AlphabetumXXIII.

Nam ẜm naturales. ſanguis talē exꝑitur hr̄eꝓprietatem. ꝙ dura ſolet frangere. Un̄ de ſāguine hirci legit̉ ꝙ qͣꝫuis adamas ſit lapꝭ duriſſimꝰ et ſolidus intantū ꝙ nec ferro nec calibe pōt frangi. ſi tn̄ ſanguine hircino humectetur faciliter ſculpit̉ ⁊ frangit̉. Sic reuera qͣꝫuis vincula quibꝰ tenebant̉ antiqͦ pr̄es ī captiuitate d̓monis indiſſolubilia ⁊ firma eſſentintantū ꝙ nullū ferrū .i. poteſtas ſiue auctoritas ip̄a frangere poſſet vel aꝑire ꝓpter pct̄mꝯmiſſum. ſanguine tn̄ hircino .i. xp̄i ſoluta etfracta ſunt. Sicut in fabulis poetaꝝ ſimilitudinarie on̄dit̉. Fingūt namqꝫ poete. ꝙ vulcanus faber iouis cū inueniſſet vxoreꝫ ſuā venerem ꝯcūbentem cuꝫ marte. ligauit eos cathena adamātina ita ꝙ ſeꝑari nō poterāt. ꝑ vllaꝫviolentiā ⁊ pt̄atem. quouſqꝫ omībꝰ dijs celeſtibus facti ſunt ridiculū. Sic dea veneris .ſ.humana natura. cōſentiens marte .i. diabolofuit ligata cathena īdiſſolubili ⁊ firmiſſima.intantū ꝙ nemo eaꝫ ſoluere ⁊ liberare potuit.donec ridiculum ſcm̄ fuit. ⁊ obꝓbrium coraꝫoībꝰ angelis dei. ſuꝑ qͦ dei filiꝰ mīa motꝰ ſanguine ꝓprio ſuꝑfuſo vinculum ip̄e fregit. ⁊ humanā naturā de carcere limbi liberauit. Hocon̄dit̉ apocal̓. xix. vbi d̓r. Qd̓ iohānes viditquendā ſedentem in eqͦ albo cui nomen eratfidelis et verax. et verbū dei habēs in femoreſuo ſcriptū. rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū. qͥ etiā habuit veſtes aſꝑſas ſanguīe. h̓ app̄hedens beſtiā poſuit in ſtagnum ignis ⁊ ſulphuris. ⁊ exercitꝰ celeſtis ſeq̄bat̉ eū in ſtolis albis. ſic xp̄cfidelis ⁊ verar. ⁊ verbū dei habuit in cruce veſtem hūanitatꝭ ſanguīe aſꝑſaꝫ in qͣ beſtia lucifero triumphauit. eūqꝫ in ſtagnuꝫ ignis ⁊ ſulphuris ꝯdēnauit. qͦ ſuꝑ equū albū .i. ꝟtute d̓itatis ad bibēdū d̓ſcēdit. ⁊ ꝯuentū ſct̄oꝝ patꝝ ſolutū pꝰ ſe aſcendēs in celū ad īmortalitatem duxit et ad gaudia ſempit̓na. vn̄ apl̓us.Aſcendēs in altu captiuā duxit capuuitatem¶ Tercio ſanguis xp̄i eſt reſtitutiuꝰ hereditaus eterne. Sicut enim ſanguis naturalis ſecundum leges et canones eſt cauſa hereditatis. et vn̄ hereditas alicui dat̉. Sic ſanguisxp̄i eſt cā eterne hereditatis et teſtamenti ſempiterni. Marē̄. xiiij. hic eſt ſanguis noui ⁊ et̓ni teſtamenti. Hūc igit̉ ſanguinē xp̄i diligenter in ſcrinio cordis ſeruare debemꝰ vt teſtm̄nobis donatū ne ꝑdamus ⁊ hereditate et̓napriuemur. Sicut etiā quedā matrona fecit

q̄ camiſiā mariti ſui vulnerati ⁊ occiſi in ciſtaꝫreſeruauit. q̄ cū quotidie ciſtā aperiēs. et cruentā camiſiā intuēs mortē mariti amariſſimefleuit. Sic etiā q̄libet deuota ꝑſona xp̄m veſte cruentata intuere debet ⁊ paſſiōeꝫ eiꝰ ꝑ cōpaſſionē flere. Ad quod hortat̉ augu. in li. devirgītate. di. Uidete in cruce vulnera pēdentis. ſanguīeꝫ morientis. p̄ciū morientis. cicatrices reſurgentꝭ. caput hꝫ inclinatū ad oſculandū. cor aꝑtū ad diligendū. brachia extēſaad amplexandū. totū corpꝰ expoſitū ad redimendū. Hec quāta ſint cogitate. hec in ſtatera cordis appendite. vt totꝰ nobis figuret̉ incorde. qͥ totus ꝓ nobis fixus fuit in cruce. ¶Sed querit̉ an in ſanguīe xp̄i ſimꝰ redemptia reatu pct̄oꝝ nr̄oꝝ. et vidr ꝙ nō. Sanguisem̄ xp̄i qͥd corꝑale eſt. Corꝑale aūt nō habetvim agendi in ſpūale. igit̉. In oppoſitū apl̓seph̓. i. Deus glorificauit nos in dilecto filioſuo. in qͦ habemꝰ redemptōem ꝑ ſanguinemeiꝰ in redēptiōem peccatoꝝ. Ad quod rn̄dendū ponā tres cōcluſiones. Prima xp̄us perpaſſiōeꝫ ſuā nobꝭ meruit vitā et̓nā ꝓbat̉. Nāpꝰ paſſiōem xp̄i īmediate ⁊ nō ante pueri baptizati moriētes ꝑuenerūt. ad vitā et̓nā. Nō eīex ꝓprio merito. ſꝫ xp̄i. ſic nec vſqꝫ ad finemmūdi aliquis tantū mereri potuiſſet. nec etiāadultus ꝓprio merito ꝙ ad vitā ꝑueniat. cuꝫmeritū nr̄m ſit finitū. nec poſſet ꝑ ſe p̄miuminfinitum mereri. ſolum em̄ meritū xp̄i infinitum nobꝭ meruit illd̓ ꝑ paſſionem qͦ fuit deꝰ ⁊hō vt pulcre deducit anſel. Cur deus hō inpluribꝰ locis. meritum aūt ẜm ꝙ adultꝰ vltrameritum xp̄i meret̉ ampliꝰ etiā p̄miabit̉ in celo. Un̄ et patres antiqui qͦ multa bona fecer̄tꝓprijs meritis. nō poterāt intrare celum. ſꝫ inlimbo detinebāt̉ qͦuſqꝫ ꝑ xp̄m in cruce ianuaregni celeſtis aꝑiebat̉. vt ad viā ingredi poſſent eternā. Secunda ꝯcluſio. xp̄us meruitnobis gl̓ificatōem corꝑis quā ſumꝰ recepturipoſt diem iudicij. ꝓbat̉. Nam ẜm om̄s doctores pꝰ diem iudicij electi corꝑa habebūt clarificata. gͦ non ꝓprijs meritis. cum ſint finita.Igit̉ merito xp̄i infinito. ¶ Sꝫ obijceret qͥsſi xp̄us meruit nobis corporꝭ gl̓ificatiōem. nōeſt ratō quare anima prius glorificetur qͣꝫ corpus cum meritum chriſti. et meritum cuiuſlibet alterius. eque cito perficere poſſit ſuum effectum circa vnum. ſicut poſſet circa reliquuꝫDico ꝙ ꝓuidentia dei ſic ordīauit fieri. q̄ in