubiti rebꝰ. dū impatiētie eſtibꝰcigitatus. vt imēſa atqꝫ infinitamētiris. eo intentiōis tue ꝑ dutisarticulū: vt deus d̓ eion genuerit. aut ſi genuit. oībus ⁊ te obrectis ꝯditionū neceſlitatibꝫ ſubiacuerit. Sed qͥ tales nugas oreſacrilego garris. ⁊ mole corporea ſubſiſtētem. vis introduceredeū? qͥa qē ⁊ te obiciūtur non tuſi viſibilibꝰ. et palpabili matei̓sextatibus ꝯueniūt rebus. Dumeni vonaris oſtende̓ filium extrinſecus. et nō de patris ſubſtanuiagenitū: ad manes philoſophiceartis relicta fid̓i ſīplicitate traſiſti. Vt qͥa diuina natura ex ſui infinitate decedere nō poteſt. nec ꝑeſtluētes exuberationū copias.amplius redūdare. ſtolide atqꝫcrallioris materiei ſimillima iudicetur: que ſine ſui dapno ex ſeſetribue̓ quicꝙͣ nō poteſt. Ergo qͥa augmentū res corpoe̓a ſumit;detrimētū reg morti obnoxiā lētit Videamꝰ vtrū d̓s. qͥ in nulloeſt horū. ex ſeipō filiū generādonec ſubſtātiā ſuā ꝓ rata parte diuiſerit. vt artius ingni metu. ⁊ſuper flua timoris formidine opinatur: nec ſibi aliqͥd detraxit.qd̓ confert in filium. vt hec ipſohodie cae̓at. et perfectꝰ nō ſit: qͥ
Druckschrift
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten