ParaſceuesIn die
Hic nota de raptoribꝰ. vſurarijs. ⁊ alijs qͥex illicitis acquiſius faciūt elemoſinas. Etcum Iheſus eſſet ad mortē condemnatus.et ꝑ ſonitum tubaꝝ vel alioruꝫ inſtrum̄toꝝinnotuerat Marie meſtiſſime. cucurrit cummagdalena cito ad audiendū ⁊ videndumquō eſſet de filio. Et ẜm qͦſdam ꝑueniētbꝰad quandā plateā. p̄co quidā tuba ſonuit.Et maria ad magadalenā. O dilecta magdalena. qͥd tuba illa velit. forte reuocata eſtſententia mortis filij mei. Et ip̄e clamauitex parte cayphe ⁊ pyſati ⁊ omniū principuꝫſacerdotū di. Precipio omnibꝰ magnis etparuulis vt ſtaum vadant ad montē caluarie. videndo crucifigere peſſimū ſeductorēfilium Marie. O quantus dolor in cordevirgīs tunc extiterat. queꝫ certe nullus premagnitudine poſſet enarrare. ¶ Tunc iudei ⁊ mīſtri Pylati acceperūt Iheſum tāqͣꝫmalefactorē condemnatū. ⁊ crucem magnāad hoc ꝑatam de cedro cypreſſo ⁊ palma inlongitudine quidecī pedum. enormi crudelitate ſuꝑ ſcapulas eius poſuerūt. et funemin collo et ad maioreꝫ confuſionē alios etiāduos latrones aſſociatos extra ciuitatemeduxerūt. Iheſus autē ꝓpter multas tribulationes ⁊ plagas quas tota nocte ſuſtinuitintantū debilitatus eſt. ꝙ crucem ponderoſam portare nequiuit. Quare ẜm Lucam.Apprehenderūt quēdam ſymonem de ciuitate ſyron natum. patrem duorū diſcipulorum. ſcꝫ Alexandri ⁊ Ruffi. Et hunc cōpuIerunt crucē portare poſt Iheſum non cauſa compaſſionis. ſed vt eo citius ad locuꝫpaſſionis venirēt. et ſuam maliciā ꝯplerentAnẜhelmꝰ. O maria quid tunc factumeſt cū filio tuo benedicto. Matia dixit. cuꝫeduceret̉ filius meus dilectus cū duobuslatrōibꝰ extra portā ciuitatis. cum ingentipreſſura. volui etiā ſequi ⁊ videre filiū meum. nec valui p̄ magnitudīe populi qͥ om̄sad obprobriū filij mei dilecti ꝯuener̄t. Tādem vna cū magdalena deliberata ꝑ quandam viā adiacentis platee circa quendamfontē cucurrimus vt illi obuiā venitemus.Tunc venit dilectus filius meꝰ conſputusdeformatus ⁊ opp̄ſſus maximo dolore. quime intuens benigne ſub graui cruce inclina
uit. dicens. Aue mater. Et ego feſtinanteraccurrens. amplexando ⁊ oſculādo. Unusde miniſtris qui prius in domo Anne Iheſum ꝑcuſſit. manū leuauit ⁊ me in maxillaꝫpercuſſit vt in terrā caderem. ⁊ ſtatim manꝰpercutiētis aruit quā filiꝰ meꝰ curauit. Seqͥbat̉ autē euꝫ turba multa. aliqui ad vidēdum. aliqui ad plāgendū. quidam ad deridendū. Et mulieribꝰ eum plangētibus. dixit. Filie iheruſalem nolite flere ſuꝑ me. ſcꝫmea mortem. quaſi diceret. cito reſurgam.ſed flete ſuꝑ vos .ſ ꝓpt̓ ml̓ta mala que citovenient vobis. ⁊ ſuꝑ filios veſtros genitoset generandos ꝓpter peccata veſtra quoniāveniet dieſ .ſ. obſidionis iheruſalē ꝓpt̓ mortem meā in te. ſcꝫ poſt quadragintaduos annos in quibus dicetis. beate ſtetiles. q̄ tuncſcꝫ agiliores alijs fugere meliꝰ poſſūt qͣꝫ grauide. et ventres q̄ꝫ non genuerūt que minꝰanxiate erunt. quia mulieres habentes pueros in obſidiōe multū dolebunt. nō tantūꝓpter ſe. ſed etiam ꝓpter pueros. IoſephꝰPoſt paſſionē chriſti ad vindicandū mortem eius infra. xlij. ānos venit exercitus romanorū. ſcꝫ Tytus ⁊ Ueſpaſianus. ⁊ ſubito circūdederunt iheruſalem. ad quā ꝓpterfeſtuꝫ ex diuerſis regionibꝰ decies centenamilia hominū conuenerāt. et ob hoc ſtatimfames ꝓpter ml̓titudinē populi facta in ciuitate iheruſalem quaſi in carcere detinebāt̉.Unde ideꝫ Ioſephus tefert. ꝙ multitudopopuli magna extincta eſt fame. ymmo cingulos. calciamēta ex corrigias de ſcutis tractas comederūt. nec pudor fuit tunc hominum ſoleam pedis ore ſuſciꝑe ⁊ lingua lambere. Ibi mulieres vrgente fama propriospueros comederūt. ⁊ qui huiuſmōi haberenon poterāt fame mortui ſunt. ⁊ clades inenarrabiles ꝓpter cadauera ⁊ aeris corruptōnem patiebantur. Et vt dicit nonagintaſeptem milia venditi ſunt iudeorū triginta ꝓvno denario. ſicut ip̄i chriſtū vendiderūt ꝓxxx. Et vndecies centena milia perieruntfame ⁊ gladio. Et tunc implebat̉ prophetiaxp̄i de anguſtijs ciuitatis iheruſalem. Tūcpoterāt dicere montibꝰ cadite ſuꝑ nos adopp̄mēdū. ⁊ collibꝰ oꝑite noſ. ⁊ p̄bete nobiſ