AlphabetumXX XIX

me a deſcēdētibꝰ in lacū. De tercio roman.viij. Proprio filio ſuo nō peꝑcit deus. ſedꝓ nō bis om̄ibꝰ tradidit illū. quō n̄ ſalui erimus ab ira ꝑ ip̄m. Qui em̄ dat talentū. nōeſt deſꝑandū qui etiā det denariū. ⁊ qui nobis dedit filiū credētibꝰ n̄ negabit eternumbrauiū ¶ Sed rationabil̓r querit̉. ſi pr̄ dedit nobis filiū in redēptionē. an̄ pr̄ poſſꝫ dici. redemptor nr̄. Et vidt̉ ꝙ ſic. qꝛ illius ēredimere cuiꝰ eſt p̄cium dare. ſed pr̄ deditvnigenitū ſuū ꝓ ſalutē generis hūani. ſicutin autoritate p̄mittit̉. ⁊ Iohānis. iij. Sicdeus dilexit md̓m vt filiū ſuū vnigenitumdaret. pr̄ igit̉ nos r̄demit. p̄t ergo dici redemptor nr̄. Contra apoc̄. iij. de filio dicit̉.Redemiſti nos deo in ſanguine tuo. Rn̄dꝫbonauentura di. xix. tercij ſuꝑ magiſtrū. ꝙopus r̄demptōis dulciter p̄t alicui attribuiaut ſic̄ principali autori. aut ſicut ex ꝯſeq̄utiSi p̄mo mō. ſic nō ſolū ꝯuenit filio ſꝫ pr̄i ⁊ſpūiſctō. cum .ſ. indiuiſa ſint oꝑa trinitatisad extra. ſi ſcd̓o modo ſic ſolum conuenit filio. ſcd̓m humanā naturā. quia ẜm hanc ſoluꝫ paſſus ē. Et hoc eſt qd̓ magiſter in littera dicit. redemptor aliqn̄ pater ⁊ filius d̓r.ſed hoc ꝓpter vſum ptāts. nō ꝓpter exhibitōem humilitatis. Nam ſcd̓m ptātis ſimulet obedientie vſum. filius ꝓprie r̄demptordicitur. ⁊ paulo poſt concludit. Eſt igit̉ redemptor inqͣꝫtum deus poteſtatis vſu. inqͣꝫtum homo humilitatis effectu. Per hoc patet qͥd dicendū eſt ad argumētū in contrarium. Ex his pōt elici doctrina. ꝙ in nullabona oꝑatōe ſiue laudis ſiue grārumactōisquod facimus deo. ꝑſonas ſequeſtrare debemus ꝑ noſtrū intellectū. Sed ſicut totatrinitas effectiue noſtrā ſalutem operata eſtindiuiſibiliter. ita totam trinitatē laudare ⁊gl̓ificare tenemur ⁊ ei gratias agere. Ideoin fine cuiuſlibet pſalmi totꝭ trinitati gratiaſagimus dicendo. Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto. ⁊cͣ.¶ Feria ſcd̓a poſt palmaꝝ.Ntē ſex dies ꝑ aſche venit Iheſus bethania. Io.xij ¶ Hhiloſophꝰ .i. celi dicit. ꝙnullum violentū perpetuum eſſe poteſt. qd̓

oſtendit. ij. celi in motū naturali ⁊ violentoNam vt dicit natural̓ motus in pͥncipio debilis eſt. ſed in fine fortior. motus autē violentus econuerſo ſe habet. quia in principiofortis ē ſed in fine debil̓. et tandē in nihilūredigit̉. Sicut patꝫ ſi quis violenter lapidem ſurſum contra natorā ſuā iaciat. qui p̄mo fortiter impulſus motū fortē habet. ſedvltimo intantū debilitat̉. ꝙ vltra moueri n̄poſſit. ⁊ tunc incipit motu naturali et ꝓpriodeorſū cadere. primo debil̓r. et quanto plꝰterre appropinquat tanto motus eius fortior erit. Sic edā eſt in hūanis oꝑatōnibusOꝑatio nanqꝫ homīs violenta ad quā qͥscontra voluntatē cogit̉ ⁊ neceſſitat̉ de diein diem remittitur. et licꝫ in prīcipio ſtudioſa oſtendat̉. diu tam̄ nō ꝑmanet. ſed quodvoluntate libera oꝑatur quaſi naturali oꝑatione magis ac magis delectatur. ꝑſeueratet terminat̉. Ideo d̓r de cōſe. di. v. Quidquid neceſſitate fit cito ſoluitur. qd̓ aut voluntate arripit̉. ꝑſeuerat. Ex quo notare debemus ꝙ hi qui ex timore ſcꝫ ẜuili vel ncc̄itate bona faciunt. ⁊ ſi merent. minus tamēqͣꝫ hi qui libere ⁊ ex amore faciūt. quia ex regula iuris. Qui ex timore facit p̄ceptuꝫ alit̓qͣꝫ debeat facit. et iō nō facit. extra de re. iur̄.qui ex timore. Coacta enī ẜuicia nō placentdeo. ẜm apoſtolū. ¶ Ad ꝓpoſitū ſaluatornoſter ex volūtate pr̄is celeſtis q̄ ẜm mgr̄ꝫtercio ſen. di. xvij. eadē eſt in pr̄e ⁊ filio. inhūc md̓m veniēs hoīem ꝑditum redimerevt redemptōis opus mere voluntariū oſtēderet et nulla violentia coactū. Primo ininfantia modicuꝫ pietatis motū fecit quaſiꝓ arra nr̄e redemptiōis ſanguinē in circumciſiōe fundendo. dein̄ fortiorē. verba duraet duriora verbera ſuſtinendo. tandem quādo in fine moriendo totū precium ꝑſoluereiuxta tempus ordinatū a patre debuit. fortiſſime egit ut manifeſtaret ſe voluntarie oblatum. non quaſi timidus latens et morteꝫfugiens. ſed quaſi leo audax venatoribꝰ iudeis ipſum capere volentibus obuiādo adlocum placitum et aptum venit. ſcilicꝫ Dethaniam. et tempus preuenit. Ideo diciteuangeliſta. Ꝙ ante ſex dies paſche. venitIheſus ¶ Querit̉ an quilibet miles ſinetimore ardua aggrediens propter ſalutem