AlphabetumXLII

mit. ⁊ tn̄ illum offerre debebat. vnde dicit̉Et offeres illum ibi in olocauſtū. quod dicitur totū incēſum vt nihil de eo remaneatnec etiam os ad ſolaciū pr̄is Super vnummontiū quē monſtrauero ubi. Quod fecitAbraham d̓ nocte conſurgēs ſtrauit aſinūſuuꝫ et p̄ꝑauit neceſſaria olocauſti. neminienim voluit indicare ne .ſ. retraheretur. ⁊ ſicnō pareret p̄cepto dei Quid factū eſt. tercia vidit montē ꝓcul. et relictis iuuenibusquos ſecū duxerat cum aſino. impoſuit ligna ſuꝑ yſaac accipiēs gladiū ⁊ ignem. aſcendit ſolūmodo cum eo. et cū ſic irent. ait yſaac ad patreꝫ. Ecce ignis ⁊ ligna. vbi eſt victima olocauſti. O deus quō tūc fuit pr̄nocordi. quādo talis puer ſic dulciter ip̄m alloquitur. quē in ꝓximo voluit immolare.Cui pater ait Deus ꝓuidebit ſibi victimāfili mi. Et ſic ſtrauit aram ⁊ diſponēs lignaigneꝫ adhibuit. Et ẜm Ioſephū ait ad puerum. o puer quē innumeris votis optaui.ſuſceptūqꝫ diligentiſſime alui in qͦ me felicēarbitrabar cū me viderem ad pleniorē etatem ꝑuenire vt moriens mei relinqueremſucceſſorē. Quia ergo ex voluntate dei fac̄tus ſuꝫ pater tuus. ex volūtate ſimil̓r dei tedeponā. eo ꝙ ip̄e dignatur te acciꝑe ī odorem ſuauitatis. et ſicut fuit mirabilis ingreſſus tuus in mūdum. ita ⁊ mirabil̓ ſit egreſſꝰNon enī iudicauit te deus egritudīe ſeu bello vel paſſione humana finite vitam tuam.ſed cū orōnibꝰ ⁊ ſacrificio ad ſe animā tuaꝫreuocare. Exit ip̄e de cetero mei curā gerēsſenectutēqꝫ r̄gens. cuius gratia maxime tenutriebā. hec nunc deus de te p̄cepit. Quidad hoc yſaac dixit. ait Ioſephus. ꝙ libēterẜmonē patris accepit. et ait. Quia iniuſtūeſſet vt natus fuiſſem ſi dei ⁊ patris iudiciūrefutarē aūt nō me monſtrarē amboꝝ volūtatibus preꝑatum. qn̄ ſolo liceret patre idvolente. iniuſtū eſſꝫ nō obedire. hec dicensacceſſit ad aram pariter ⁊ ad mortē. Abraham igr̄ accepto gladio ut filiū immolaretReuocauit deus p̄ceptum ꝑ angelū dicēsNle extendas manū tuam in pueꝝ. nūc cognoui ꝙ timeas dn̄m. Non enī ſitiebat dominꝰ pueri ſanguinē. ſed vt ſciret̉ quomōAbrahaꝫ timeret dn̄m. Et vidit poſt tergūarietem inter vepres herentē cornibꝰ queꝫ

aſſumens obtulit olocauſtū ꝓ filio. Hec hiſtoria ꝯgrue exponit caritatem dei patris ⁊pietatem eius filij. Nam ꝑ Abraham recipio deum prēm. ⁊ per yſaac dei filiū Ihūmxp̄m. quē innata caritas nō ſolū temptauitſed etiā compulit ꝓ ſalute humani genetisimmolari. ⁊ expanſis manibꝰ in cruce moriUnde ſuꝑ illo ꝟbo. Miſericordia ⁊ ꝟitasobuiauerūt ſibi ⁊cͣ. Dicit bern̄. Ueritate etiuſticia in terra manentibꝰ. vt miſeꝝ hoīemflagellarent. pax ⁊ miſcd̓ia acceſſer̄t ad deūqui dedit illas et qͦdā pio ſuſurrio paternapulſantes viſcera loquebāt̉. nunqͥd ineternum ꝓijciet deus aut non apponet ꝙ complacitior ſit adhuc. Nunquid obliuiſceturmiſereri deus. aut continebit in ira ſua miſericordias ſuas. yſaac autē ſignificat chriſtūqui reuera eſt gaudiū magnum qd̓ erit omni ppl̓o. Hunc pater ſingulariter diligit ⁊ īſenectute genuit quādo ī fine ſeculoꝝ incarnari conſtituit. Allegat autem caritas prohūano genere dicēs. Abraham qd̓ interp̄tatur pr̄ multaꝝ gentiū. q. d. Tu qui es pr̄omniū gentium ꝑ creatiōem ſuccurre eis ꝑfiliuꝫ tuū tibi conſtātem vnigenitū ꝑ naturam. et vade in terram viſionis .i. in md̓mvbi videberis ꝑ fidē ⁊ offer eū in olocauſtūvt totus immolet ꝓ hoīe. bern̄. Totus michi datus ē. totus in meos vſus expenſus ēSuꝑ vnū montiū. mons ille eſt locus caluarie. in quo redemptōnis nr̄e crucis miſterium eſt conſūmatū. Abraham ergo ſuperyſaac lignuꝫ poſuit. quando diſpoſitiōe deipr̄is crucē ꝓpriam baiulauit. Etiam ignemet gladiū ꝑtulit. qn̄ feruentiſſima caritate ſeueriſſimā mortis ſententiā accepit. Altarevero eſt crux in qua xp̄s brachijs expanſuseſt. non ſolū ligatus ſed manibꝰ duriſſimeclauatus. Ꝙ aūt dicit̉. ne extendas manūtuam. innuit ꝙ caro xp̄i crucifigi potuit. ſꝫdiuinitas illeſa ⁊ intacta ꝑmanſit Per arietem inter vepres herentē cornibꝰ ſignificat̉humanitas xp̄i inter iudeos exaſꝑantes ſuſpenſa et ad modū arboris ad duo brachiacrucis extenſa. Abacuc. iij. cornua in māibꝰeiꝰ Ecce quomō feruor caritatis patris. brachioꝝ ramos expādit ſtipitis id eſt filij.¶Tercio xp̄us comꝑat̉ fructui ꝑ virtutēpaſſionis. Nam ſicut fructus ſolet d̓lectare