AlphabetumXLVIII
contra impetū ventorū: ſic omīa opera noſtra ī fide radicata: firma ſunt ⁊ fuctuoſaUn̄ Auguſtinꝰ: et habet .i. q. i. cum paulꝰFides q̄ ꝑ dilectōꝫ oꝑat ē fundamētūoīm ꝟtutū: ⁊ radix totiꝰ ſpūal̓ edificij ⁊ notanter dic̄ q̄ ꝑ dilectōem oꝑat̉: al̓s ſi fidesnō eſt formata caritate: ſed informis nihilꝓficit: qꝛ etiam demōes et exn̄tes in pctōmortali hanc fidē hn̄t: ſꝫ nō eſt fructuoſa:qꝛ nec ē ꝟtus nec fundamētum ꝟtutum:nec habētes eam ꝑ eaꝫ ſaluant̉. cum etiaꝫdemōes credāt ⁊ ꝯtremiſcāt ind̓ tn̄ nō ſaluantur: nec diuinatores nec carmīatriceset hmōi mali heretici: fide qͣ ꝯiurāt demones. herbas benedicūt. fide eoꝝ ſaluantur.ymmo gͣuius ꝑaganis peccādo hmōi exercendo dānabūt. nec fatue vetule q̄ inſtigāte dyabolo eſtimāt ſe nocturnis tꝑibꝰ ſuꝑbeſtias equitare ⁊ creat̉as poſſe in meliusvl̓ in deterius cōmutare vel in aliam ſpēmvel ſimilē tranſformare: fide eaꝝ ſaluanturNaꝫ q̄dā vetula a diabolo decepta dicebatſe certis noctibꝰ cū qͥbuſdā alijs carminatricibus ſuꝑ q̄dam aīalia equitare: et multarū terraꝝ ſpacia. vna hora tranſire. et peromnia oſtia domoꝝ clauſa intrare Cū hecautē qͣdam die in eccl̓ia ſacerdoti diceret:volens captare beniuolentiā eiuſ: ⁊ ne predicatōe eam d̓ ſua ſuꝑſtitioſa fide increparet dixit. Domine hac nocte multū vobisꝓfui et a magna moleſtia liberaui Nā mulieres ille cum qͥbus ire ſoleo de nocte veſtram cameraꝫ intrauerunt volentes vosmoleſtare: ex eo ꝙ eorū facta in cancellisreclamatis: ⁊ niſi eas auertiſſem ſperansvob̓ loqui ne de cetero eas arguatis: multa mala vobis intuliſſent. Qui ſacerdos:Oſtium camere mee erat clauſum ⁊ ſeratuꝫ. ⁊ quomō intrare potuiſtis. Uetula reſpondebat. Domīe nec oſtium nec ſera p̄tnos impedire nec retinere quin egrediamlibere. Et ſacerdos: volo ꝓbare ſi ita ſit vtde tāto beneficio te valeam remunerare. ⁊clauſo oſtio eccl̓e atqꝫ ſerato arrepto crucꝭbacculo: cepit vetulam plꝰ terrere qͣꝫ verberare Cūqꝫ illa clamaret et miſcd̓iam imploraret. ait ſacerdos Exi ab eccl̓a et fugeſi potes exquo ſera vel oſtium nō p̄t te retinere: et ita vetulam corripuit. ⁊ a falſa cre
dulitate liberauit Neqꝫ huiuſmōi falſis d̓luſionibus fides adhibenda eſt. Qꝛ vt habet. xxvi. q. v. c. ep̄i. quicunqꝫ talia ꝑtinaciter credit vl̓ aſſerit ꝓculdubio infideliseſt: et pagano deterior Et ſcd̓ꝫ canōes ſūtexcōmunicādi: et ſcd̓ꝫ leges cremari den̄tet bona eoꝝ publicari. C. d̓ maleficꝭ. l. nll̓ꝰet. l. nēo: ⁊. l. culpa Sꝫ q̄ris quō tales pn̄thomīes egrotos curare et ſanare: et ſanisfacere egritudines. Rn̄det augꝰ. de doctrina xp̄iana li. ij. ꝙ hoc fit ꝑmiſſu dei: vt illiqͦ hoc audiūt et vidēt ꝓbent in qͣli fide ſinterga deum. Nam qn̄ hō a pͥncipio in iſtisobſeruatōnibꝰ aliqͥd veri exꝑtus ē. caſu accidit: ſed poſtqͣꝫ incipit hmōi obſeruātijsaīm implicare ⁊ firmiter credere: eueniuntmulta ꝑ deceptōes demonū: vt in his obſeruatōibꝰ implicatꝰ curioſior fiat et ſe magis inſerat ml̓tiplicibꝰ laqueis ꝑnicioſi erroris. Sic̄ legit de qͣdaꝫ vetula dīnatricead qͣm mulier q̄dam hn̄s virū iracunduꝫet furioſū acceſſit. q̄rēdo r̄mediū ne plagisab eo de poſt poſſet cedi. et diuīatrix. optīmtibi dabo remediū: tu eniꝫ habes in domotua canapū ſpiſſum. vade inqͥt tribus cōtinuis noctibꝰ in crepuſculo ferotino ad canapum tuū: ⁊ de meliori lardo accepe tecūin prima nocte librābene penſatā. ſcd̓a nocte in duplo tantū. tercia nocte triplicab̓.ponendo oī nocte pedē ſiniſtꝝ ad canapumet dextrū longiꝰ. ſcꝫ vt fortius poſſis ꝓijcere: ꝓijciendo ſꝑ lardum ꝓfundiꝰ qͦ potesin canapū: dic hec verba. Alrun ich ruffedich an. das tu mynē hertē man bringeſtdar zu. das er mir kein leyt mer thu. Tercia ergo nocte dum mulier hec replicaret:vetula que omni nocte lardum accepit in canapo rauca voce reſpondit dicens. Fravowo iltu einen guten man han. ſo ſoltū ſnelheim gan. ſchroeig leid̓ vn̄ meid. alſo pertribeſtū dem man den keib. quod poſtea fecit: et virum manſuetū reꝑit. credens hocex diuinatōe habere qd̓ deceptione inuentum fuit. ſic etiam multis adhuc ꝯtingit.¶ Tercia pars in quanotatur diſcipulorum ſcientia rationalisibi. Scientes quia dominꝰ eſt. Un̄ petrꝰco gnoſcēs: qꝛ dominus eſt. tunicaſuc. ⁊cͣ.