ad patrē: qua pater raior me ēFogs cum filius ſecundū d̓mitatis ſue potentis vniuerſa impleat. nec ſit aliquis locus. eaderdiuuntate pacuus. vtpote qui celum et terta eitqꝫ inferna pari omnipotentia impleait̉. quomo git.bado ad patre. tū quo lemꝑ erat⁊ a quo nūꝙͣ receſſerat. Euis ēenī ire ⁊ venire. qui aliquibꝰ locorū terminis. circūſcribitur: vtcum in quo ea̓t delerēs locum. adaliud vbi nō erat. venict: niſi qͥdvtiqꝫ de illo que aliūpſerat homine loquebatur. ꝙ ipſe eq̓t iturusad patre. a quo ⁊ venturus eſt iudicare biuos mortuos Ceteꝝterbi diuuntas. que vt diximuspiuuerſa implens. nullis locoꝝſpecijs terminait̉: ſicut nichil eſtvnde diſcedat. ita nichil ē vbi veniat Et hoc modo apparet ſcd̓mid ꝙ homo eſt. non ſolū patri. verūeria angelis elle minorē Namſi ſcd̓m id ꝙ deus eſt. eum minorē ecciꝑe volueris: pari conditionis necellitate. eriam angelis lecūdū diuinitatis natura. minor eſſe videbitur Deniqꝫ qplūs ait.Minoraſti eū paulominꝰ ab angelis Si ergo nulla ratiōe admittit̉di lcd̓m id ꝙ deus ē. minor angelis habeat̉: apparet hoc minorationis officiū. non deo verbo.ſed henum reputandū allūpto.Et qm̄ excellētiā tuā ꝑſpicio huisrei intentiſſime ac fideliter imminere. vt putre ⁊ filium ⁊ ſpiritūſanctum vnius eſſe ſubſtantie demonſtremꝰ. atqꝫ filiū re patrisſubſtātia. ex diuinis voluminibꝫcōprobemꝰ. ꝙͣꝙͣ omniū proſecutionū megrū ſententia. ita ſe habere monſtratur. vt ſicut hominū l̓cuiullibet animaliū genus ſue ſb̓ſtantie ſimile ſignificat. ⁊ nec homo bouē. nͨ bos homines generat. ſed ad ſua ſimilitudinē id ēſue ſubltātie vnaqueqꝫ res procreatur: mirari vtiqꝫ vlqꝫquaqꝫnō debeo d̓m de ſua ſb̓a filiumpotuiſle generare. cui totum elleſubiectū eſt Sed ne ſcripturaꝝ teſtimonia mea ora ꝑuacentur; aggredior īpſiꝰ opitulatiōe munitꝰfiliū de prīs ſubſtantia ineftcbiliter natum diuinis oraculis ap ꝓbare. non luculento diſputatiōrsargumento. vel ex philoſophiearte veniente: ſed vt dixi. cumex diuinis demōſtrauero docuniētis. tunc demū artiꝰ obmūteſcettū filiū de paterna ſubſtantia genitū regalibꝰ eloquijs me docente rognouerat Paulꝰ aplūs de filio ad hebreos ſcribēs ait Cumſit inqͥt ymago inuiſibilis dei: ⁊figurā ſubſtantie eius geres Ieremias quoqꝫ prudētiſſimꝰ ꝓph̓arū de dei pr̄is perſona cōnonat̉⁊ dicit Si ſtetiſſent in ſubſtātiamea. ⁊ audillēt v̓bū meū: quertiſlē eos a ſtudijs ſuis peſſimisEt vt eū de filio dixiſſe ꝓbue̓t:ſb̓iūgit idē ꝓph̓a⁊ dicit Quis ſtabit in ſubſtaciā mea: ⁊ videbit v̓bū meū? Verbū eē filiū dauidꝓph̓a de prīs ꝑſoā teſtat̉ dicens