poſt IudicaFeria ſexta

animā ſuam. Quod dupliciter p̄t intelligiUno modo. Ille dicit̉ malus conſiliariusqui commodū ſpeciale preponit vulitati ꝯmuni. vel factum homīs facto dei. talis ſemper inſtabilis eſt in conſilijs dandis. ſcd̓mꝙ variāt̉ ꝯmoda que intendit. ab illis noneſt requitendū conſiliū Alio modo diciturmalus ꝯſiliarius .ſ. emulus ⁊ inimicus. a qͦnon eſt requitēdum cōſilium. Ccc̄i. xxxvij.Azelantibꝰ te abſconde ꝯſilium. nͨ credasſi amicabiliter ad tempꝰ ſe oſtendāt. qꝛ dūpoterunt ad vindictā ꝓperant. Sicut vlixes. De quo Ouidius libro. xiij. metha.narrat. ꝙͣ erat inter grecos ſapientiſſimuſ ⁊fortis. hic cum quodaꝫ die p̄lio magno inſtante contra troyanos ire nollet. ymo ſtultum ſe eſſe ſimularet et in argumētum ſtulticie in agro ſęminaret. Palamides quidēfilium dicti Ulixis ante boues poni fecit. aquo cū pater aratrū diuerteret. cognitus ēꝙ inſanus nō eſſet quare cum alijs ductusfuit ad troyanū preliū ꝑ violentiam. Proeo ergo ꝙ ip̄ꝫ vlixē ſic dep̄benderat palamides. ſemꝑ ei vlixes exoſus fuit Et ideo vlires volens ſe vindicare auruꝫ multū ſub lecto eius abſcondit. et tandē falſaa quaſdālitteras ſcripſit. vbi ex ꝑte regis Pryamipalamidi mandauit. ꝙ vel grecos ꝓderet.vel aurū quod erat ſub lecto ſuo reſtituerꝫet dictas litteras interfecto troyano ſuppoſuit. que inuēte ad pͥncipes deferunt̉ ⁊ palamides quaſi ꝓditor accuſatur. qui cū abvlixe conſiliū peteret. conſuluit ſibi ꝙ fortiter negaret. ⁊ ꝙ morti ſe obligaret. ſi illudaurum ſub lecto eius repertū vnqͣꝫ eſſet.Quo facto auꝝ querit̉ ⁊ ſub lecto Palamidis inuenit̉. qͥ ſtatim a ꝓceribꝰ ꝯdemnat̉ ⁊ſic ꝑ vlixē ꝓditorie morti dat̉ ¶ Ad ꝓpoſitum. Fatuū eſt ꝙ hō illi cui nocuit ſe cōmittat et ꝙ ab eo ꝯſiliū petat Sic̄ etiā in fabl̓aẜpentis d̓r. quē cū ruſticꝰ ꝑcuſſiſſꝫ. et ille locutus miſcd̓iā petiſſet. ruſticꝰ ab eo petijt ſibonū erat ei ſemīare Rn̄dit ꝙ ſic. Ueꝝ tn̄inquit cui male feceris n̄ credaſ. Semīauitergo ruſticꝰ ⁊ ꝓſꝑe ſucceſſit. qua ꝓpt̓ ẜpētēduxit ad domū ⁊ lacte eū pauit. Alio autēanno ⁊ aliꝰ ruſticus a ẜpente idē petebat. etin omībꝰ q̄ ꝯſulebat ſerpēs. lucꝝ ⁊ ꝓſꝑitatēinueīebat ẜpens tn̄ ſemꝑ cui male fecerat n̄

credere r̄petebat. Accidit ergo ꝙ tādē ſerpens quaſi domeſticus factus inuēta occaſione filiuꝫ ruſtici occidit et tunc ruſtico dixit. ꝙ nll̓o mō ſibi quē an̄ leſerat credere debuit. quia dato ꝙ inimicꝰ videbatur reconciliatus. quādoqꝫ tamē ſi locum īuenerit īvindictā prorumpit. Id̓o bonū eſt prouerbiū quod dicit̉ A muliere repudiata. ⁊ inimico reconciliato libeta nos domine. Qd̓aduertebat ſapiens dicens. Ecc̄i. xij. Noncredas inimico tuo ineternū. ⁊ ſi humiliatꝰvadat curuꝰ. abijce euꝫ et cuſtodi te ab ip̄oSequit̉. oculis ſuis lacrimabit inimicuset ſi inuenerit tempus non ſaciabit̉ ſanguine ⁊cͣ.¶ Secūda parſ in quanotatur peruerſoꝝ irrationalis occaſio adperdendū chriſtū. Quia hic homo multaſigna facit. Nam de qͦ eum laudare debebāteum vituꝑabant. ⁊ ſeip̄os iniquos eſſe cōfeſſi ſunt. Sequit̉. ſi dimittimꝰ eum ſic. ⁊cͣ.Auguſtinus in omel̓. Temꝑalia quidemperdere umuerūt ⁊ vitā eternam nō cogitauerunt. ⁊ ſic vtrumqꝫ amiſerūt. Nam et romani poſt domini paſſionē ⁊ glorificatōemtulerunt eis locū ⁊ gentem. ¶ Moraliter.Per illos cōſiliarios fatuos. qui timentesterrena perdere etiā celeſtia ⁊ eterna pariter amiſerunt. notantur inſipientes ⁊ vanichriſtiani. qui tempus ſuum amiſiſſe eſtimant. quod in dei ẜuicio expendunt. Et iōuimētes tempus illud amittere. penitere ⁊bene oꝑari poſtponunt vſqꝫ in finē quadrageſime. ymmo ad vltimū vite. horū timorvanus eſt ⁊ non excuſat ab indignatione ⁊ira dei. Iuxta illud. ff. de regul̓ iu. l. Uani.Uani timoris nulla eſt accuſatō. Timentnanqꝫ perdere tempꝰ hoc miſerrimū. ⁊ euāvitam amittūt eternam. Unde Iob. vi.Qui timent pruinam cadet ſuper eos nix.Quod exponēs Nicolaꝰ de ſyra dicit. quiꝓpter timorem minoris ꝑiculi a iuſticia. ⁊miſericordia diſcedit. in maiora ꝑicula deducetur. ſicut patet in fatua quadam muliere. que ab incenſa domo vix cum ſuo canicūlo illeſa abſceſſit. ſed iteꝝ regrediente domū caniculo ipſa timens de morte eius.gratia liberandi eum regreſſa eſt. Et ſic