AlphabetumXL

bonis ditatos cognoſcebāt ¶ Talis diſpēſator fidelis erat etiā ioſeph. de quo habet̉Gen̄. xli. Cui cum rex egipti domū ⁊ terraꝫſuā ꝯmitteret fidelis fuit. et in tribꝰ fidelitatem on̄dit. Primo dominū ſuū āmonuit ⁊vtile conſiliū prebuit ſue ꝓuidētie. Scd̓ovxorē eiꝰ tangere noluit ſed potius incarcerari ſub ſpe clementie. Tercio tēꝑe fertilitatis ⁊ abundātie fruges terre congregauit ⁊poſt adueniēte ſterilitate diſpēſauit p̄cio cōueniente. O ſi hec tria vbilibet ſeruarētur.quāta ſalus pax ⁊ concordia ꝯmūitatibuset domibꝰ ſuccreſceret. Nā modo famuli dominis diſſuadent bn̄ agere. nō verenỉ coniuges ſeꝑare. cōmiſcent vxoribꝰ ancillis etfiliabꝰ et fraude dn̄oꝝ ditant̉ rebus. De illis ſeruis infidelibꝰ dicit̉ Luce. xij. In diequa nō ſperat. et hora qua neſcit diuidet eūſcꝫ dn̄s ꝑ mortē ab electis ꝑtemqꝫ eius ideſt animā ponet .i. dānet cū infidelibꝰ .ſ. demonijs. ¶ Sꝫ quid de tercō. dico certe qd̓cōmunitatibꝰ foret vtiliſſimū. factū eſt perfraudulentiā peſſimuꝫ. diſpeſatores ſeu collectores frugū ſunt ꝯmunit̓ rigatterij. furkouffer. nō attendentes vtilitatē ꝯmūitatꝭſed faciūt ſterilitatē in granarijs et cellarijsNā vt ait augꝰ. xiij. d̓ trini. c. iij. Oēs volūtvile emere ⁊ care vendere. introducit enimibi facētiſſimā vrbanitatē cꝰdā mimi dicentis in theatro ſe ſcire qͥd vellent om̄s. et cūdie cōſtituto ꝯflueret magna multitudo ſilentibꝰ omnibꝰ et ſuſpenſis dixiſſe ꝑhibet̉.Uile vultis emere ⁊ care vendere. qd̓ om̄sinuenerūt in ſuis conſciētijs. et qꝛ ſic eſt ꝙmulte fraudulentie in mercaturis cōmittuntur et ꝑ populares defraudant̉. Sed q̄rituran liceat alicui negociando carius aliquidvendere qͣꝫ emit. Rn̄det Aſtexanꝰ in ſum.ꝙ negociari eſt commutatōibꝰ reꝝ inſiſter̄Cōmutatio ꝟo reꝝ eſt duplex vt dicit philoſophus i. poli. Una eſt que ꝑtinꝫ ad yconomicos vel politicos. hn̄tes curā de rebꝰneceſſarijs ad vitā domui vel ciuitati l̓ etiāꝓuincie. et hec eſt laudabilis. qꝛ deẜuit naturali neceſſitati. Alia vituꝑabil̓. qꝛ qͣꝫtumeſt d̓ ſe d̓ẜuit cupiditati incri. lucꝝ tn̄ quodeſt tal̓ negociatōis finis. ordīari pōt ad aliquē finem neceſſariuꝫ vel exiā honeſtum. etſic negociatō licita redderet̉. vt ꝙ quis lu-

crum moderatū negociādo querit. ordinatad ſue domus ſuſtentatiōem vel etiā pauperum ſubuentōeꝫ. vel ec̄ cū quis intendit negociatōi ꝓpter publicā vtilitatem. ne ſcꝫ neceſſaria ad vitā propriā deſint et lucꝝ cōſtituit nō quaſi finem ſed quaſi laboris ſtipendiū. Si quis etiā aliquid ꝓ ſe emat ⁊ poſtea ꝓpter aliquā cām vendat. licite pōt id carius vendere. vel qꝛ iſtud meliorauit. vl̓ qꝛpreciū rei ē mutatū ẜm diuerſitatē loci l̓ tēporis. vel ꝓpter ꝑiculū cui ſe exponit ⁊ labotem quē habet in tranſferēdo reꝫ de loco adlocum. Sꝫ obijcit̉. quia Triẜ. ſuꝑ matheūxxi. dicit. Quicūqꝫ rem comꝑat ut integrāet immutatā vendēdo lueret ille eſt mercator qui d̓ templo dei eijcit̉. Reſpondet alexander. ꝙ faciendū eſt ius in hoc ꝙ dic̄ reꝫintegrā et immutatā. et in hoc ꝙ dicit lucretur. loquit̉ enī de illo negociatore qui in negociādo intendit lucꝝ tanqͣꝫ finem vltimūet cupit ſine labore ⁊ ſolicitudīe ex auariciadiuitias ꝯgregare. vnde p̄dictum ꝟbum n̄habet locū in eo qui negociat ꝓpter ꝓpriaꝫneceſſitatē vel reipublice vtilitatē. vel proximi pietatē. nec enā in eo qui vendit rem īmutatā qͣꝫtum ad ſubſtātiā. mutatā tamenquātuꝫ ad locum. qꝛ talis rōne laboris velpericuli licite p̄t querere mercedē. nec etiāin eo qui in emendo ꝯſiderat empte rei ꝑiculū in ſeruādo. quia pōt deteriorari vl̓ cremari vl̓ furto perdi. talis em̄ pōt mercedemquerere rōne incertitudinis euētus futuri ⁊ſuſceptōis ꝑiculi. vnde in emēdo nō eſt certus vt integrā ⁊ immutatā vendēdo lucretObijcitur iteꝝ qꝛ ſuꝑ illud pſal. Qm̄ noncognoui lr̄aturam ⁊cͣ. dicit Caſſio. ꝙ negociatō eſt vilius comꝑare. ⁊ diſtrahere cariꝰquod xp̄us reprobauit dū hoc facientes d̓templo eiecit. Rn̄det ad hoc Alex. ꝙ ītelligit de his diuitibꝰ cupidis qui ſibi totū forum reꝝ venialiū accipiūt. vt poſtea ad libitum ſuū carius alijs vendāt qͣꝫ in foro venderent. et hoc faciūt de frumēto ⁊ alijs rebꝰhumāe vite neceſſarijs. Tales em̄ ſunt d̓oabomīabiles et exemplo xp̄i eſſent ab eccleſia eijciendi. Predicus omnibꝰ ꝯſonat thomas in ſum. Ad hoc nota ẜm Raymūdumꝙ illi qui temꝑe meſſiū bladum. vl̓qui tꝑevindemie vinū emūt vilius ⁊ vendūt cariꝰ