AlphabetumXIII
crudelitatꝭ ⁊ impietatꝭ. Iſti etiā ꝑ crudelitatē ⁊ īpietatē vocabunt̉ ad iudiciū ⁊ ſine miſericordia dānabūt̉ oſee .i. voca eos abſqꝫ mīa¶ Tertio dꝫ alter alteri ẜuire ⁊ charitatem ⁊hūanitatē on̄dere. ꝓpter hūanā fragilitatē etmiſeriā. nā medicꝰ qui in ſe ꝓbauit infirmitatē. infirmo quē curat magis ꝯpatit̉ ſibi diligentiꝰ ſubuenit miniſtrat remedia qͣꝫ aliꝰ quiinfirmitatē nō ꝓbauit. Cū igit̉ deꝰ poſuerithoīem in tali ſtatu vt nullus ſit ſibijp̄i ſufficiens. ſꝫ quilibet indigeat adiutorio alteriꝰ. iōex ſe hō cogͦſcere dꝫ quō alteri in miſcd̓ia ſeruiat ⁊ etiā ſibi ex miſcd̓ia quā patit̉ ſeruiri etiuuari ꝯcupiſcat. ius em̄ naturale eſt qd̓ tibifieri vis fac alteri ſed hodie pl̓es habent̉ ꝑuerſi qui volunt ꝯſolari in ſuis anguſtijs ⁊ miſerijs. ſed nec verbo nec facto ſuccurrūt miſerꝭ⁊ tribulatis. īmo qd̓ grauiꝰ ē dū ꝑ alios ex fecibus eleuant̉ ad gl̓iam. quaſi nunqͣꝫ miſeriāhabuerint pauꝑes ⁊ miſeros exaſperant̉ ⁊ exprobrāt faciunt em̄ tales ingrati ſic̄ ſerpēs deqͦ fabuloſe recitat̉ in geſtis. nā cū quidā īꝑator poſt meridiē ad venādum equitabat accidit dū trāſiret inuenit quēdā ſerpentem a paſtoribꝰ captū. ⁊ ad arborē alligatum ſerpensꝟo horribiliter clamabat īꝑator pietate motꝰſoluit eū ⁊ in ſinu poſuit vt eū calefaceret. cūeēt calefactꝰ incepit īꝑatorē mordere ⁊ venenū ſuū ꝓijcere. ait imꝑator. qͦd facis. cur malū ꝓ bono reddis. data ē vox ẜpenti ⁊ ait. qd̓natura dedit nemo tollere pōt. tu feciſti qͥd inte fuit. ego ꝟo ẜm naturā meā feci. ſemꝑ eroinimicꝰ hoī. qꝛ ꝓpter hoīem ſū punitꝰ. Illisaūt ꝯtēdētibꝰ vocatus eſt quidā philoſophꝰvt inter eos eſſet iudex. ait philoſophus. iſtaaudio ꝑ auditū. iō de hac ꝯtentiōe nolo intervos iudicare. ſed volo vt ſerpens liget̉ ad arborē ⁊ dn̄s imꝑator ſit liber tunc iudicabo ꝓvtraqꝫ ꝑte ⁊ ſic factū eſt tūc ait philoſophusẜpenti. iā es ligatꝰ ſoluas teip̄m ſi potes ⁊ recedas. ait ſerpens nō poſſū. ⁊ philoſophꝰ morieris igit̉. qꝛ ſemꝑ ingratꝰ hōī fuiſti. ⁊ ait imꝑatori. dn̄e iā liber es venenū de ſinu tuo excutias ⁊ āmō de tali fatuitate nō te intromittas. qꝛ ſerpens nihil poterit aliud facere niſiqd̓ natura dedit. ¶ Sic vere km̄i ꝑuerſi homines cuiuſcūqꝫ cōditiōis exiſtāt. filius vel filia reſpectu pr̄is vel mr̄is. ſeruꝰ reſpectu dn̄i.ancilla reſpectu dn̄e. ciuis reſpectu cōitatꝭ qͥa miſeria ⁊ nuditate eſt releuatꝰ bonis tꝑalibus dotatus. honore ⁊ gl̓ia coronatꝰ. ⁊ bn̄fa-
ctorē ⁊ liberatorē ſuū attēptat ꝑturbare ⁊ īqͥetare Hic merito ad priorē miſeriā ⁊ pauꝑtatem eſt religandꝰ. ⁊ oī honore priuādꝰ. qꝛ qd̓a natura hꝫ vix dimittere pōt. vn̄ ꝓuer. xxx. ꝑtria mouet̉ terrā ⁊ quartū qd̓ non pōt ſuſtinere. ꝑ ſeruū cū regnauerit. ꝑ ſtultū cū ſaturatuſfuerit cibo. ꝑ odioſā mulierē cū in mr̄imoniofuerit aſſūpta. ⁊ ꝑ ancillā cū heres fuerit dn̄eſue.¶ Feria quinta poſt ReminiſcereOmo quida eratdiues ⁊ induebat̉ purpura ⁊ biſſo ⁊epulabat̉ qͦtidie ſplendide. luc̄. xvi.Alphorabius ī li. d̓ dr̄a regionū dic̄. Qd̓in alta regiōe ſic̄ in montibꝰ diu ſani ſumꝰ ſedcū infirmamur citius morimur. Cuiꝰ rō ē ẜmph̓m in ꝓbleū. qꝛ ſic̄ ſubtilitas aeris qui in alta regione eſt. ſubtilē ⁊ acutā fac̄ ſanitateꝫ ſic⁊ acutā infirmitatem efficit ⁊ languorem. ſichoīes exn̄tes in altitudine huius mūdi diuites ⁊ potentes in honoribus qͣꝫdiu ſūt in hacvita alti ⁊ ab alijs eleuati ſani ſūt ſine defectuſed ſi ꝯtingit eos in natura deficere ⁊ infirmare ꝑiculoſe ⁊ ſubito moriunt̉ vtinā nō morteꝑpetua ſic̄ morte ſpūali ⁊ tꝑali. vn̄ Hiero. ꝯͣioui. Quāto em̄ nūc altius tollimur. tato vtqꝫ citius ⁊ ꝑiculoſius morimur. Et claudianus. de pe. di. iij. Qd̓ gͦ ī glo. Maligni tollūtur in altū. vt lapſu grauiori ruāt. Diues igitur de qͦ pn̄s lr̄a loquit̉ ꝑiculoſe mortuus eſt⁊ ſepultuſ in inferno qꝛ diues erat ⁊ induebatur purpura ⁊ hyſſo. ⁊ epulabat qͦtidie ſplendide vt ꝓponit̉ in ꝟbis thematis ¶ Querit̉an poſſeſſio reꝝ tꝑaliū ext̓ioꝝ ſit hoī natural̓.Et vr̄ ꝙ nō. Nullus em̄ dꝫ ſibi attribuere qd̓dei eſt. ſꝫ dn̄ium oīm reꝝ creaturaꝝ eſt ꝓpriedei. ẜm illud p̄s. dn̄i ē terra ⁊ plenitudo eiusgͦ nō eſt natural̓ hoī reꝝ poſſeſſio. ꝯͣ in p̄s. dr̄Oīa ſubieciſti ſub pedibus eius. ⁊c̄. Rn̄dets. tho. in ſcd̓a ſcd̓e. q. lxvi. Qd̓ res exteriorpōt dupl̓r ꝯſiderari. vno mō qͣꝫtū ad eius naturā. q̄ nō ſubiacet hūane ptāti. ſed ſolū diuine. cui oīa ad nutū obediūt. alio mō qͣꝫtū advſū ip̄ius rei. ⁊ ſic hꝫ hō naturale dn̄ium reꝝexterioꝝ. qꝛ ꝑ rōem ⁊ volūtateꝫ pōt vti rebuſexterioribus ad ſuā vtilitatem quaſi ꝓpter ſefactis. Semꝑ em̄ imꝑfectiora ſunt ꝓpter perfectiora facta. Et ex hac rōne probat philoſophus in. i. poli. ꝙ poſſeſſio reꝝ exterioruꝫ eſthoī naturalis. Hoc aūt naturale dn̄ium ſuꝑ