AlphabetumVI

pane quotidiano corporaliter reficiunt̉. verūetiā ſpūaliter. frequenter pane ſacr̄ali. ⁊ ī menſa altaris corꝑe ⁊ ſanguiue xp̄i refecti gr̄as nōreferunt. ¶ De quibus p̄s. Obliti ſūt benefactoꝝ eius. ⁊ mirabiliū q̄ on̄dit eis. De huiuſmodi beneficijs ⁊ donis acceptis.Quidam de deo non cogitant.Quidam deum de beneficijs nō honorant.Quidā dei bn̄ficia exaſꝑant. Primi ſūt valde ingrati. ⁊ hoc ꝙ bn̄ficioꝝ dei obliuiſcunt.Hanc em̄ obliuionē cauſat voluptas carnis.Nā ẜm boe. ij. de ꝯſo. metro. ix. Corpus ẜmimaginationē platonicoꝝ vocat̉ moles obliuioſa. Fuit em̄ opinio platōnis ſicut tangitareſto .i. poſte. Quia aīa a ſua creatiōe habꝫnotitiā oīm reꝝ. ſed ſtatim qn̄ infundit̉ terrenō corpori. tradit obliuioni notitiā illā. Siccorpus in delicijs expoſitū. nullius beneficijrecordat̉. nec dei nęc hoīs. ꝑdit em̄ memoriāomniū bn̄ficioꝝ. Sicut pꝫ gen̄. xl. in p̄poſitopincernaꝝ pharaonis. qui fuerat prius incat̓ anqͣceratus cū ioſeph. ⁊ ꝑ ip̄m de ſua ꝓphetice informatus. ſed ſuccedentibꝰ ꝓſperis oblituseſt ſui interp̄tis. Sic etiā eſt de multis qͥ cuꝫafflictionibus tribulant̉. deū ſcōs ⁊ homīeshn̄t in memoria. inuocāt ꝓ adiutorio. ꝓmittunt multa. ſed liberati a tribulatiōe ſuccedēte ꝓſperitate ⁊ voluptate omniū obliuiſcuntnec etiā dn̄i creatoris recordant̉. p̄s. Oblitꝰes dn̄i creatoris tui. ¶ Scd̓o quidā ſunt ingrati. ⁊ deū de beneficijs nō honorāt nec gratias referunt licet a deo quotidie corporaliter⁊ ſpūaliter paſcant̉. ſil̓es porcis qui glandesarboris cōmedunt. nūqͣꝫ tn̄ oculos ad eū erigunt. cuiꝰ fructꝰ inceſſanter depaſcunt. Sicreuera cariſſimi fieri nō debet. ſed ſemꝑ in oībus gratias agere. Un̄ apo. ad theſſa. Sineintermiſſionē orate. in oībus gr̄as agite. Un̄augu. in epl̓a ad marcel. nihil melius dicerepoſſumus qͣꝫ deo gr̄as quid melius inquit vl̓aīo geramꝰ. vl̓ ore ꝓmamꝰ. vel calamo exprimamꝰ. qͣꝫ deo gr̄as. nihil dici breuius nec audire letius. nec intelligi gratiꝰ. nec agi fructuoſius quicquid pōt. In ſignū huius in oībꝰhoris dicimus bn̄dicamꝰ dn̄o. deo gr̄as. vn̄legit in vitiſpatꝝ. Quō ſenex vidit in ſpiritu fratres in menſa comedentes quoſdā mel⁊ albos panes alios ſtercus. admiratus intraſe deprecabat̉ deū. vt hoc myſteriū ei reuelaret. qꝛ idē cibꝰ oībus appoſitꝰ in māducando

fuit mutatus. venit vox deſuꝑ di. Qui māducant mel ⁊ albos panes. ſunt qui in timore etgratiaꝝactiōe ſedent ad menſaꝫ. iōqꝫ mel cōmedunt. Illi ꝟo qui ſtercus manducāt. ſunthi qui murmurant detrahunt ⁊ male loquūtur in menſa. nec gr̄as dicūt. ¶ Tertio ſuntquidam ingrati qui deū de ſuis beneficijs exprobrāt ⁊ exaſperāt. hi ſunt ſimiles vxori cuiuſdā. quā maritꝰ a morte liberauit tradēdoſe ad cōfuſionē colliſterij ꝓ delicto vxoris. ſꝫꝓ eius beneficio deberet eē grata vt īgrata eide cetero illā ꝯfuſionē ⁊ enormitatē imꝓperauit. Sic ſaluator noſter vt nos a cōfuſiōe ꝑpetua ⁊ damnatione liberaret. tradidit ſe adcolliſteriū alapaꝝ ⁊ ad ꝯfuſionē crucis mortꝭ⁊ ad vulnera magna. Sed qui grati eē deberent de beneficio magno. vt ingrati ei vulnera ꝓ nobis ſuſcepta mortē ⁊ paſſionē. caput⁊ omnia mēbra cruentata improperamus dequibus eccl̓. xxix. Paſcet ⁊ potabit ingratos⁊ adhuc amara audiet ab ingratis. Iſti ſuntſimiles cuidā ingrato militi de qͦ uarrat ſen.iiij. de benefi. qui naufragus littori applicuit⁊ hoſpicio cuiuſdā receptus. ⁊ ꝑ. xxx. dies refocillatus. tandem licentiā accepit ꝓmittensꝙ ei gr̄am apud imꝑatorē ꝓcurare vellet. dūad eū veniret. Ueniens aūt ad philippū regēmacedonū. ꝑ predictū militē fuit expulſus ⁊obprobrioſe tractatꝰ. qd̓ ille nō tulit. ſed adcuriā regis acceſſit. ⁊ ingratitudinem militisexpoſuit. Philippus hoc audiens. iuſſit vtingratiſſimo militi ⁊ improbatiſſimo ſtigmata infigerent̉. que eius ingratitudinem ꝑpetuo teſtarent̉. Sic de naufragio mortis eterne. morte xp̄i liberati. ad domū xp̄i .ſ. eccl̓iaꝫelecti recreatit: corꝑe ſuo multa ꝓmittimꝰ etpauca ſoluimꝰ. I xp̄us in curia pr̄is oīa obprobria xp̄ianoꝝ maloruꝫ manifeſtat. qui ſtigmata eterne maledictiōis eis imprimit.Secūda pars in quadn̄s on̄dit ꝑiculū peccātiū ꝑ recidiuationemSꝫ hūc paſſū allegorice exponendo. de ppl̓ogenuili ⁊ iudeoꝝ. Eſt notandū ꝙ primo diabolus habitauit in iudeis .ſ. tꝑe legis natureſed poſtmodū pꝰ circūciſionē ⁊ legis ſuſception ad tꝑs receſſit ab eis ⁊ venit ad gentiles.ſed qꝛ genuiles poſtmodū receperūt fidē xp̄iquā iudei ſpreuerunt. iō recedente diabolo a