pijs āmonitionibus Nam verbū bonūeſt ſuper donū optimum Et maior eſtelemoſina ſpiritualis ꝙ corporalis.Vnde maxime ſi ſtans in aſcēſionibꝰcordis tui ſubtꝰ videris aliquos a xp̄iuigo ſuberrare. deſcende feſtināteret relinque aſcenſum ſi ita tibi ꝓ tꝑeviſū fuerit expedire. attrahe. amone.corripe. Nec dicas ī corde tuo ſufficitmichi mea ſaluatio. ꝓ me volo eſſe ſollicitus nō ꝓ alio. nunqͥd ego ſuperioreius ſum. nunqͥd ego cuſtos eius conſtitutus? Ecce talem cogitationemnō genuit zelus dei. Sed vt ait btūsGregorius. Inquantū graciā ſuꝑneaſpiraconis accepiſti. a prauitate ꝓxmiū reuoca. eternū regnū vel ſupplicium eo modo qūo ſuperius dictum eſterranti annūcia vt dici angelus merearis Sic igit̉ verbum amoniconis omnibus impende ꝓut tibi ꝓ vnoquoq