Nam ipſa anima ex carne cōcupiſcibiliter concepta contrahit fomitē et cōcupiſcenciaꝝ inclinacionem ad malūSane xp̄s morte ſua precioſiſſima a culpa originali nos r̓demit vt huiuſmōiviriū deſtitutio vel lex carnis iam nōſit culpa cū iam ad eam non habendānon obligamur ne ſit dampnatio aliqͣhijs qui ſunt in xp̄o iheſu Sed in priſtinū ſtatum rectitudinis nequaꝙͣ nosreſtituit nec vires aīme reformauit.ſed ad noſtrū exercitiū et meritū nob̓eas reliquit per ſancta exercitia reformādas. Ecce hec eſt vallis lacrimaꝝſtatus miſeriaꝝ ad quē cecidimus etvnde reſurgendi aſcenſiones in corde debemus diſponere poſtmodumaſcenſuri.Qd̓ homo non ſolum ꝓgreſſus eſta ſtatu rectitudinis in lapſu pͥmi hoīsſed eciā illectus cōcupiſcencijs longiꝰ