De dolo ⁊ cōtumaciaDe pre. ⁊ dig.
LXXII
⁊ tanqͣꝫ inferior reduceret̉ ꝑ aliud in ſup̄mamNam ẜm beatum dioniſi. lex diuītatꝭ ē īfimaꝑ media ī ſup̄ma reduci. Nō ergo ẜm ordinēvnuerſi omnia eque ac īmediate. ſꝫ īfima permedia inferiora ꝑ ſuperiora ad ordinē reducunt̉ ſpiritualē āt ⁊ dignitate ⁊ nobilitate terre. nam quēlibꝫ p̄cellere ptātem. oportet tātoclariꝰ nos fateri. qͣꝫto ſpūalia tēporalia an̄cellūt qd̓ etiā ex decimaꝝ datiōe ⁊ bn̄dictiōe etſatiſfactiōe. ex ipſiꝰ ptātis acceptiōe. ex ipſarū rerum gubernatōe claris oculis ītuemur.Nam veritate teſtāte ſpūalis ptās terrenamptātem īſtituere hꝫ ⁊ iudicare ſi bona nō fuerit ſi de eccīa ⁊ eccleſiaſtica ptāte verificat̉ vaticinium hieremie. Ecce ꝯſtitui te hodie ſupergētes ⁊ regna ⁊ cetera que ſequūtur. Ergo ſideuiat terrēa ptās: iudicabit̉ a ptāte ſpūali.ſꝫ ſi deuiat ſpūalis. mīor a ſuo ſuꝑiori. ſi veroſuprema. a ſolo deo n̄ ab hoīe poterit iudicariteſtāte apl̓o. ſpūalis hō iudicat om̄ia. ipſe āta nemīe iudicat̉. Eſt auteꝫ hec auctoritas ⁊ ſidata ſit homī vt exerceat̉ ꝑ hoīem. n̄ humanaſꝫ potiꝰ diuīa ptās ore diuino petro data. ſibiqꝫ ſuiſqꝫ ſucceſſoribus ī ipſo quem ꝯfeſſus fuitpetra firmata. dicēte dn̄o ī petro. quodcūqꝫ ligaueris ⁊ cetera. Quicūqꝫ igitur huic poteſtati a deo ſic ordīate reſiſtit: dei ordīatōi reſiſtit. niſi duo manicheꝰ fingat eſſe prīcipia. qd̓falſum ⁊ hereticum iudicamꝰ. qꝛ teſtāte moyſe n̄ in prīcipijs ſed ī prīcipio celum deꝰ creauit ⁊ terram. Porro ſubeſſe ro. pō. oī humane creature declaramꝰ dicimus omnino eē deneceſſitate ſalutis.¶ De dolo ⁊ ꝯtumacia.Bonifacius octauꝰ.Em nō nouam aggredimur. neqꝫ viam inſolitam ambulamꝰ. ſꝫ an̄riorisiuris calcatam veſtigijs pn̄tꝭ ꝯſtōis īdubitato roboremꝰ ſuffragio. ⁊ īconcuſſo munimīe ſtabilimꝰ. Eſt ſiquidem iā ſancitū. ꝙ ꝓpoſitū publice citatiōis edictum eum artet qͥīpetit aut facit etiam ſe celādo ne ad eum poſſit ꝑuenire citatio. appareatqꝫ ꝯtumax qui ſicagit. qd̓qꝫ ī albo p̄toris huiuſmodi edicta propoſita ſue iuriſditiōi ſubiectos arceāt ⁊ aſtringat. magis qͣꝫ ſi voce p̄conia q̄ īnoteſcit paucivel litteris citarentur. Ius eī qd̓ talem modūcitatōis poſuit violēter p̄ſumpſiſſe credendūē. vt q̄ ī eodem albo tot ipſius albi publicumlocum frequētātium oculis paterēt legendaad citati noticiam deuenirēt. Un̄ ad p̄bēdamoībꝰ eoꝝ que ſantiūtur plenam lectionē ⁊ notiōem mandatur legem tabulis aut lapidibꝰſculptam ſcīſſime eccleſie deſcribi porticibꝰ etaffigi. Premiſſis igit̉ ī debitam ꝯſiderationēdeductꝭ ac ī lāce irrefragabilis ratiōis appenſis. Nos qui vniuerſo diſponēte dn̄o preeſſe
dignoſcimur. volētes ꝑ hāc nouellā ꝯſtitutionem aliquid circa predicta ſtatutum expreſſiīueniri: declaramꝰ de fratrū noſtroꝝ ꝯſilio. ⁊nihilominꝰ hoc edicto perptuo valituro firmamus ⁊ ſtatuimus: vt citationes auctoritate apoſtolica de qͥbuſcūqꝫ perſōis vndecūqꝫ⁊ vbicūqꝫ ſint cuiuſcūqꝫ ſtatus dignitatꝭ velpreeminētie eccleſiaſtice vel mūdane: etiam ſiimꝑiali vel regali fulgeāt dignitate. preſertiꝫſi īpediāt vel faciāt ꝑ ſe vel per alios quoquomo: ne citatiōes ipſe ad eoſperueniāt ex quacūqꝫ cauſa faciende aut citādorum domiciliaſiue loca tute vel libere adiri nō poſſint: cumꝓut ſcriptum eſt exiſtimare debeamus an eoire liceat vbi ē citatio faciēda ꝑinde adinſtaredictorum prefatorum ꝓpoſitoꝝ ī albo pretoris etiam extra ſolennes dies ī quibus romāipōtifices ſuos facere ꝯſueuerūt generales ꝓceſſus publice id vobis ſpāliter ⁊ ex certa ſciētia iubentibꝰ facte ī audientia litterarum nr̄arum aūt ī aula noſtri palacij poſtmodum affigende ianuis maioriſ eccleſie loci ī quo romana cōis oīm chriſtiani ppl̓i nationū reſidebitcuria vt cunctꝭ poſſint patere: ⁊ ita defferre citatis valeāt: ac arceant citatos poſt terminuꝫlapſum. qm̄ ꝯſiderata locorum diſtātia volumus citationibus ipſis ꝯpetentem apponi: ſicut ſi eos ꝑſonaliter apprehendiſſent. nō ob.aliquibus priuilegijs īdulgētijs ⁊ litteris appoſtolicis generalibꝰ aut ſpecialibus quibuſcūqꝫ perſonis pōtificali imperiali regali l̓ aliaeccleſiaſtica ſeu mūdana dignitate p̄ditꝭ: alijſqꝫ īferioribꝰ eccleſijs monaſterijs locis collegijs ⁊ vniuerſitatibus in quacūqꝫ forma verboꝝ ꝯceſſis ꝑ q̄ taliū citatōnuꝫ effectus poſſitquōlibet impediri etiaꝫ ſi de ip̄is et eoꝝ totistenoribꝰ de verbo ad verbum. aut de propriis nominibus perſonaꝝ monaſteriorū eccleſiarum locorum illorum quibuſ conceduntur l̓eorum ordinibus aut dignitatibus oporteatin noſtris litteris fieri mentionem.¶ De prebendis et dignitatibus.Uhannes epiſcopus ſeruus ſeruorūdei ad perpetuam rei inemoriam Exēcrabilis quorundam tam religioſoruꝫqͣꝫ ſeculariū ambitio: que ſemper plus ambiēſeo magis ſit inſatiabilis quo ſibi ampliꝰ īdulgetur. ⁊ īprobitas īportuna petentium a nobis ⁊ predeceſſoribus noſtris ro. pō. non tamobtinuiſſe qͣꝫ extorſiſſe plerūqꝫ noſcitur; ⁊ vnꝰinterdum etiam ad vnum beneficium eccleſiaſticum minus idoneus ī diuerſis eccleſijs nedum vicinis ſed abinuicem longe diſtantibuſimmo nonnunqͣꝫ in diuerſorum regnorum ꝑtibus ſituatis plures qͣꝫ duas aut tres/ vel plures etiam dignitates perſonatus officia: ſeuprioratus aut diuerſa beneficiaᵇ eccleſiaſtica
3