AlphabetumXII

ex indignatiōe aq̄ dixit. qꝛ nō poſſū caꝑe te.capias me. ⁊ ſic ſe p̄cipitans ſubmerſus eſt.Ergo hec ſapīa que tā malū finē adducit nōeſt curāda hiere. ix. Nō gl̓iet̉ ſapiēs in ſapiētia ſua. Accidit ꝑiſius ꝙ quidā mgr̄ pꝰ mortē ſuā apparuit diſcipulo ſuo indutꝰ cappa deꝑgameno minutiſſimis lr̄is tota plena. qͥ q̄ſitus eſt a diſcipulo. quid hoc miraculū deſignaret. magr̄ rn̄dit. q̄libet haꝝ lr̄arum plusme grauat qͣꝫ ſi turrim ſancti germani ſuꝑ collū meū portarē. q̄ lr̄e ſūt ſophiſmata ⁊ curioſitates in quibus dies meos conſumpſi. necpoſſū tibi verbis exprimere quāto ardore crutior ſub hac cappa. ita ꝙ ꝑ vnā guttā ſudoriſmei poſſū aliqualiter notificare. Cunqꝫ diſcipulus manū extenderet. vt ſudoris guttā acciꝑet manus eius ꝑforata ē a gutta feruenti.Mox ille ſcholas loice derelinquēs. ad ordine ciſtercienſiū tranſmeauit dicens hunc verſum. Ainquo coax ranis. cras coruis. vanaqꝫ vanis. Ad loicam ꝑgo. q̄ mortis nō timetgͦ .i. ꝯͣdictionē. Beatꝰ bern̄. etiam aliqn̄ ſcholas ꝑiſius ingreſſus. ſcholares aliqͦs dn̄o lucraturus pꝰ diſputationē ſemel rogatus a magiſtro vt aliquid determinaret. ¶ Qui licꝫin ſcholis nunqͣꝫ ſilogiſmū audiuiſſet. Rn̄ditAudite qualiter dn̄s ꝯͣ vos argumentabiturip̄e quidē ꝓponit vobis legem ꝓ maiori. aſſumit tranſgreſſionē ꝓ minore. ⁊ cōcludet penāeternā. hoc mō argumentando. lex quā dedittibi deus dicit nō peccabis. tu aūt huius precepti p̄uaricator exiſtis ⁊ peccas. igit̉ damnaberis. Hec ꝯcluſio eſt valde miſerabilis. dequa ezech. vij. Eac cōcluſionē. qꝛ terra plenaeſt iudicio ſanguinū ⁊ ciuitas plena eſt iniqͥtate. Ecce qͣꝫ ſtulta ⁊ ꝑiculoſa eſt ſapīa ⁊ ſcīahuius mundi. ⁊ ergo derelinquenda. ⁊ ſapīavera q̄ eſt de eternis q̄ ꝯſiſtit in deuotiōe cordis eſt amplectenda. Un̄. b. fran. in regl̓a loquit̉ fratribꝰ ſuis dicens Qd̓ fr̄es neſciēteslr̄as nō curarent lr̄as diſcere. ſed attendāt ꝙſuꝑ oīa deſiderare debēt hr̄e ſpūm dn̄i ⁊ ſanctā eius oꝑatiōeꝫ. ¶ Tertio quidā gl̓ianturin exteriori apparenua .i. nobilitatis claritateveſtiū pulcritudine. ⁊ carnis venuſtate. Dequibꝰ oſee. iiij. Gloria eoꝝ a ꝑtu ⁊ conceptu.ſed vtinā recordarent̉ ꝙ ab vno deo ſumusab vno pr̄e. vno mō ꝯcipimur. vno mō ī materno vtero nutrimur. ⁊ cōſil̓i mō moriemur⁊ ſepeliemur. q̄ nāqꝫ teſta mortuoꝝ glorioſi-

or. q̄ pulcrior. qͣ ſapientior. Om̄s in vnū ſil̓diues ⁊ pauꝑ Que ergo eſt nobilitas noſtranihil aliud niſi quēdā hoīs fama. Nōne videmus hoīes viles ditari. ⁊ poſtea nobilitari ⁊milites fieri. Saul bones. ⁊ dauid oues cuſtodiebāt. poſtea ad reges electi ſunt. Nā ẜmphiloſophū nihil aliud qͣꝫ virtus animi nobilitat hoīem. quare dr̄ in decre. lvi. di. nunqͣꝫin glo. ⁊ tex. virtus nobilitat aīam. virtute remota migrat in exiliū nobilitatis honor. Nāqui naiꝰ ex ꝑentibꝰ. ꝓrſus alienis a virtutibꝰdū tn̄ ip̄e ſit bonꝰ melior eſt. qͣꝫ ille qui natuseſt de bonis ꝑentibus dū tn̄ ip̄e ſit malus. hr̄vbi ſupra. Itē quidā etiā gl̓iant̉ de pulcritudine corꝑis ⁊ veſtitu eccl̓. xi. Ne gl̓ieris in veſtitu vnqͣꝫ. Quia ẜm bern̄. Qui gl̓iat̉ de veſte ſil̓is eſt furi gloriantis de capiſtro. qꝛ propter peccatū ade introductꝰ eſt veſtium vſusquis em̄ latronē nō exprobraret gl̓iantem deſigno ꝓ latrocinio in fronte infixo ¶ Item qͥdam in crinibus gl̓iant̉. vtinā ex ꝓprijs ⁊ nōaccōmodatis. forte calue ſunt ſcabie. qͦ ſic crinibus cupiunt apparere. nōne abſalon̄ per capillos capitis ſuſpenſus interijt. in quibꝰ maxime gl̓iabat̉. ij. reg. xviij. Un̄ quedā mr̄onadiues ⁊ pulcra nimis. ꝓpter eius ornatū multū viſitabat̉. que nulla turpia audire volens.omnibus honeſte rn̄debat. Un̄factū eſt. vtquocunqꝫ iret demonē horribilē vidit ſequētem ſe. ad quā viſioneꝫ tremefacta ſacerdotipure cōfeſſa eſt. aqua benedicta crebro aſpergens nec liberata a toto. ſed licet ad tꝑs eamdimiſerit que venit ad quēdā heremitā. queoratione fuſa. pro ea ante altare diuinitus illuſtratꝰ per reuelationem ait mulieri. Si demon amplius ad te venerit dicas ei. O quicquid in me habes ⁊ inuenis de tuo tolle ⁊ amplius nō ſequaris. Qd̓ cum dixiſſet apparenti demoni ſtatim demon cū furia maxīa accipiens capillos cū tota cute capius. ⁊ oī ornatu extraxit. ⁊ eam quaſi ſemimortuaꝫ reliquitEtiam legitur de quodam philoſopho. quicum mulierem theatralem conſpexiſſet fleuit⁊ requiſitꝰ quare ploraret dixit ploro huiusanime perditionem. ⁊ ꝙ ego non ſatago tantum placere deo. ſicut illa populo. ⁊c̄.¶ Tertiā pars in qua inſtruimur in nobis plantare humilitatem. cuꝫ