De verbo. ſig.
LXV
veſtimētꝭ vilibꝰ īduant̉ ¶ Noſqꝫ p̄dicta verba declaramus eqpollere p̄ceptꝭ volētes hec d̓terminari pleniꝰ dicimꝰ qͣꝫtum adnūaꝝ tūicaꝝ ꝙ pluribꝰ vti nō licet niſi in neceſſitatibꝰ quē hēripn̄t ex regl̓a: ẜm ꝙ hūc paſſummemoratꝰ p̄de. nr̄ pleniꝰ declarauit ¶ Uilitatē aūt veſtiū tamhītus qͣꝫ iterioꝝ tūicaꝝ illā ītelligi debere dicimꝰ: q̄ ẜm ꝯſuetudinē vel ꝯditōeꝫ pr̄ie debeat qͣꝫtū ad colorē pāni ⁊ p̄ciū vilitasmerito reputari: nō em̄ quo adregiōes omēs pōt determinatꝰvnꝰ modꝰ in talibꝰ aſſignariHmōi etiā vilitatꝭ iudiciū miniſtris et cuſtodibus ſeu guardianis duximꝰ ꝯmittendū: eoꝝ ſuꝑhoc ꝯſcīas onerātes: ita tn̄ ꝙ ſeruēt in veſtibꝰ vilitatē ¶ Quoꝝetiā mīſtroꝝ cuſtodū et guardianoꝝ iudicio eod̓ mō relinq̄mꝰꝓ qua neceſſitate poſſint ip̄i fratres calciamēta portare ¶ Deīde cū duobꝰ tꝑibus ānotatis inregula .ſ. a feſto oīm ſcōrū vſqꝫad natiuitatē dn̄i: et maxīe quadrageſime in qͥbus ieiunare tenent̉ inẜat̉ in eadē regula ¶ Alijs aūt tꝑibus non teneant̉ niſiſexta feria ieiunare. et ex hoc voluerūt aliqui dicere ꝙ dicti ordinis fratres nō tenent̉ niſi ex cond̓cētia ad alia ieiunia qͣꝫ ad iſta¶ Declaramꝰ debere ītelligi eoſnon teneri ad ieiuniū alijs tꝑibꝰp̄terqͣꝫ in ieiunijs ab eccleſia ꝯſtitutis. nō eſt em̄ veriſimile ꝙ velinſtitutor regule vel etiā confirmator abſoluere ipſos intenderit a ſeruandis illis ieiunijs: adque de cōi ſtatuto eccleſie obligantur ceteri xp̄iani. ¶ Porrocū dictus ſanctus voles fratresſuos ſuꝑ omīa a denarijs ſeu pecunia eſſe totaliter alienos: p̄cepit firmiter fratribus vniuerẜ vtnullo modo denarios vl̓ pecuniaꝫ recipiāt per ſe vel ꝑ int̓poſitā perſonā iſtumqꝫ articulū declarans ideꝫ p̄deceſſor noſter caſus et modos poſuerit qͥbus ſeruatis a fratribus nō poſſint dicinec debent per ſe vel per aliumpecunie receptores contra regulam vel ſui ordinis puritatem:
dicimꝰ fratres teneri cauere ſūinopere ꝙ pro alijs caſis et ſubmodis alijs qͣꝫ ponat dicti p̄de.noſtri declaratio ad dantes pecunias ſiue deputatos nunciosnon recurrāt. ne ſi ſecus ab ipẜattentatum fuerit tranſgreſſoresprecepti ⁊ regule merito poſſintdici. nam vbi aliquid alicui generaliter ꝓhibetur qd̓ expreſſenon conceditur intelligit̉ denegatū. ¶ Quocirca queſtus omnis pecunie ac oblationuꝫ pecuniarum receptio in eccleſia vl̓ alibi cippi ſeu trūci ordīati ad offerentium ſeu donantium pecunias reponendas necnon ⁊ quecūqꝫ recurſus alius ad pecuninias ſeu habentes ip̄as qui perdeclarationē predictam non cōceditur Hec inqͣꝫ omīa ſunt eisſimpl̓r interdicta ¶ Cū etiam recurſus ad amicos ſpāles expreſſe tantuꝫ in duobus caſibus ẜmre gulam ꝯcedatur videlicet ꝓneceſſitatibꝰ infirmorum et fratribus induendis. idqꝫ pie ⁊ rationabiliter conſiderata neceſſitate vite ad alias nccītates fratꝝꝓ tempore occurrētes ceſſātibꝰęlemoſinis ſeu etiam ingruētesſepedictus prede. duxerit extendendū ¶ Attendant fr̄es prefati ꝙ ꝓ null̓ cāis alijs qͣꝫ p̄dictis l̓ſil̓ibꝰ ī via l̓ alibi r̄currere lꝫ eisad aīcos hꝰ i. ſiue ſint dātes pecūias ſeu d̓putati ꝑ ip̄os ſiue nūcij vl̓ d̓poſitarij ſeu alio quouisnoīe appellēt̉. ēt ſi ꝯceſſi ꝑ eādēd̓claratōeꝫ mōi circa pecūiaꝫ ītegre ẜuarēt̉ Deniqꝫ cū idē cōſeſſor ſūme affectauerit ſue regl̓eꝓfeſſores total̓r eſſe abſtractosab effectu ⁊ d̓ſid̓rio t̓rēoꝝ. ⁊ ſpālit̓ a pecūia ⁊ eiꝰ vſu total̓r īexꝑtos ſic̄ ꝓbat ꝓhibitō d̓ r̄cipiēdapecūia ī r̄gl̓a ſepiꝰ r̄petita curare fr̄es vigilant̉ ncc̄e eſt ꝙ cū excāis p̄dcīs ⁊ mōis hn̄tes pecūias d̓putatos ꝓ ip̄oꝝ ncc̄itatibꝰr̄currer̄ oꝑtebit ad tenētes ip̄asqͥcūqꝫ hi fuerīt pͥncipales l̓ nūcijī oībꝰ ſic ſe gerāt ꝙ ſe cūctꝭ oſtēdāt ī dictꝭ pecūijs ſicut nec hn̄tpēitꝰ nil hēre ¶ Qua ꝓpter p̄cipere ꝙ ⁊ qual̓r pecūia expēdat̉ꝯputūqꝫ exigere d̓ expenſa eam