AlphabeturXLII

lior Sic angelus miniſtrat homini propterdeum ſicut diues pauꝑi. et fortis egrotanti¶ Querit̉ ſecundo. vtꝝ deus magis diligat homīem qͣꝫ angelū. Reſpondeo ſcd̓mbonauenturā. di. xxxiij. tercij. Ꝙ deum diligere magis vel minus creaturā rōnalem.eſt ẜm dupliceꝫ effectū. Duplex eī ē effectꝰſcꝫ conditōis et effectus reꝑatiōis. Primoeffectu magis diligit. vel dilexit angelū. qꝛipſū in melioribꝰ naturalibꝰ condidit. Secundo ꝟo effectu magis dilexit hominem.quia redemit hoīem. angelū vero nō Si ātvlterius querit̉ que iſtaꝝ dilectionū magiſexcedat. Dicendū eſt ꝙ d̓ exceſſu dilectōisdupliciter ē loquēdum. aut vt nūc. vl̓ ſimpliciter ſiue ẜm ſtatum pn̄tem. ſiue ẜm ſtatūfinaleꝫ. Si primo mō. ſic dilectio ad angelos magis excedit. Si ſcd̓o mō. tunc excedit dilectio ad homīes. de pluribus em̄ habebit hō in futuro vnd̓ magis gratuſ exiſtatdeo qͣꝫ angelus. tū ꝓpter bn̄ficium incarnationis. tum ꝓpter beneficiū redemptōis. tūpropter beneficiū eminētis glorificationisin vtroqꝫ ſexu .ſ. chriſto ⁊ btā virgine. quoſſuꝑ omnes angelos exaltauit.Feria quarta poſt PalmaꝝOmine quiscredidit auditui nr̄o. yſai. liij.Pb̓us .i. metha. dic̄ ꝙ adſapientē et ad docere volētem ꝑtinet om̄iaſcire. ⁊ poſſe cauſas reddete eorum que ſcitQuia .i. phi. ⁊. ij. metha. dicit̉. tūc em̄ vnūquodqꝫ ſcire arbitramur cū cauſas eius cognoſcimus. Quia aūt fides xp̄iane religionis eſt tam ardua ſublimis ⁊ difficilis ꝙ ꝑcauſas. ⁊ rōnes ꝑfecte nequeat ꝓbari l̓ oſtēdi. Ideo firmiter credenda. ⁊ ſimplicit̓ cōfitenda eſt. vt hr̄ extra de ſum. trini. ca. Firmiter in textu ⁊ gloſa. Nullus nanqꝫ nimiscurioſe cauſas ⁊ rōnes ꝑquirere debet fideiquia nō omniū ratio reddi pōt. ff. de legibꝰ.l. non omniū. Id̓o imꝑator Iuſtinianusvt hr̄. C. de ſum. tri. l. nemo. ꝓhibuit ꝙ deinceps nemo cuiuſcūqꝫ conditiōis extiteritpublice nec etiam pͥuate de fide contrectet.et diſputet. vel in dubiū reuocet que a ſcīspatribꝰ iuxta apl̓icas expoſitiōes ⁊ inſtitutaſanctoꝝ patꝝ diffinita noſcūtur. niſi fisicā

addiſcendi in ſcolis. quia d̓ ſingulis nō eſtinutile dubitare ẜm Areſto. vel etiaꝫ cauſavincendi hereticos. Unde Maximꝰ in ſermone plurimoꝝ martiꝝ dicit. Nouerimusitaqꝫ ꝙ nō ſine magno diſcrimine de religionis veritate diſputamꝰ quā tantoꝝ ſanguine confirmatā videmꝰ. Iſaias ergo in ſpūcogitans altitudinē ⁊ ꝓfunditatē fidei xp̄iane religionis. fragilitatēqꝫ hūane capacitatis. de reuelatis ſibi ⁊ nō ꝓphetandis dixitdomino. Dn̄e quis credidit auditui ⁊cͣ¶ Sed querit̉. vtꝝ fides xp̄ianoꝝ ſit nobilior ⁊ certior omniū ſectaꝝ. Ad quo d̓ rn̄dēdū notare debemꝰ ẜm philoſophū. ij. poliin principio. ꝙ tria ſunt que faciūt dictumalicuiꝰ credibile. qͣꝫuis non d̓mōſtratiue loquatur. ſcꝫ prudentia. virtus et beniuolentia Cuius ratio eſt ſcd̓ꝫ eū. quia ꝓpter oppoſita illorū diſcredimus alicui nō demōſtratiue loquenti videlicꝫ. aut ꝓpt̓ imprudentiāquia reputamꝰ eū ignaꝝ. aut ꝓpter maliciāquia qͣꝫuis veꝝ ſciat. et nō eſt amicus veritatis ⁊ iuſticie. ei n̄ creditur. aut ꝓpter defectūbeniuolentie. quia in caſu licet ſit prudenset virtuoſus. nō tam̄ reputamus eū beniuolum ꝙ velit cōſulere id qd̓ nobis ꝯueniēseſt. Sed quādo illa tria ꝯcurrunt in aliquoꝙ ſcꝫ eū reputamus prudentē. virtuoſum⁊ nobis beniuolū. tūc abſqꝫ dubio credimꝰdictis eius. qͣꝫuis ea nō demōſtret. Sic doctor nr̄ xp̄s veniens in hūc mundū ꝑſuadere. p̄dicare ⁊ fidem docere. dicta ſua ſcientiſſime nō demōſtrauit. et ideo doctrina ſuanon vocat̉ ſcientia ſed fides. Sunt tamendicta ſua nichilominꝰ credibilia per tres p̄dictas rōnes Tum qꝛ viguit in eo prudentia. cum eſſet ſapīa dei pr̄is. Lu. ij. Mirabātur ſuꝑ prudentia ⁊ reſponſis eius Uirtusquia doctrina eius in virtutibꝰ moralibustranſcendit oēm aliā ſectam. Nam dato ꝙaliqua ſecta alia ꝯtineat aliquid honeſtatꝭfides tam̄ noſtra hoc idem cōtinet ⁊ ampliꝰet quod docuit fecit. Actuū. i. Cepit iheſusfacere ⁊ docere. et ideo Marci vij. dicit̉. bene omnia fecit. beniuolentia ad noſ. qꝛ dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis nr̄is in ſanguine ſuo. apo. i. Et ideo ſignāter dicit de xp̄o.pͣs. Teſtimonia tua credibilia facta ſunt nimis ¶ De honeſtate etiā fidei noſtre dicit