allatemus poterunt reuocare: vtmerito credam deum generare n̄potuiſſe. ne humane conſuetudinis more corruptioni potuerit ſb̓iacere: cū hoc michi ſatis eſſe nōdubitem ꝓfitendū. quē cōſtat depatris vtero ꝓceſſiſſe ArtiusVantum tue prolecutiōīsintentio monſtrat: ꝯpoſitūnobis et corruptioni obnoxiū visintro ducere deū. qui eticrm in eocorporalem vteri appellationemaccipere nō metuis Neceſſe ergoerit. vt aut mēbris cōpoſitus ſit:ſi vterū habꝫ: aut corruptioī obnoxius vt dixi. ſi de ſua ſubſtantia generauit AthanaliꝰEcte id me ſenſilſe argueres: ſi ego deū ꝓp̓a temeritalꝭ preſūptiōe habere vterū ſūvllo diuine legis teſtimonio at̄firmallē At cū ipſe deus ad refellēda crede̓ nolentiū inſaniā. hocde ſe ipſe ꝓninciore dignatus eſtquo euidētius per vteri nūcupationē. nō extriſecus. nō aliūde. ſꝫde ſeipſo id ē de ſua ſubſtātia filiūgeneraſſe doceret. Cur michi vitiole crudelitatis notas infigis:cum hoc potius d̓o dicere poſſis?Di habes vterū. ꝯpolitus eris:ſi de te ipſo geniuſti. corruptioniobnoxiꝰ eris Nā ita in d̓o vterꝰſine aliqª m̄brorū ꝯpoſitiōe accipitur; ſicut et ocl̓i et aures et monꝰet pedes ſine vll̓ diſtictionū limam̄tis ī ſe referūt̉ Sicut gͦ ocl̓osqͥa oīa videt. aures qͥa eia audit.manꝰ qͥa oīa oꝑat̉. pedes qͥa vbiqꝫ ē: ita vterū q̄a de leip̄o īeftobilit̓ genuit acciꝑe debes Ete oportꝫ īfidelit̓ opinari. quali de ſeip̄ogenuit cor rūpi vtiqꝫ potuit queoīpotētē et īcorruptibilē gnqͥre potuit nͨ hacipa gn̓d̓tiōe corrūpipotuei̓t: fidelit̓ ꝯuenit ꝓfiteri Naūmia̓bilit̓ ex v̓gine ꝯtra rerū neturā īcorruptibilit̓ credit̉natꝰ: ꝙͣto magis ex pr̄e credēdꝰ eſt incorruptibilit̓ genitꝰ? Si enī ſubſtācia l̓ natus v̓ginis. qͥ ex ip̄a vtiqꝫ corruptibil̓ natue̓ ꝯdiuōe. palſioni ⁊ corruptioī potuit ſubiace̓.intemerata pudoris integritate.et īfractis virginalibꝫ e auſtris.mirabili incorruptionis integritate filium generauit. cur non magis vt dixi. īcorruptibilē d̓m getuto ex ſe īcorrūptibilit̓ filio. corrupi n̄ potuilſe credamꝰ; et nouūatqꝫ intādū mōſtruoſe opinioīsdapnabilem metū fateri v̓ginempartu nō potuiſſe corrūpi: ⁊ formidare deū ne corruptionis vinioſubiaceret. ſi de ſubſtantia generae̓ nō potuiſſet? Volente igiturd̓o. corruptibilis nature virgo.lū vllo corruptioīs vicio gna̓uit̉et ipſe qui incorporaliter cunctisnaturis incorruptibiliter p̄minethoc ſibi p̄ſtae̓ nō potuit: ut de ſua ſubſtātia filium incorruptibilit̓poſſet generae̓? Ergo qͥa d̓m. deſeip̄o filiū gna̓lle. ⁊ dinqꝝ ſcripturaꝝ teſtāt̉ eloqͥa. ⁊ ī ſua id arriꝰ ſuꝑiorē ꝓſecutiōe fallꝰ eſt: iudica virorum optime probe. quismagis cū di̓nis ꝯueniat ſcriptis
Druckschrift
Tabula in libros Veteris ac Novi Testamenti Nicolai de Lyra
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten