IudicaDominica

obtrector fuerit tꝑm meoꝝ. eum pene nolumus ſubiacere neqꝫ duꝝ aliquid nͨ aſpeꝝſuſtinere. quoniā ſi id ex leuitatē ꝓceſſit ꝯtemendū eſt. ſi ex inſania miẜatiōe dignūſi ab iniuria remittendū. Und̓ antiqui ph̓iprediti erant hac patientia. conuicia n̄ reluctari. ſicut enim narrat in li. de nugis phiiloſophoꝝ. Ari ſcippus philoſophꝰ cuidamſibi imꝓperia dicenti rn̄dit. vtinā tu tue lingue ſic̄ ⁊ ego auriū meaꝝ dn̄s ſuꝫ. q. d. Sicut tu potes loqui mala lingua tua. ſic egopoſſum audire auribꝰ meis. Ibidem etiamnarrat ꝙ zenophon cuidā maledicenti ſibiſic rn̄dit. tu didiciſti maledicere. et ego didici teſte conſcientia maledicta ꝯtemere.Sed querit̉ vtꝝ quilibet teneat̉ ꝯuiciaet contumelias ſibi illatas pacienter ſuſtīere. Et videt̉ ꝙ non. qꝛ qͥ ſuſtinet ꝯtumeliāſibi illatam. audaciā nutrit conuiciātis. ſedhoc non eſt faciendū. ergo nō debet ꝯtumeliam patienter ſuſtinere. ymmo cōuiciantireſpondere. Contra in pͣs dicit̉. Qui īquirebant mala mihi locuti ſunt vaītates. ſubdens. ego aūt tanqͣꝫ ſurdus n̄ audiebā. ⁊ ſicut mutꝰ ⁊cͣ. Et dic̄ Thomas ī ſcd̓a ſcd̓e. qͥ.lxxij. Ꝙ ſicūt pauentia neceſſaria eſt ī hisque ꝯnos fiunt. ita etiā in his q̄ cōtra nosdicunt̉. Precepta aūt pacīe que ꝯͣ nos fiūtſunt in p̄ꝑatōe animi habenda. ſicut dic̄ auguſtinus in li. de ẜmone dn̄i in monte vbiexponit illud p̄ceptum dn̄i. Si quis p̄culſerit te in vnā maxillā prebe ei ⁊ aliaꝫ. vt .ſ.homo ſit ꝑatus hoc facere ſi opus fuerit. hͦtamē non tenet̉ ſꝑ facere actu quia nec ipſedn̄s hoc fecit. ſed cū ſuſcepiſſet alapam. dixit. quid me cedis. Iohānis. xviij. Ei id̓ocirca verba cōtumelioſa que ꝯͣ nos dicunt̉eſt idem intelligendū. Tenemur em̄ habere ꝑatum animū ad cōtumelias ſufferendūſi expediens fuerit. qn̄qꝫ tamē oportet ꝙ ꝯtumeliā illatam repellamus. maxime ꝓpterduo. Primo ꝓpter bonū eiuſ qui ꝯtumeliāinfert. vt vicꝫ eius audacia repmatur. et decetero talia nō attemꝑtet. Iuxta illd̓ ꝓuer.xxvi. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiam ſuā. ne ſibi ſapiens videat̉. Alio mō ꝓpter bonū ml̓torum quoꝝ ꝓfectus impeditur ꝓpter cōtumelias illatas. Un̄ grego. ſuꝑ Erechielemomel̓. ix. Hij quoꝝ vitā in exemplo imita-

tiomis eſt poſita. debent ſi pn̄t detrahentiūſibi verba ꝯpeſcere. ne eoꝝ p̄dicationem n̄audiant qui audire poterāt. et ita in prauismoribꝰ remanentes bn̄ viuere contemnātAd rōnem ꝯͣriam dicendū. ꝙ audaciaꝫꝯuiciātis ꝯtumelioſi debet qͥs moderate reprimere ſcꝫ ꝓpter officiū caritatis. nō ꝓptercupiditatē p̄uati honoris. Iō dicit̉ ꝓuer.xxvi. Re rn̄deas ſtulto iuxta ſtulucia ſuamne ſimil̓ ei efficiaris ¶ Scd̓o miles chriſtiverbera nō debet vindicare. nam ꝑ pacīamom̄is tribulatō ⁊ aduerſitas leuiter ſupportatur. Un̄ quinuli. c. x. Nulla pena niſi inuito. nullū habemꝰ niſi ab impatiēta dolorēEt ouidius. iiij. libro triſtiū. Fert ſapiensom̄s caſus patienter amaros. Ftena nec indomiti more recuſat equi. Sicut enī aurūnobiliſſimū inter oīa metalla minus ſonatſub malleo. et quāto ip̄m eſt dulcius tantomelius. ſic vir dei contra iugū dei nō recalcitrat. nec de ꝑſecutoribꝰ murmurat et vindicat. ſed quanto plꝰ aduerſitatibꝰ malleat̉et ꝑcutitur. tanto magis in laudē ⁊ honorēomnipotentis concitat et deo aꝓpximatur.Unde Seneca epl̓a. lxxvi. Uir bonꝰ quidquid ei acciderit equo anīo ſuſtinebit. ſcieteniꝫ illud accidiſſe lege diuīa qua vniuerſaꝓcedunt. Ideo quidaꝫ de patribꝰ dixit. ꝙeodē intimo amore qͦ miſit deus pr̄ filiū ſuuvnigenitū in mūdū ad patiendū ꝓ nobiseodeꝫ amore adhuc deus ſuis dilectis mittit ꝓ eo pati tribulatōes. et ſi pati non eſſetmaximū. deus pater nunqͣꝫ filio illd̓ impoſuiſſet ex obedientia. ergo vnū ex melioribꝰquod deus dat in hac vita eſt pro eo pati.Hoc attendētes ſancti martires innumerabiles tribulatōes. fuſtigatōes ⁊ plagas proxp̄o patienter ſuſceperūt. Unde legitur deſancto Chriſtofero chananeo qui erat ꝓceriſſime ſtature. in longitudine habebat. xij.cubitos. qui dū factus eſt xp̄ianus. alios qͥtorquebāt̉ ꝓ fide chriſti cōfortabat. Quade re vnus ex iudicibꝰ in facieꝫ eum ꝑcuſſitcui chriſtoferus pacienter vultum diſcooperiens. dixit. niſi xp̄ianus eſſem meā ꝓtinꝰiniuriā vindicaſſem. ex eo aūt ꝙ xp̄ianꝰ fuitcogitans illud dictū xp̄i. Si quis te ꝑcuſſerit. ⁊cͣ. ſine vindicta voluit deo complacere¶ Querit̉ vtꝝ liceat vim iniurie repellere