Athanalius¶T nos confitemur. q̄a alijaliū genuit. ſed de ſeipſo hͦ eſt.de id. qd̓ ipſe eſt:; ⁊ hoc qd̓ ipē ēgenuit: qͥ alteriꝰ ſubſtātie: veldiu̓ſi generis filiꝰ eſſe n̄ poterit:ac ſic vmuꝰ atqꝫ eiuſdē cū prē ſubſtātie erit ArriusIInolſes in ꝙͣtos ꝑfidie errores. viuꝰ ſubſtātie ꝓfeſſio v̓gat: nūꝙͣ ꝓfecto inter prem etfiliū huius noīs faceres mētioēꝫNec diſputationē tuā quibuſdīterrogationū gradibꝰ intilā. tali cōdluſiſſes articulo: vt ad hūceā impie ꝓfeſſionis deduce̓s fineAthanaſiusod ſit impiū atqꝫ ſacrilegū diuerſas ſubſtācias prīs et filij ꝓfiteri. ⁊ qd̓ piū ſit ac religiolū. vniꝰ eos ſubſtātie crede̓: ſcias me arri ignorae̓ nō poſſe Ethoc non humana opimene collectū. nō cōmerturis ⁊ argumētisiuentū ſꝫ celeſtis doctrīe inagiſterio traditū d̓mōſtrabo ProbꝰFimꝰ michi vī qualitatēqꝫſermonis alligna: ⁊ tuncdemū poti̓t demōſtrari. vtrū potri filioqꝫ ꝯueniat AthanaliꝰVbſtācia quidē duobus appellationū generibus diſtinguit̉: ⁊ eſt qͥdē viuꝰ generis quelitas q̄ exiſtentis natue̓ eſſētis indicet Aliud v̓o eſt ſubſtātie genꝰ:quo ille qui habꝫ ab hijs q̄ hubꝫdirimit̉ Qd̓ vt plamꝰ fiat: manifeſtiore vtar expoſitiōe. Verbigratia Homo generis ſui ac naiue̓ꝫ ſubſtātia eſt Rurſus ſi illudeſt. qd̓ extrinſecꝰ etiā in materiaauri vel argenti. aliaꝝqꝫ ſpecierū poſtidet: ſubſtātia eius dicit̉Et cum eiuſdē vocabuli. vna videat̉ appellacio: duas tamē resſignificare videt̉. Sꝫ nos de illoſubſtācie diſputaꝰ genere; ꝙ vnoqueqꝫ natura. ab id qd̓ eſt. vel ſR̓ſiſtit. ſb̓ſtācia nūcupat̉ Et qͥcqͥdex ſele id ē de ſeipſa genuerit̉ nōaliud eſſe poteſt. ꝙ id quod ipſaeſt. Derūqꝫ hō pater generas filiū. ſui geneis id ē ſue ſubſtāciehominem generat: qͥa hō hoīeꝫgenerat. Et recte vnuꝰ ſubſtācieeē dicūtur: quia vei̓tas natiuitatꝭſubſtanciaꝝ diu̓ſitatē nō recipitDiu̓ſitas autem ſb̓ſtantie eſt. utexempli gracia dixeri. ſi hō pecudē gignat. vel ſi cuiꝰ libet genei̓salteriꝰ ⁊ ſe generis pecudē generet id ē ſi bos gignat alinū. velſi oms generet capra; que qm endiuerſitatē generis ꝑgit. mōſtruoſa generatio erit. ſue natue̓ ꝓpetate minime ſeruas Rurſus inelemētoꝝ qualitatibꝰ que ſit ſubſtantiaꝝ diuerſitas vl̓ ꝓprietas:oꝑe priū eſt adu̓tere Verbi gra.Vruꝰ cuiuſqꝫ ignis. vel luminionatura. id ex ſe quod ipſa eſt miiuſtrare videtur. ut lux fulgoreut ignis incendiū. Et in hoc olficij ſui gene̓ ſubſiſtens: ſubſtāre ſue ītemed̓tam videtur ẜuarenaturā. Si uero lux ex ſeſe tenebras gignat. mutationi obnoxiaerit. altei̓us a ſe generis naturo