Poſt inuocauitGabbato
eterne etiā ciuitas in qua fiunt piſi diſpliceat⁊ corrigat maledicta eſt vt dr̄ Ioſue̓. vi. Ciuitas hec anathema ē deo ⁊ maledictꝰ qͥ edificat eā. vn̄ mgr̄. iij. ſen. di. xxxvij. c. iiij. Cōmoda fratri tuo ⁊ accipe qd̓ dediſti. ⁊ nihil ſuperfluū q̄ras. qꝛ ſuꝑabūdantia .ſ. ex pactiōe ī vſurā ꝯputat̉. Eſt em̄ vſura vt ait augu. cū quisplus exigit in pecunia vel qualibet re qͣꝫ acceꝑit. Itē hiero. putāt aliqui vſurā eē tm̄ in pecuniā. ſed intelligūt vſurā vocari ſuꝑabundātiā .ſ. qͥcqͥd ē ſi ab eo qd̓ dederit plus ē. vt ſi īhieme demꝰ. x. modios. ⁊ in meſſe. xv. recipimus. ⁊ iō dr̄ in cano. xiiij. q. iij. vſura ꝙ vſura eſt qͦcquid ſortē excedit. vel qd̓ vltra ſortēexigit̉ ſub ſpē lucri. ¶ Sed q̄ritur an in aliqͦcāu licitū ſit etiā ſine vſura vltra ſortē acciꝑeEt videt̉ ꝙ nō. Sꝫ hoſti. ⁊ alij doctores iuris dicunt ꝙ in tribus caſibꝰ liceat. Primoſi gratis aliqͥd dat̉ a debitore. ⁊ a prīcipio creditori ſine aliqͣ ſpe mutauit licite recipit: vtdr̄ extra d̓ vſu. ꝯſuluit. nā iuxta glo. ſuꝑ v̓boſꝑantes licitū ē etiā aliqͥd ſperare .ſ. ſeruitiumvel tale ſaltē ſecūdario. qꝛ qͦlibet naturalit̓ adantidota obligat̉. ff. de petitiōe hereditatis. lſed ⁊ fi. §. ꝯſuluit ibi dr̄ ſuper illo verbo obligauerint in glo. ꝙ oīs creatura mouet̉ ad bn̄faciendū ei qui ſibi bn̄facit. ⁊ talis obligatioex inſtinctu nature ꝓcedit. Secūdo qn̄ illudvltra ꝑcipit̉. vt intereſſe. exēplū fideiuſſor recipit ad vſuras ſortē ſolutā creditori cū ei obeſt quātū petit. ⁊ ſic nō eſt lucꝝ notat̉ extra d̓fideiuſſoribus. c. ꝑuenit. Tertio qn̄ debitornō ſoluit in termino aſſignato. ⁊ accepit damnū ex eo. Exemplū vendo tibi fundū meū. ſcꝫdomū vel aliā habitationē certo p̄cio vt infracertū tꝑs mihi ſoluas. ſi non ſatiſfacis. lapſotermino potero vſuras petere. cū fructus reivendite tuos facias. ⁊ mihi tn̄ nihil ſoluiſti.d̓. de vſu. l. ij. Hoc tn̄ intelligas. qn̄ inter eēſ. dānū eſt intra rē. vel cū penit̉ cā dāni ⁊ nonlucri captandi. vt ſi oꝑtuit ꝙ ego reciꝑem pecunias ad vſurā. illas poſſet petere cā dāni⁊ nō cā lucri ¶ Scd̓o mundus ⁊ oīa terrenahn̄t inſtabilitate in retinēdo. Un̄ iaco. Trāſit mundꝰ ⁊ cōcupīa eiꝰ. nā nō eſt potētia. nōgl̓ia. nec diuitie q̄ pn̄t diu ꝑmanere. triſtitiavertit̉ in letitiā. leuitia in meſticiā. ⁊ qd̓ imū ēeleuat̉. ⁊ altū ſupprimit̉ ⁊ figurat̉ in rota fortune. quare boetiꝰ li. ij. de ꝯſo. ꝓſa ſcd̓a in perſona ip̄ius fortune ſic dicit. Ros ad ꝯſtātiam
nr̄is moribus alienā inexpleta hoīm cupiditas allegauit. q. d. mīme. Nā hec nr̄a vis eſthūc ꝯtinuū ludū ludimꝰ. rotā volubili orbeverſamꝰ. infima ſūmis. ſūma infimis mutaregaudemus. Et paucis interpoſitis ſubiūgitopes. honores. ceteraqꝫ taliū .ſ. reꝝ mei iurisſunt. dn̄am familie cognoſcāt. mecū veniuntme abutente recedunt. hec ille. Suꝑ qͦ paſſuqͥdā ꝯpoſitor metrice ſic dicit. En ego fortuna ſi ſtarem ſorte ſub vna. Et nō mutarer nūqͣꝫ fortuna vocarer. Et iō quidā talē deſcriptionē fortune viſus ē formare. Fortuna mūdialis vultū hr mulieris pulcꝝ ⁊ apparentem.odorē hꝫ ſpecieꝝ cūctos alliciente. corpꝰ hꝫanguillaꝝ. ⁊ alas aquilaꝝ caudā inſuꝑ draconis ⁊ motus veſpertiliōis. Illa deſcriptio ſicpōt apparere. Fortuna mundialis blandit̉ ⁊decipit. ⁊ ſic facies mulieris ſentit̉ ⁊ attrahitſic̄ odores ſpecieꝝ ⁊ qꝛ diu durare nō poterithꝫ corpus anguillaꝝ ⁊ qꝛ a volatu nō deſinit.alas hꝫ aquilaꝝ. dū luci inuidet moiꝰ hꝫ veſꝑtilionis. q̄ circa cādelas volitat. ſed dū quēqͣꝫmors obſidet caudā hꝫ draconis q̄ morſu vitā terminat. ¶ Tertio mundꝰ hꝫ anxietateꝫ⁊c̄. Nā quāto aliqua ſūt cariora in poſſeſſiōetāto amariora in amiſſione. tꝑalia igit̉ vt eſtdomus familia q̄ p̄ cūctis hoīes diligūt ⁊ amāt. dū ꝑ mortē auferunt̉ animū hoīs ī morte cruciant ⁊ anxiant. cū nihil hoꝝ ſecū deferre queant. vn̄ p̄s. Dormierūt ſōnū ſuū ⁊ nihil inuenerunt viri diuitiaꝝ in manibꝰ ſuis.vn̄ recitat̉ fabuloſe qd̓dā vetus palacium reſpondiſſe cuidā poete deplorantis eius deſolationē in poetria areſto. in his verbis. Domus egregia ꝯpūgor ad lachrymas. tuā intuens ſolitudine. at illa ꝯtremuit cōpaſſa mihiꝓpter multitudinē lachrymaꝝ cui inquit vbiſunt q̄ſo qͦ quondā te inhabitauerūt. iocūdāvitā cū ſecuritate ⁊ tꝑis amenitate duxeruntAc illa tꝑales inquit exn̄tes tꝑaliter cum tꝑetranſierūt. iocūdā vitā ⁊ me quoqꝫ ſub ſortetꝑis tranſitoriā dimiſerūt. res nēpe nec ſtabiles qͥ cū fluxibus tꝑis fluxibiles fluūt Hec reſpōſio huiꝰ palacij cōcordat huic reſpōſioniioh. Trāſit mun. ⁊ ꝯcu. eiꝰ qd̓ expones aug.dicit. Ecce inqͥt mūdus tranſit ⁊ ꝯcupiſcētiaeius. Quid vis gͦ vel amare tꝑalia. ⁊ tranſire cū tꝑe an xp̄m amare ⁊ ineternum viuerereꝝ tꝑaliū fluuius trāſit. ſꝫ tāqͣꝫ iuxta fluuiuꝫnata arbor eſt dn̄s xp̄ſ. raꝑis in p̄ceps tene li