AlphabetumxI

manu crucē tenentē. rubro vulnere laterꝭ cūhumero denudato. corā lecto ſocij infirmantis aſtare. ⁊ hec ſibi blādis verbis dicere. Ecce inquit. qualē ꝓ tui amore ꝑtuli paſſionemcerne caput meū ſpinolū. vide corpus totumſanguine cruentatū. ⁊ lateris aꝑturā aduerteq̄ ⁊ quanta ſuſtinui ꝓpter te. pete igit̉ miſericordiā meā magnā. ⁊ licet ingratus ſis. ⁊ eaꝫnō merueris tn̄ tibi ꝯcedā veniaꝫ delictorumAd hec ille de mane pleniꝰ dixit. Scio inqͥt.dn̄e miſcd̓iam tuā magnā. ⁊ ſcio nihilominꝰꝙ iuſticia tua non eſt fruſtra. Un̄ licet ad meſaluandū fortaſſis tua miſcd̓ia te inclinet. nequaqͣꝫ iuſtitia tua hoc ꝑmitteret. ⁊ iō meritismeis paucis ⁊ nullis de tua iuſtitia ſaluari nōpoſſum. Et fons miſcd̓ie adiūxit clement̓. immo inquit. inſtant̓ pete miſcd̓iam meā. qꝛ lꝫiuſtus ſim. tn̄ in oꝑibus meis nulli ē miſcd̓iapoſtponēda. Ille miſer incepit denuo ꝯͣ miſericordiā dei diſputare. aſſerens ſe d̓ iuſtitiaꝯdēnatū. nec velle miſcd̓iam petere vllo ſenſu. Recepit igit ſaluator ſue pietatis repulſā⁊ volenti dānari. iuſte verſus eſt in ſeuitiam.acceptaqꝫ manu dextra vt ſocio dormienteapparuit in vulnere lateris īmerſam. ⁊ cruorerēpletā extraxit ꝓiectoqꝫ ſanguine ī faciēmorientis. dixit. Ecce inquit miſerrime ſanguismeus in die vltionis ē ſignū ꝯͣ te mōſtraduꝫꝙ hr̄e potueras miſcd̓iam ⁊ illā reſpuiſti. ſocius inſuꝑ ex viſione terribili ſtupefactus volens currere ad infirmū ſociū viſionē hāc narrare. faciē verſā ad ꝑietē inuenit ⁊ totū corpꝰrigidū ⁊ extenſuꝫ faciēqꝫ vndiqꝫ recenti ſanguine cruentatā. quā nec aqua frigida nec calida abluere poterat in ſignū ſue dānationisDixi tertio ꝙ delectatio quoſdā trahit perdirectū ⁊ ꝑ mediū ꝟtutū ad dilectionē dei.hi em̄ relictis extremis. ſcꝫ vitioꝝ ſeu reꝝ tꝑaliū. ſolū ꝑ mediū ⁊ in medio virtutū q̄runt ieſum ⁊ ſalutē ⁊ inueniūt ⁊ mortē euadūt eternā. Un̄ hiere. xxix. Cū queſieritis me in totocorde vr̄o inueniara vobis. Et notanter dic̄in toto corde. qꝛ ſi alia a deo. ſicut ſunt terrena trāſitoria. ⁊ pctā diligamꝰ. deum toto corde nō querimꝰ nec eū ꝑ ꝯn̄s inuenimus. Un̄ambro. in li. de fuga ſeculi. ⁊ recitat̉ in decreus. xij. q. i. Cui portio dei ē. nihil dꝫ curare.niſi deū hr̄e. Sꝫ dicis in mundo nihil aliuddiligo niſi xp̄m. quē toto corde hr̄e deſideroqn̄qꝫ abſentē ꝑpendo. Dico ꝙ ieſus dilectꝰ

tuꝰ ſe qn̄qꝫ ſubtrahit a te ꝓpter tria. Primovt tu cognoſcas tuā fragilitatē qͥs ſis a te. etquid a deo. Nā hō qn̄qꝫ credit ſe talia hr̄e aꝓpria natura ſicut ſanctitatē pulcritudinē. cōtinentiā. fortitudinē. deuotionem ⁊ hmōi cōſil̓ia. q̄ tn̄ nō hꝫ a natura ſed tm̄ a diuina gr̄a.Un̄ apl̓s phil̓. iiij. Omnia poſſū in eo qͥ meconfortat. Sequit̉ ex hoc ꝙ nullus dꝫ ſe dehis iactare ex ſpūali ſuꝑbia. ſed ſe hūiliare. ⁊ne amittat timere. Scd̓o ſe ſubtrahit dilectꝰa te ne eius pn̄tiaꝫ ſentias. vt probet tuā fidelitatē an̄ ꝓpter receſſū iſtū occultū. velis eumdimittere ⁊ licentiare ⁊ aliū amatorē in cor tuum acciꝑe. Quia in infideli corde abſentia amati generat obliuionem. Un̄ vulgariter dr̄ab augen ab hectzen. Tertio vt ardentius q̄ras eum Bern̄. Occultat ſe deꝰ vt ardētiꝰ q̄rat q̄fitus cū gaudio inueniat̉. inuentꝰ cū ſolicitudine teneat. Un̄ ſpōſa ſalomonis in abſentia ſalo. amore ardens ſurrexit ⁊ diligent̓q̄ſiuit ꝑ vicos ⁊ plateas dilectū. ⁊ duꝫ eū inuenit. dixit teneā eū nec dimittā. Sic ſponſa xp̄i dꝫ ſurgere ꝑ amorem ab oībus trāſitorijs. ⁊ in omnibꝰ ſolū xp̄m diligenter querere⁊ inuentum cum ſolicitudine tenere. ne eumper conſenſum mali amittat.Secūda pars in quanotat̉ xp̄i ſtricta examinatio fienda in futuroquā xp̄s iudeis ꝯminatꝰ eſt d. Multa habeo⁊c̄. ¶ Moraliter ſic̄ lingua infecta malo hūore febrili nō pōt recte ⁊ bn̄ iudicare de cibo etpotu. ſic̄ pꝫ in febricitantibꝰ. qͦ dulcia amara ⁊ecōuerſo iudicāt. Sic qui infectus eſt malicia. ⁊ errore alicuiꝰ vitij. alium iudicare rectenō pōt. nec etiā dꝫ alium iudicare. iuxta illudambro. qd̓ etiā all̓. in can̄. iij. q. vij. Iudicetille de alterius errore qui nō hꝫ qd̓ in ſe condemnet. ⁊c̄. Exo. xxiij. Nō ſequeris turbamad faciendū malū nec in iudiciū plurimoꝝ acquieſces ſnīe. vt a vero deuies. xp̄s igit̉ iuſtꝰ⁊ innocens qui iuxta dictū petri pctm̄ nō fec̄nec inuentꝰ eſt dolus in ore eius. potuit iudeos pctōres iudicare. ⁊ eos de pctīs corrigereqꝛ vt habet extra de here. c. qui alium. Qd̓qui aliū ab errorę nō reuocat. ſeip̄m errare demonſtrat. ¶ Ne igit̉ errare argueret̉ iudicauit errores iudeoꝝ. Sic etiā poſt finē mundiin generali iudicio iudicabit errores hominūſcꝫ qui ꝯſiſtūt inh L