XI VAlphabetum

Moraliter. Znima deuota q̄ his diebꝰex amaritudine ꝯpaſſionis cū his d̓uotis ⁊amaris ⁊ triſtibꝰ mulieribꝰ xp̄m vnguentotriſticie ⁊ lamētatōis inunxit. hodie iteꝝ cūeiſdē ſctīs ml̓ieribꝰ dꝫ xp̄o vnguēta ꝑare leticie ⁊ ꝯſolationis. vn̄ Apl̓s roꝝ. xij. Gaudere cū gaudētibꝰ flere cū flētibꝰ. Uidemꝰem̄ ꝙ dies illa in qua aliqd̓ accidit magnūbonū. vtputa qꝛ forte pͥnceps victoriā obtinuit ⁊ hoſtes ſubiugauit cū leticia celebrat̉⁊ venerat̉. Tales em̄ ferias pͥncipes indicere pn̄t. vt hr̄. C. de ferijs. l. a nullo. Sic eē̄dn̄s precepit filijs iſrael. om̄i anno paſchaſolēniter celebrare. in mēoriaꝫ ꝙ dn̄s eosde ẜuitute egiptiaca liberauit. vt dr exo. xij.Ul̓to magis xp̄iani gaudere ⁊ iubilare debet illa die. et paſca ſolēniter celebrare. quanos ſaluator nr̄ a captiuitate dyabolica liberauit. dyabolū triumphauit. ⁊ libertatē perditam hūano generi reſtituit. vn̄ Augꝰ. inqͦdam ſermōe de feſto paſce ꝓrūpit ſic Paſca xp̄i fratres cariſſimi regnū eſt celoꝝ. ſalꝰmundi. occaſus inferni. gloria ſuꝑnoꝝ. vitacredentiū. reſurrectō mortuoꝝ. teſtimoniūmiſeratōis diuine. contritō mortis abolite.p̄cium redemptōnis hūane. Et ſubiungit.Dic eſt dies dilectiſſimi quē fecit dn̄s. vtaudiſtis excelſior cunctis ⁊ dulcior vniuerſis. in qua dn̄s ſurrexit. in qua nouā proleꝫſibi vt ip̄i videtis generatōnis ſpū ꝯquiſiuit. in qua ſinguloꝝ mētes gaudio et exultatōe ꝑfudit. ¶ Quia igit̉ dn̄s noſter illadie ſurrexit. ꝓpter ihū xp̄i reuerentiā. ⁊ ſuereſurrectōis mēoriā. vocata ē dies dn̄ica q̄ante vocabat̉ dies ſolis. vt hr̄. C. de ferijs.l. ij. Et vocabat̉ dies ſol̓ qꝛ ſol in p̄ma horaip̄ius diei dicit dn̄ari. ſic̄ luna in principioſecunde diei. ⁊ ſic ꝯn̄ter. letamī in dn̄o ⁊ exultate iuſti. ⁊ gloriamī oēs recti cord̓. Qꝛchriſtus hodie primoA morte glorioſe eſt reſuſcitatus.Corꝑe copioſe clarificatus.In anima virtuoſe letificatus.Primo em̄ xp̄s eſt a morte glorioſe reſuſcitatus. hyems enim naturaliter ꝓpter ſolise longatōem ab emiſperio noſtro terrā mortificat et infructuoſam facit. ꝙ nō poteſt frōdere nec florere. manente tamen vita occulte in radice ī terra. Sed ſole aꝓppinquāte

in tēꝑe veris. terra diſponit̉ ⁊ radix occultavigorat̉ ad floreꝫ. ſuſcitat̉ ad fructificandūIta tꝑe paſſionis qd̓ hiemi ꝯꝑat corpusxp̄i fuit mortificatū ⁊ deſtructuꝫ. ꝙ ei n̄ fuitſpēs neqꝫ decor. qꝛ ſol deitatis fuit elōgatꝰꝑ virtutē ꝓtectōis. licet nō vniōis Un̄ magiſter. iij. ſnīaꝝ di. xviij. Seꝑauit ſe deitasqꝛ ſubtraxit ꝓtectōem ſed n̄ ſoluit vnionē.occulte tn̄ latebat deitas in hūanitate. in qͣtota virtus diſponendi et vigorandi corpꝰꝑmāſit. Et ſic manens vſqꝫ ad diē relurrectionis: qua die quali vernali tꝑe ſol deitatis qui ſemꝑ pn̄s fuit. per nouā oꝑatōnemappropinquauit. omnē diſſolutiōem corruptōem ⁊ ꝑditōem factam in iſto corꝑe r̄formauit. iuncturas oſſiū et netuoꝝ ꝑ immo d̓ratam crucis extenſionē diliunctas reiūxitet repoſuit. et vnumquēqꝫ neruū et os adiuncturam ſuā adaptauit. Calorē qͦꝫ naturalem exunctum ī corꝑe reformauit. ſanguinem ex vulneribꝰ fluxū ⁊ ſparſū in terra collegit et refudit ⁊ corpus ad animā ſuſcipiēdam ꝑ omnia adaptauit. Et tunc illā aīamper morter ab illo corꝑe ſeꝑatam. in corꝑediſpoſito reiunxit ⁊ ſociauit. mortuū etiamhominē chriſtū in triduo. viuū et perfectuꝫreſuſcitauit. Und̓ feliciſſima mēbra corporis xp̄i poterāt dicere illd̓ Oſee. iij. ſuſcitabit nos .ſ. deitas poſt duos dies. et terciadie viuificabit nos ¶ Poteſt ꝯuenienteriſtd̓ corpus xp̄i figurari ꝑ virgam Aaron.De quā dicitur Nūeri. xvij. Ꝙ dn̄s deꝰvolens eligere ſummū ſacerdotem in populo dei precepit principibꝰ. xij. tribuū iſraelꝙ quilibet portaret virgam vnā in qua ſcriptum erat nomē ꝓprium. ⁊ Aaron ſimiliterportaret. et fuerūt. xij. virge abſqꝫ virga aaron. quas cum Moyſes poſuiſſꝫ coram domino in tabernaculo teſtimonij. ſequēti dieinuenit germinaſſe. floruiſſe ⁊ fructū feciſſevirgam Aaron. cunctis alijs aridis exiſtentidus. Quo viſo ille cuius virga floruit inſummū ſacerdoteꝫ eſt electus. Spūaliter.Per duodecim virgas. corꝑa. xij. apoſtolorum ⁊ omniū nationum intelligūtar quein paſſione chriſti ſine humore credulitatis et fidei arida inuenta ſunt. Per virgamAaron corpus chriſti quod erat magis aridum. quia abſqꝫ aīma erat vere mortuumF 4