Sabbatopoſt Letare

diueſ ad ſatiſfaciendū de damno adiudicat̉Ad propoſitum dominus cuius eſt terra etplenitudo eius. columbariū ſiue alueariuꝫſanctaꝫ eccleſiā fecit. in quā virtuoſos chriſtianos ſine felle iniquitatis. ſin̄ aculeo malicie congregauit. habentes arbitriū exeundi ⁊ ſeꝑandi ſe ꝑ peccatū ⁊ per penitentiā redeundi. qͣꝫdiu ergo ſunt in ꝓpoſito reden̄diet reuertunt̉ per penitentiaꝫ ſunt ip̄ius dei.qui eſt dominꝰ omniū. ſed ſi ꝑ deſperatōemextra eccleſiā manent ⁊ redire nolūt. eruntoccupantis dyaboli. Hoc conſiderans dyabolus ex inuidia flores mundi. honores. diuitias. veneno delectatōis ſpargit. vt om̄sex eis guſtātes interimat ⁊ eternal̓t occidat¶ Deus gͦ vt nos ab his mortiferis retraheret. regem ductorem filiū eius nobis adhibuit. vt imitantes veſtigia eius lum̄ viteacquiramus. Un̄ Grego. Chriſti veſtigiaimitari debemus ne ab ip̄ius corꝑe ſeparemur. cuius ꝑ fidem membra ſumꝰ quod ſitquando ambulamꝰ.Decenter poſt deum viā glorioſam.Prudenter qͦ ad noſip̄os viam ꝑiculoſamEminēter quo ad ꝓximos viā fructuoſam.Uiam gl̓ioſaꝫ ambulamꝰ qn̄ digne ⁊ decenter poſt deuꝫ ambulamꝰ. De qua ābulatione hortatur nos apl̓us. Non ceſſamus ꝓvobis orantes ⁊cͣ. vt digne ambuletis deoper om̄ia placentes. ſꝫ homo deo placere nōpōt niſi in virtutibꝰ. iō de virtute in virtutēambulemus vt ſimꝰ de numero illoꝝ. de qͦbus ꝓpheta dicit. Ibunt d̓ virtute in virtutem. videbit̉ deus deoꝝ in ſyon. Naꝫ ſicutſol delectabil̓r videri nō p̄t ab inſanis ⁊ d̓fectuoſis ocul̓ ſꝫ clarioribꝰ dulciter et delectabiliter clariꝰ ſe īmiſcet. vt pꝫ d̓ aquila. Siccandor lucis eterne ab īmundis mētibꝰ nōcernit̉ nec d̓lectabil̓r ſentit̉. niſi ab oī culpabili defectu purgent̓. Un̄ math̓. v. Utī mūdo corde. qm̄ ipſi deū vide. Tali puritatepollebat. Iob qui dicebat. Neqꝫ eī reprehēdit me cor meū ī oī vita mea. O qͣꝫ felix foret ille qui illud verbū pura ꝯſciētia dicerepoſſet. De tl̓i puritate etiā videt̉ gl̓iari ip̄eapl̓us qui raptus in terciū celū archana deiſcrutatus fuit. dicēs. ij. corinth. i. Gl̓ia nr̄ahec eſt teſtimoniū ꝯſcientie noſtre. ꝙ ſcꝫ inſimplicitate et plena mentis puritate ſumꝰ

conuerſati. in mundo. Hec enī puritas conuenient̓ dicitur puritas neceſſitatis. qꝛ ſinehac coram deo decenter ambulare nemo p̄tnec deum in ſe ſuſciꝑe nec videre. ¶ Sedqueritur an hō talis de nullo ſibi ꝯicius adaliquod aliud etiam obliget̉. Et videt̉ ꝙnon. quia habet deum in quo om̄e bonū hꝫergo nō videt̉ neceſſariū ꝓ maiori bono laborandum. In oppoſitū eſt Paulꝰ qui dic̄.Nichil michi conſciꝰ ſum. ſed nō in hͦ iuſtificatus ſum. Nō enī ſufficit abſtinere a malo niſi fiat qd̓ bonum eſt. argu. lxxxvi. di. c.Nō ſatis. Dico ꝙ qͣꝫtumcūqꝫ homo ꝑfectꝰſit ⁊ irreprehēſibilis. adhuc tenet̉ continuein virtutibꝰ ambulare. quia ẜm GregoriuꝫIn via dei ſtare ē retrocedere. Und̓ augꝰ.Sūma ꝑfectio religionis xp̄iane eſt. vt qͣntumcunqꝫ homo in hac vita ꝓficiat. ſemperputet ſibi ſuꝑeſſe quod querat. Cuius cāmaſſiguat Leo papa dicēs. Qui ſe exiſtimatad hoc ꝑueniſſe quod cupit. nō queſita reperit ſed in inquiſitiōe deficit. Ex quibꝰ euidenter elicitur error dicentiū. ꝙ homo in p̄ſenti vita poterit tm̄ culmen ꝑfectiōis attingere ꝙ amplius in gratia ⁊ caritate ꝓficerenon poſſit. al̓s inueniret aliquis in mundoꝑfectior xp̄o. De qͦ p̄uſ habitū eſt. xviij. RSed queris an homī ſit neceſſariū ad ſalute ſemꝑ ꝓficere. Et videt̉ ꝙ nō. quia ẜmhoc multi hoīes damnarent̉ qui in vno ſtatu bone ꝯſuetudinis. puta in eiſdē orōnibꝰieiunijs. vel alijs bonis oꝑbꝰ vitam finiūtet conunuāt. Ad quod dicenduꝫ. ꝙ continuus ꝓfectus eſt homini neceſſariꝰ qͣꝫtumad deſideriū. nō quātum ad effectuꝫ. Quilibet enī in hac vita qͣꝫtumcūqꝫ ſanctus dꝫſemꝑ cum ꝓpheta dicere. Nunc cepi. qꝛ cuꝫcōſummauerit hōtunc incipiet. ecc̄i. xviij.Un̄ greg. Hec eſt ꝑfectoꝝ ſūma iuſticia. vtſe nunqͣꝫ ꝑfectos eſſe credāt. ne ibi deficiendi incidāt ꝑicl̓m. vbi ꝓficiēdi d̓ponūt appetitum. ſignant̓ dic̄ appetitū ꝓficiendi. innuens ꝑ hͦ ꝙ ꝯtinuꝰ ꝓfectus ſꝑ hn̄dus eſt ī deſiderio n̄ in exercitio. De tali ambulatōneinſtoꝝ het ꝓuer. iiij. ⁊ de pe. di. ij. Nō reuertebantur. Iuſtoꝝ ſemita. id eſt conuerſatiovirtuoſa qͣi lux ſplendēs procedit et creſcitvſqꝫ ad perfectum diem ⁊cͣ. ¶ Secundo qͦad nos debemꝰ caute ⁊ prudent̓ ambulare