IudicaDominica

pauperuꝫ qͦt ſuſpiria. quaſi tot legiſte contraeos aduocabūt. eccle. xxxv Lacrime viduead maxillas deſcendunt. Et ſequit̉ a maxilla aſcendūt vſqꝫ ad celū. ⁊ deus exauditornon delectabit̉ in illis. Un̄ narrat Damianus in tractatu ſuo de quodā infirmato admortē et clamāte ⁊ vlulante. quia ſeptē nūmos a pauꝑcula vidua acceꝑat. verberabatur de manibꝰ ſctōꝝ .ſ. Andree ⁊ Gregorij.vt videbat̉. et quot inquit̉ illa paſſus fecitin laborando vt illos a me requireret. totictus a ſctōꝝ manibꝰ ꝑtuli. Nec miruꝫ ſi ſupernus iudex ſeuerus ſit talibꝰ quia diciturEcc̄i. xxxiiij. qui offert ſacrificiū ex ſubſtātiapaupeꝝ quaſi qͣ victimat filiū in ꝯſpectu patris. ſi talis ē duꝫ ſacrificiū offert. qual̓ exitdum ſpoliat Qui ergo ſunt p̄ſides ꝯſiliarijſiue miniſtri. caueāt ne ſint raptores pauperum. ſiue ꝯſultores alios ad ſpoliandum.¶ Tercio prudētes huiꝰ ſeculi deum arguunt de imꝓuida gubernatōe. Nam iuueneset fortes prudentes ⁊ diſpoſitos tollit a terra. ⁊ ſenes ⁊ ſatuos ⁊ claudos ⁊ hmōi miſerabiles perſonas in vita ꝯẜuat. qui nec deonec mundo ſunt vtles. Quibꝰ rn̄detur ꝙdeꝰ hoc facit iō. aut quia iuuenes iſti ſunt boni ⁊ virtuoſi ⁊ ſtatim ꝑ maliciā permutanditales ſtatim tollit de mūdo. ne vicijs maculentur. fortis ſua fortitudine nō abutat̉. pulcer pulcritudine. prudens prudētia ⁊ ſic deſingulis. Sapīe. iiij. Raptus eſt ne maliciamutaret intellectu eius. aut ne fictio deciperet aīmā eius. Aut huiōi iuuenes fortes ⁊cͣmali ſunt ⁊ vicioſi. tūc tolluntur de terra nepeiores fiant. l̓ vt citius ꝓpter eoꝝ d̓meritaad dānatōeꝫ ꝑgant. Un̄ pͣs. liiij. Uiri ſanguinū ⁊ doloſi n̄ dimidiabūt dies ſuos ẜmNico. de lyra. id eſt nō viuūt ſcd̓m medietatem vite ſue naturalis. qꝛ mors taliū ꝯmūiter accelerat̉ ⁊cͣ. Sed querit̉ vtꝝ hō ſemꝑmoriat̉ in optimo ſtatu. dic vt pͥus habeturvi. q. ibi nota. ⁊cͣ.y ¶ Secūda parſ in quanotatur magna pacientia ſaluatoris. Nlamphariſei ex correctōne xp̄i moti. magna ſibiintulerunt ꝯtumeliā. dicenteſ. nōne benedicimus nos ⁊cͣ. ẜm Origenē. Quia xp̄s di

eoꝝ dicebant ip̄m loqui ꝑ artem demonuꝫChriſtus autē ꝯtumelia pacienter ſuſceptanec turbatus ira more mundanoꝝ. tacuit d̓eo ꝙ dicebant eum ſamaritanū. quia fuit ſamaritanus .i. cuſtos ſignificatōe. Ad aliudaūt rn̄det rōnabiliter ꝓbando ſe nō haberedemoniū dupliciter. Primo demonioꝝ ꝓprium eſt querere in ſuis ſermōibꝰ. ꝓpriamgloriam ⁊ on̄ſionem ſue ſcientie. Ugo autēin ẜmōibꝰ meis n̄ quero gl̓iam meā. ſꝫ pr̄isceleſtis dicendo me ab eo eſſe. ⁊ ſcīam meāab eo habere. ergo nō habeo d̓moniū. Hecdicit ibi. Ego gl̓iam meā n̄ quero. ſꝫ honorifico pr̄em meum. quē vos ſcꝫ non honoratis ſicut dicitis. qꝛ inhonoraſtis me qui filius eius ſum. Scd̓o obẜuatio legis mee etẜmonuꝫ meoꝝ liberat a morte et ꝑducit advitam. ſed obẜuatō legis demonū non liberat a morte. ymmo ducit ad mortē. ergo demoniū in me nihil habet. Auditis his rōnibus ⁊ ẜmonibꝰ dicūt xp̄m arroganter loqͥ.Et iō arguūt contra eū ſic. Obẜuatō mandatoꝝ tuoꝝ liberat ꝑ te a morte. ſed obẜuatio mādatoꝝ dei nō. ergo maior es d̓o. quēteip̄m facis. Scd̓o ſic. quicunqꝫ facit ſe ip̄ꝫequalē deo. facit ſe maiorē patre nr̄o Abraham. ſed dicis teip̄m equalē eſſe deo. īmomaiorē dicendo. Si qͦs ẜmonē me. ſer. ⁊cͣ.Abraham mortuꝰ eſt ⁊ ꝓphete mortui ſūt.qui tn̄ ẜuauer̄t mandata dei. ¶ Rn̄dit ihūsad pͥmam rōeꝫ on̄dendo ſe n̄ arroganter locutum fuiſſe ſic. ſuꝑboꝝ eſt querere gloriaꝫꝓpriam ⁊ ſeip̄os glorificare. ego autē nonglorifico meip̄m. qꝛ ſi gl̓ifico meip̄ꝫ. gloriamea nichil eſt. ſed pater meꝰ gl̓ificat me ſcꝫme manifeſtando in baptiſmo ꝑ ſpūſſanctiimmiſſionem. in monte ꝑ tranſfiguratōemdicēs. hic eſt filius meꝰ dilectus. tꝑe paſſionis ꝑ clarificatōem. di. clarificaui ⁊ iteꝝ clarificabo. ſcꝫ in reſurrectōne ⁊ in aſcenſione.Secundo ad ſcd̓m on̄dit ſe nō falſum dixiſſe quādo dixit ſe maiorē Abraham. ſic qͥcunqꝫ ſpectat bonum ab altero. videt̉ eē minor eo a quo illud bonū expectat. ſed Abraham expectauit illd̓ bonum a me. ꝙ ſcꝫ videret diē meū .ſ. incarnatōis ꝑ fidē. Ideo qꝛvidit gauiſus eſt. Contra qd̓ iteꝝ obijciūtdicentes. quiqͣginta annos nōdum habeset Abraham vidiſti. quaſi dicerent hoc eſt