AlphabetumXLIII

ſtionis prioris nutrimēti. vnde etiā plurescauſant egritudines. ſi cibus ſine deſiderioſumat̉. Un̄ auicēna .i. can̄. fen. iij. c. vij. omnes qui ſanitatē habere volūt. nͨ comedātnec bibant. donͨ certū habuerint deſideriūet ſtomachus ⁊ ſuꝑiora inteſtīa a primo nutriente euacuata fuerint. Sic certe maxīmſignum male diſpoſitiōis hoīs eſt. ꝙ a morboſis nutrim̄tis criminū nō adhuc eſt benemundatus. ſi non habet deſideriū caritatisad hunc cibū corꝑis xp̄i. ſed faſtidiū. vnd̓cauere debet ne panē illum ſuauiſſimū ſuſcipiat. niſi prius bn̄ interiꝰ cor mūdet a prioribus carnalibꝰ cibis pctōꝝ. qꝛ ſi bene purgatus fuerit cibus iſte habebit iuxta deſiderium ſaporē omnis delectamēai. Sap̄. xvi.Panē de celo dediſti eis dn̄e. oē d̓lec. ⁊cͣ.Quare merito in māna figurat̉. de quo dic̄Nlicolaꝰ de ly. nūeri. xi. ꝙ habuit triplicemſaporem. vnus erat naturalis. ⁊ ille erat qͣiſapor mellis Exo. xvi. Alius ſuꝑnaturalis⁊ hic duplex. quia bonis ſapiebat ꝓut volebant. Sapiebat enī vt piſces cuꝫ deſiderabāt piſces. vt carnes cū deſiderabāt carneſet ſic de alijs magis deſcendendo. Et hoc ēquod ſapīe. xvi. dicit̉ Dulcedinē tuā quāin filios habes on̄debas. d̓ẜuiens vniuſcuiuſqꝫ voluntati. Ad quod quiſqꝫ volebatconuertebat̉. Et eadem rōne malis erat inſipidus. qui de natura ſua erat dulcis Un̄legit̉ numeri. xxi. ꝙ quādo filij ilrael ꝓfectiſunt de montē hor ꝑ viam q̄ ducit ad marerubrum. tedere cepit itineris ⁊ laboris ꝓpt̓deuiatōem magnā a recta via et ceper̄t murmurare ꝯͣ deū ⁊ moyſen dicentes. Cur eduxiſti nos de egipto vt moreremur in ſolitudine. deeſt panis. nō ſunt aque. et aīma noſtra iā nauſeat ſuꝑ illo cibo leniſſimo. Quāobrem miſit dn̄s in populuꝫ ignitos ſerpentes. qui ſecunduꝫ aliquos volantes per aerē emittebant ſcintillas ardentes et populum mordebāt et incēdebāt. Pro quo orauit moyſes ad dn̄m. et dominus miſertusiuſſit ſerpentē fieri eneum ⁊ erigi in ſignumquē cum ꝑcuſſi aſpiciebant ſanarent̉. Sicad ꝓpoſitum ppl̓o xp̄iano in deẜto hꝰ mundi vagante. et vtinam nō a recta via morūꝟtutis et iuſticie errante. dn̄s deus ꝓuiditde cibo ſuauiſſimo et ſapidiſſimo aīme iuſte

et deuote qui habet animā plus omnibꝰ ſpiritualibus alimēus reficere ⁊ leuficare. Qꝛſcd̓m magiſtꝝ iiij. ſententiaꝝ di. viij. c. vl.Sicut panis p̄ ceteris cibis corpus reficit⁊ ſuſtentat. ⁊ vinū leuficat hominē atqꝫ inebriat. Sic caro xp̄i hominē interiorē plusceteris gratijs ſpūaliter r̄ficit ⁊ ſaginat. hicautē cibus malis non ſapit. quia malis corruptiōibus pctōꝝ pleni ſaꝑe nō poſſunt huius cibi dulcedinē. i. Coꝝ. ij. Aīalis homonon ꝑcipit que dei ſunt. Stulticia enim eſtilli et nō poteſt intelligēre. ſpūalis autē oīaiudicat. Eſt de eis ſicut de īfirmis qͥ dulciaamara iudicant. Hi qn̄ precepto eccleſie artantur ſemel dumtaxat ꝯmunicare in āno.impatiētie et indeuctōis on̄dūt ſigna. murmurantes ꝯͣ diuinā ordinatiōem. ⁊ ꝯͣ ſacerdotes. et ſic quādoqꝫ indeuote ⁊ ſine caritatis deſiderio accedunt. qͣꝫobrem deus ꝯtratales immittit ẜpentes ignitos .ſ. ml̓tas corporis tribulatōnes vt etiam p̄tactum eſt. etniſi p̄cibꝰ deuotoꝝ et ſpāliter merito paſſionis xp̄i ſaluarentur. ꝑirent eternaliter.Secūda pars inquanotat̉ ẜuitiū manuale. ibi. Surgit ⁊cͣ. Utem̄ ſaluator nr̄ diſcipulis ſuis vere humilitaus traderet exempluꝫ. ſurgit a cena ſedētibus diſcipulis. ⁊ quia mīſtrare volebat. d̓ponit veſtimēta ſua. non oīa. ſed ſolū illa qͦrum depoſitio erat expediens. ꝓ ſotione facienda. Et cum accepiſſet lintheū precinxitſe vt eſſet expeditior ad lauandū. ⁊ lintheūaccepit ad pedes tergēdū. d̓mū miſit aquāin peluim ⁊c̄. Uenit ergo ẜm Augꝰ. ad Detrum primū tāqͣꝫ ad pͥncipē apl̓oꝝ. Qui adtam humile obſequiū a xp̄o dn̄o ſuo et magiſtro ſuſcipiendū ſtupefactus eſt. ẜuitiumrecuſauit dicens. dn̄e. ⁊cͣ. q. d. Dn̄e rex regum. tu qui es filius dei viui. mgr̄ ⁊ doctormeus. mihi miſero ⁊ indigno famulo et diſcipl̓o vis lauare pedes immūdos. digniſſimis manibꝰ tuis quibꝰ oculos cecorū aꝑuiſti. leproſos mundaſti. ſurdos curaſti ⁊cͣ ꝙd. hoc nullo mō debet fieri. ¶ Moraliterquia pn̄s ſtatio ānualis eſt ⁊ plebe diuerſorum ſtatuū cōgregata. ſpectantia ad debitāpoliciā cōmunitatis tractabo. quia ut habet̉.C. de veteri iure enucleādo. l. tanta. §ꝯͣriū